Page 961 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 961

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  นำย พ.                         โจทก์

                       ที่ วยช ๕๙/๒๕๖๔                          นำงสำว พ.                 จ�ำเลย



                       โจทก์ฟ้องว่ำ โจทก์กับนำง ธ. เคยเป็นสำมีภริยำชอบด้วยกฎหมำย มีบุตร

                                                                                     ี
                                                                   ั
                                   �
                               ื
                    ั
              ด้วยกน ๒ คน คอ จำเลยและนำย ธ. ต่อมำโจทก์กบนำง ธ. จดทะเบยนหย่ำกน
                                                                                               ั
              ในบันทึกท้ำยทะเบียนกำรหย่ำระบุว่ำ โจทก์กับนำง ธ. ยกท่ดินพิพำทให้จ�ำเลยและ
                                                                         ี
                           ั
              นำย ธ. บุตรท้งสอง หลังจำกน้นนำง ธ. ฟ้องโจทก์เป็นจ�ำเลยต่อศำลเยำวชนและครอบครัว
                                         ั
              จังหวัดอุตรดิตถ์ ขอให้บังคับโจทก์ไปจดทะเบียนโอนท่ดินพิพำทให้แก่บุตรท้งสอง
                                                                     ี
                                                                                           ั
                                             ี
              หำกไม่สำมำรถจดทะเบียนโอนท่ดินพิพำทได้ ให้โจทก์ชดใช้เงินแทน นำง ธ. กับโจทก์
              ท�ำสัญญำประนีประนอมยอมควำมในคดีดังกล่ำวและศำลมีค�ำพิพำกษำตำมยอม โดย
                                                                                  ้
                                                    ่
                                                                     ้
              ในสัญญำประนีประนอมยอมควำมระบุวำ โจทกยินยอมใหบุตรทั้งสองเขำไปครอบครอง
                                                           ์
              ท�ำประโยชน์ในท่ดินพิพำทตลอดไป โดยโจทก์ท�ำสัญญำประนีประนอมยอมควำม
                               ี
              ในฐำนะกรรมกำรและผู้ถือหุ้นของบริษัท ฤ. ซึ่งเป็นเจ้ำของกรรมสิทธิ์ที่ดินพิพำท ต่อมำ
              จ�ำเลยเข้ำไปปลูกต้นไผ่ในที่ดินพิพำท แต่จ�ำเลยไม่ได้ดูแลต้นไผ่ ภำยหลังโจทก์เข้ำไปใน
                ี
              ท่ดินพิพำทเพ่อดูแลท่ดินและไม้ยืนต้นท่บริษัท ฤ. ปลูกไว้ก่อนหน้ำน โดยไม่ได้ยุ่งเก่ยวกับ
                                  ี
                           ื
                                                   ี
                                                                                           ี
                                                                             ี
                                                                             ้
                                                     ั
              ต้นไผ่ของจ�ำเลยแต่อย่ำงใด หลังจำกน้นโจทก์ทรำบว่ำจ�ำเลยแจ้งควำมร้องทุกข์ต่อ
                                                                  ี
                                                                             ึ
              พนักงำนสอบสวนให้ด�ำเนินคดีแก่โจทก์ในข้อหำบุกรุกท่ดินพิพำทซ่งเป็นกำรใส่ร้ำยโจทก์
                                                  ี
                ื
              เพ่อให้โจทก์ต้องรับโทษทำงอำญำท้งท่โจทก์ไม่ได้กระท�ำควำมผิด อันเป็นกำรประพฤต       ิ
                                                ั
                                                 ื
              เนรคุณต่อโจทก์ โจทก์จึงแจ้งจ�ำเลยเพ่อขอยกเลิกสิทธิในกำรให้จ�ำเลยเข้ำไปครอบครอง
              ท�ำประโยชน์ในท่ดินพิพำท และให้จ�ำเลยคืนสิทธิกำรครอบครองท�ำประโยชน์ในท่ดิน
                               ี
                                                                                             ี
              พิพำทแก่โจทก์หรือบริษัท ฤ. แต่จ�ำเลยเพิกเฉย ขอให้จ�ำเลยส่งมอบสิทธิกำรครอบครอง
                                                                                            ิ
                               ่
                               ี
              ท�ำประโยชน์ในทดินพิพำทคืนแก่โจทก์หรือบริษท ฤ. และห้ำมมิให้จ�ำเลยและบรวำร
                                                             ั
              เข้ำไปยุ่งเกี่ยวหรือครอบครองท�ำประโยชน์ในที่ดินพิพำทอีกต่อไป คดีนี้สภำพแห่งข้อหำ
              ของโจทก์และค�ำขอบังคับตำมค�ำฟ้องเป็นเร่องกำรเรียกถอนคืนกำรให้เพรำะเหตุผู้รับ
                                                        ื
              ประพฤติเนรคุณ อันเป็นกรณีท่จะต้องบังคับตำม ป.พ.พ. บรรพ ๓ มำตรำ ๕๓๑ คดีน           ี ้
                                            ี
              จึงมิใช่คดีครอบครัว
                                      ______________________________






                                                     933
   956   957   958   959   960   961   962   963   964   965   966