Page 354 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

โจทกทั้งสี่สำนวนฟอง ขอใหบังคับจำเลยจายคาเสียหายเปนสวนตางของคาจาง พรอม

ดอกเบี้ยอัตราละ ๑๕ ตอป ของตนเงินคาเสียหายตามฟองของโจทกแตละคน นับแตวันฟอง

เปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จแกโจทกทั้งสี่
จำเลยทั้งสี่สำนวนใหการ ขอใหยกฟอง

ระหวางพิจารณา โจทกที่ ๒ ขอถอนฟอง ศาลแรงงานภาค ๑ อนุญาต เหลือโจทกรวม

๓ คน

ศาลแรงงานภาค ๑ พิพากษายกฟอง
โจทกที่ ๑ ที่ ๓ และที่ ๔ อุทธรณ

ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา ศาลแรงงานภาค ๑ ฟงขอเท็จจริง

วา จำเลยเปนนิติบุคคลประเภทบริษัทจำกัด โจทกที่ ๑ ที่ ๓ และที่ ๔ เปนลูกจางจำเลย เมื่อ

ปลายป ๒๕๖๐ สหภาพแรงงานฟูจิ ผูแทนฝายลูกจาง ยื่นขอเรียกรองตอจำเลยเกี่ยวกับการ
เปลี่ยนแปลงสภาพการจาง ตอมามีการเจรจาสามารถตกลงกันได จำเลยและผูแทนฝายลูกจาง

ไดทำบันทึกขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางตามสำเนาบันทึกขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจาง

ลงวันที่ ๘ มกราคม ๒๕๖๑ โดยขอ ๒ ระบุวา จำเลยตกลงปรับคาจางประจำป ๒๕๖๑ ใหแก

ลูกจางอัตราเฉลี่ยรอยละ ๔ ของคาจาง (คากลางเทากับเกรด B) สวนเกรดอื่น ๆ และเงื่อนไขใน
การประเมินใหเปนไปตามหลักเกณฑการประเมินเดิม ทั้งนี้ใหมีผลตั้งแตวันที่ ๑ เมษายน ๒๕๖๑

เปนตนไป และนำขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางดังกลาวไปจดทะเบียนตอสำนักงานสวัสดิการ

และคุมครองแรงงานแลว แตป ๒๕๖๒ จำเลยกับลูกจางไมมีขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางเรื่อง

การปรับคาจางประจำปกันใหม แลวจำเลยประกาศปรับขึ้นคาจางประจำป ๒๕๖๒ ใหแกลูกจาง
อัตราเฉลี่ยรอยละ ๓.๒ ของคาจาง ซึ่งต่ำกวาขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางในปกอน แลววินิจฉัย

วา ขอตกลงเกี่ยวกับสภาพการจางเรื่องการปรับคาจางประจำป ๒๕๖๑ มีผลใชบังคับเฉพาะการ

ปรับขึ้นคาจางป ๒๕๖๑ เทานั้น ไมอาจนำมาใชบังคับในปถัดไปได เมื่อไมมีการทำขอตกลงเกี่ยวกับ

สภาพการจางกันใหม จำเลยยอมมีสิทธิที่จะปรับขึ้นคาจางประจำป ๒๕๖๒ ตามดุลพินิจของ
จำเลยได การที่จำเลยปรับคาจางประจำป ๒๕๖๒ ใหแกลูกจางรวมทั้งโจทกแตละคนอัตราเฉลี่ย

รอยละ ๓.๒ เปนการชอบแลว จำเลยจึงไมตองรับผิดชดใชคาเสียหายพรอมดอกเบี้ยตามฟองให

แกโจทกที่ ๑ ที่ ๓ และที่ ๔

มีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกที่ ๑ ที่ ๓ และที่ ๔ วา การปรับคาจางประจำ
ป ๒๕๖๒ ของจำเลยแกโจทกที่ ๑ ที่ ๓ และที่ ๔ เปนการชอบดวยกฎหมายหรือไม เห็นวา คาจาง

เปนเงินที่นายจางและลูกจางตกลงกันจายเปนคาตอบแทนในการทำงานตามสัญญาจาง แตการ

๓๔๔