Page 975 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 975

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  นำงสำว ส.                      โจทก์

                          ที่ วยช ๖๘/๒๕๖๔                                   นำยหรือหมวดโท ส.       จ�ำเลย


                       โจทก์ฟ้องว่ำ โจทก์แต่งงำนและอยู่กินฉันสำมีภริยำกับจ�ำเลยโดยจ�ำเลยสัญญำ

              ว่ำจะจดทะเบียนสมรสกับโจทก์ภำยหลัง มีบุตรด้วยกัน ๑ คน คือ เด็กหญิง ณ. ซึ่งจ�ำเลย

              จดทะเบียนรับผู้เยำว์เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมำยแล้ว ระหว่ำงอยู่กินฉันสำมีภริยำโจทก์
              กับจ�ำเลยมีทรัพย์สินร่วมกันคือรถยนต์ ๑ คัน ซึ่งมีชื่อโจทก์เป็นผู้เช่ำซื้อ ต่อมำโจทก์กับ

              จ�ำเลยเลิกร้ำงกัน จ�ำเลยน�ำรถยนต์คันดังกล่ำวไปใช้เพียงผู้เดียว โดยจ�ำเลยตกลงว่ำ
                                                                                          ี
                                                                                               ื
                                               ี
              จะเป็นผู้ผ่อนช�ำระค่ำเช่ำซ้องวดท่เหลือเองและจะคืนเงินดำวน์แก่โจทก์กับเปล่ยนช่อ
                                        ื
                                                               ื
                                                                                          ั
                    ื
              ผู้เช่ำซ้อเป็นช่อจ�ำเลย แต่จ�ำเลยไม่ผ่อนช�ำระค่ำเช่ำซ้อและคืนเงินดำวน์แก่โจทก์ ท้งต้งแต่
                                                                                            ั
                           ื
                                                            ี
                                                                                     ้
                                                                                          ี
              โจทก์กับจ�ำเลยเลิกร้ำงกัน จ�ำเลยไม่เคยอุปกำระเล้ยงดูบุตรผู้เยำว์ นอกจำกน กำรท่จ�ำเลย
                                                                                     ี
              ไม่จดทะเบียนสมรสกับโจทก์จนกระท่งเลิกร้ำงกับโจทก์ท�ำให้โจทก์ได้รับควำมเสียหำย
                                                  ั
                            ิ
                                                       ิ
                                       ื
              แก่ร่ำงกำย จตใจ และช่อเสียง ขอให้พพำกษำให้โจทก์เป็นผู้ใช้อ�ำนำจปกครอง
              เด็กหญิง ณ. บุตรผู้เยำว์ แต่เพียงผู้เดียว กับบังคับให้จ�ำเลยช�ำระค่ำอุปกำระเลี้ยงดูบุตร
              ผู้เยำว์เป็นรำยเดือนจนกว่ำบุตรผู้เยำว์จะมีอำยุครบ ๒๐ ปี หรือจบกำรศึกษำในระดับชั้น
              อุดมศึกษำ ให้จ�ำเลยชดใช้ค่ำเสียหำย กับให้จ�ำเลยคืนรถยนต์ในสภำพเรียบร้อยใช้กำร
                                                             ี
              ได้ดีแก่โจทก์ หำกคืนไม่ได้ให้ใช้รำคำแทน คดีน้โจทก์ขอให้พิพำกษำให้โจทก์เป็นผู้ใช้
                                                                                            ี
              อ�ำนำจปกครองบุตรผู้เยำว์แต่เพียงผู้เดียว กับบังคับให้จ�ำเลยช�ำระค่ำอุปกำระเล้ยงด  ู
              บุตรผู้เยำว์ ให้จ�ำเลยชดใช้ค่ำเสียหำยแก่โจทก์ และให้จ�ำเลยคืนรถยนต์หรือใช้รำคำ
                                           ี
                                                       �
              แทนแก่โจทก์ ส�ำหรับค�ำฟ้องท่ขอให้บังคับจำเลยชดใช้ค่ำเสียหำยแก่โจทก์เป็นกำรฟ้อง
              โดยอำศัยมูลละเมิดตำม ป.พ.พ. บรรพ ๒ ลักษณะ ๕ ส่วนที่ขอให้บังคับจ�ำเลยคืนรถยนต์
              หรอใช้รำคำแทนแก่โจทก์น้น เนองจำกโจทก์กบจำเลยไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน
                                                                �
                                                             ั
                                               ่
                                               ื
                 ื
                                          ั
                                                               ิ
              จึงเป็นกำรขอแบ่งทรัพย์สินโดยอำศัยหลักกรรมสิทธ์รวมตำม ป.พ.พ. บรรพ ๔ ลักษณะ ๒
                       ั
                                  ี
              ค�ำฟ้องท้งสองส่วนน้ไม่อยู่ภำยใต้บังคับแห่ง ป.พ.พ. บรรพ ๕ จึงไม่เป็นคดีครอบครัว
                                                                                       ี
                                  ิ
                                                          �
              ส่วนค�ำฟ้องท่ขอให้พพำกษำให้โจทก์เป็นผู้ใช้อำนำจปกครองบุตรผู้เยำว์แต่เพยงผู้เดียว
                           ี
                                                                        ื
                                                  ี
              กับบังคับให้จ�ำเลยช�ำระค่ำอุปกำระเล้ยงดูบุตรผู้เยำว์นน เม่อจ�ำเลยได้จดทะเบียนรับ
                                                                   ้
                                                                   ั
              ผู้เยำว์เป็นบุตรชอบด้วยกฎหมำยแล้ว กรณีมีปัญหำต้องพิจำรณำถึงควำมสัมพันธ์ระหว่ำง
              บิดำมำรดำและบุตร รวมทั้งสิทธิและหน้ำที่ของบิดำมำรดำและบุตร จึงอยู่ภำยใต้บังคับ
              แห่ง ป.พ.พ. บรรพ ๕ ค�ำฟ้องส่วนนี้จึงเป็นคดีครอบครัว
                                      ______________________________
                                                     947
   970   971   972   973   974   975   976   977   978   979   980