Page 358 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

จำเลยทั้งสองอุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานภาค ๖ ฟงขอเท็จจริง

วา จำเลยที่ ๒ มีวัตถุประสงคประกอบกิจการศูนยบริการและจำหนายรถยนตยี่หอฮอนดา
โจทกเปนลูกจางจำเลยที่ ๒ เริ่มทำงานเมื่อวันที่ ๑ กรกฎาคม ๒๕๕๒ ตำแหนงชางเครื่องยนต

ตำแหนงสุดทายเปนหัวหนาที่ปรึกษางานบริการ ทำหนาที่เปนที่ปรึกษางานบริการ หัวหนา

พนักงานรับรถ ครูฝกประจำศูนยและพนักงานเคลมคุณภาพอะไหล ไดรับคาจางอัตราสุดทาย

เดือนละ ๑๖,๒๐๐ บาท โจทกถูกเลิกจางเมื่อวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ ๒๕๖๓ จึงยื่นคำรองตอจำเลยที่ ๑
ซึ่งเปนพนักงานตรวจแรงงาน เพื่อมีคำสั่งใหจำเลยที่ ๒ จายคาชดเชยแกโจทก แตจำเลยที่ ๑

มีคำสั่งวาโจทกไมมีสิทธิไดรับคาชดเชย เนื่องจากโจทกฝาฝนไมปฏิบัติตามคำสั่งของนายจาง

อันชอบดวยกฎหมายและเปนธรรมกรณีที่รายแรง ตามสำนวนการสอบสวนพรอมคำสั่งที่ ๑๒/๒๕๖๓

ลงวันที่ ๒๘ เมษายน ๒๕๖๓ แลววินิจฉัยวา การที่โจทกไมสงพนักงานใหมไปฝกอบรมหรือไมสง
แผนการอบรมใหบริษัทฮอนดา ออโตโมบิล (ประเทศไทย) จำกัด เปนเพียงกรณีที่โจทกไมตั้งใจ

ปฏิบัติงานหรือไมมีประสิทธิภาพในการทำงานเทานั้น ซึ่งเปนคุณลักษณะสวนตัวของโจทก ไมเปน

การฝาฝนขอบังคับเกี่ยวกับการทำงาน ระเบียบหรือคำสั่งของจำเลยที่ ๒ ตามกฎระเบียบและ

ขอบังคับเอกสารหมาย ล.๑ กรณีที่รายแรง ทั้งถือไมไดวาเปนการจงใจทำใหจำเลยที่ ๒ ไดรับ
ความเสียหาย หรือเปนการกระทำโดยประมาทเลินเลอเปนเหตุใหจำเลยที่ ๒ ไดรับความเสียหาย

อยางรายแรง ยิ่งกวานั้น การที่จำเลยที่ ๒ มีคำสั่งลดตำแหนงโจทกจากหัวหนาที่ปรึกษางาน

บริการหรือหัวหนาพนักงานรับรถเปนพนักงานรับรถ และลดเงินเดือนโจทกลง ๕๐๐ บาท นั้น

แมจำเลยที่ ๒ มีสิทธิที่จะโยกยายเพื่อปรับปรุงหนวยงานของตนใหเกิดความคลองตัวและ
มีประสิทธิภาพในการบริหารงาน แตการกระทำดังกลาวเปนการเปลี่ยนแปลงขอตกลงเกี่ยวกับ

สภาพการจางที่เปนโทษแกโจทก กลาวคือ เปนการลดตำแหนงจากตำแหนงที่มีอำนาจบังคับบัญชา

ใหคำแนะนำและเปนครูฝกพนักงานรับรถ มาเปนพนักงานรับรถทั่ว ๆ ไป ทั้งลดเงินเดือนซึ่งเปน

รายไดประจำลงอีกดวย เมื่อไมปรากฏวาโจทกใหความยินยอม แมโจทกไมไดโตแยงก็จะถือวา
โจทกใหความยินยอมแลวไมได ดังนี้ จำเลยที่ ๒ ยอมไมมีอำนาจเปลี่ยนแปลงขอตกลงเกี่ยวกับ

สภาพการจางดังกลาวไดตามลำพังฝายเดียว เนื่องจากมิใชการเปลี่ยนแปลงขอตกลงเกี่ยวกับ

สภาพการจางที่เปนคุณแกลูกจาง คำสั่งของจำเลยที่ ๒ ที่ลดตำแหนงและลดเงินเดือนโจทกจึงเปนคำสั่ง

ไมชอบดวยกฎหมายตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ พ.ศ. ๒๕๑๘ มาตรา ๒๐ ไมมีผล
ใชบังคับแกโจทก แมโจทกไมยินยอมปฏิบัติตาม ก็ถือไมไดวาโจทกฝาฝนคำสั่งของจำเลยที่ ๒

อันชอบดวยกฎหมายและเปนธรรมกรณีที่รายแรง จำเลยที่ ๒ เลิกจางโจทกดวยเหตุดังกลาว

๓๔๘