Page 944 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 944
ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ นำย ว. โจทก์
ที่ วยช ๑๑๑/๒๕๖๔ นำงสำว ว. จ�ำเลย
ึ
โจทก์ซ่งมีฐำนะเป็นปู่ของผู้เยำว์ ฟ้องขอให้บังคับจ�ำเลยส่งมอบหรือยินยอม
ั
ี
ให้ผู้เยำว์ไปพักท่บ้ำนโจทก์ ในวันเสำร์ต้งแต่เวลำ ๙ นำฬิกำ และรับกลับในวันอำทิตย์
เวลำ ๑๖ นำฬิกำ สัปดำห์เว้นสัปดำห์ นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ำผู้เยำว์จะบรรล ุ
ั
ิ
ิ
่
ี
�
�
ี
ั
�
ั
ี
นตภำวะ ตำมทโจทก์กบจำเลยเคยตกลงกนไว้ในคดก่อน กบให้จำเลยชำระค่ำเสยหำย
ี
พร้อมดอกเบ้ยแก่โจทก์เป็นค่ำขำดโอกำสในกำรอุปกำระเล้ยงดูผู้เยำว์ ส่วนจ�ำเลย
ี
ให้กำรว่ำ จ�ำเลยเป็นภริยำชอบด้วยกฎหมำยของนำย ธ. และเป็นมำรดำของผู้เยำว์
โดยจ�ำเลยเป็นผู้มีอ�ำนำจปกครองผู้เยำว์เพียงผู้เดียวตำมค�ำพิพำกษำของศำลอุทธรณ์
คดีช�ำนัญพิเศษ โจทก์ไม่ได้ถูกโต้แย้งสิทธิจึงไม่มีอ�ำนำจฟ้อง ข้อพิพำทของโจทก์
ื
และจ�ำเลยจึงไม่ใช่เร่องผิดสัญญำเพียงประกำรเดียว แต่เป็นกรณีสืบเน่องมำจำก
ื
ี
ี
ข้อพิพำทเก่ยวกับกำรอุปกำระเล้ยงดูบุตรและกำรใช้อ�ำนำจปกครองผู้เยำว์ จึงเป็น
คดีแพ่งที่ฟ้องต่อศำลเกี่ยวกับผู้เยำว์หรือครอบครัวซึ่งจะต้องบังคับตำม ป.พ.พ. บรรพ ๕
มำตรำ ๑๕๖๔ ถึง ๑๕๖๗ จึงเป็นคดีครอบครัว
_________________________
โจทก์ฟ้องว่ำ เด็กหญิง ณ. อำยุ ๕ ปีเศษ เป็นบุตรของจ�ำเลยกับนำย ธ. ส่วนโจทก์
เป็นบิดำของนำย ธ. และเป็นปู่ของเด็กหญิง ณ. เมื่อวันที่ ๒ ธันวำคม ๒๕๖๒ โจทก์ฟ้องจ�ำเลย
ื
ต่อศำลแขวงขอนแก่นเป็นคดหมำยเลขด�ำท่ ๗๖๒/๒๕๖๒ เร่องผิดสญญำ เรยกค่ำเสียหำย
ั
ี
ี
ี
ระหว่ำงพิจำรณำโจทก์และจ�ำเลยตกลงกันว่ำจ�ำเลยตกลงให้เด็กหญิง ณ. บุตรของจ�ำเลย
กับนำย ธ. ไปพักอำศัยที่บ้ำนของโจทก์และนำย ธ. ในวันเสำร์และอำทิตย์ สัปดำห์เว้นสัปดำห์
โดยจ�ำเลยเป็นผู้ไปส่งท่บ้ำนโจทก์ในวันเสำร์ เวลำ ๙ นำฬิกำ ให้เด็กหญิง ณ. ค้ำง ๑ คืน และไปรับ
ี
กลับในวันอำทิตย์ เวลำ ๑๖ นำฬิกำ เร่มวันท่ ๔ กรกฎำคม ๒๕๖๓ และท้งสองฝ่ำยตกลงว่ำ
ั
ิ
ี
ี
จะไม่พูดใส่ร้ำยอีกฝ่ำยหน่งระหว่ำงท่อยู่กับเด็กหญิง ณ. โจทก์จึงถอนฟ้องจ�ำเลย ตำมรำยงำน
ึ
กระบวนพิจำรณำลงวันท่ ๕ มิถุนำยน ๒๕๖๓ แต่จ�ำเลยส่งเด็กหญิง ณ. ไปพักท่บ้ำนโจทก์
ี
ี
เพียง ๑ ครั้ง หลังจำกนั้นจ�ำเลยผิดสัญญำไม่ส่งเด็กหญิง ณ. ไปพักที่บ้ำนโจทก์อีก ท�ำให้โจทก์
ี
ึ
ซ่งเป็นปู่ของเด็กหญิงณตำเสียโอกำสในกำรอุปกำระเล้ยงดูเด็กหญิง ณ. และเป็นกำรตัดโอกำส
916
