Page 445 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 445

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๗๒๘๙ - ๗๓๘๘/๒๕๖๒  นายบุญชวย  ตอกำไร

                                                                          กับพวก            โจทก

                                                                          นายวินิจฉัย ประศาสนวินิจฉัย
                                                                          ในฐานะพนักงานตรวจแรงงาน

                                                                          กับพวก          จำเลย




              พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๕, ๑๑๘ วรรคสอง
              พ.ร.บ. ลมละลาย พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๒๒, ๒๔




                       คําสั่งพิทักษทรัพยเด็ดขาดจําเลยที่ ๒ ผูเปนลูกหนี้มีผลทําใหลูกหนี้ไมสามารถ

              กระทําการใด ๆ เกี่ยวกับทรัพยสินหรือกิจการของตน ตองใหเจาพนักงานพิทักษทรัพย
              เปนผูจัดการหรือกระทําการแทนตาม พ.ร.บ. ลมละลาย พ.ศ. ๒๔๘๓ มาตรา ๒๒ และมาตรา ๒๔

              เจาพนักงานพิทักษทรัพยจึงมีฐานะเปนนายจางตาม พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

              มาตรา ๕ และหามีผลทําใหความสัมพันธระหวางจําเลยที่ ๒ ผูเปนนายจางกับโจทก

              ทั้งหนึ่งรอยผูเปนลูกจางสิ้นสุดหรือระงับไปดวยไม การกระทําของจําเลยที่ ๒ กอนถูก
              พิทักษทรัพยเด็ดขาดทั้งการนําที่ดินซึ่งเปนที่ตั้งของโรงงาน ตัวอาคารโรงงาน และเครื่องจักร

              ออกใหบุคคลอื่นเชา หรือการแจงกับบรรดาลูกจางใหไปสมัครงานใหม ก็ลวนเกิดขึ้นกอน

              ที่เจาพนักงานพิทักษทรัพยจะเขามารวบรวมทรัพยสินของจําเลยที่ ๒ สวนการกระทําของ

              จําเลยที่ ๒ ภายหลังจากที่ศาลมีคําสั่งพิทักษทรัพยเด็ดขาด ไมวาการไปแจงตอสํานักงาน
              ประกันสังคมเกี่ยวกับการสิ้นสุดความเปนผูประกันตนกับลูกจางทั้งหมดก็หาไดเกิดจาก

              การกระทําหรือโดยความรูเห็นยินยอมของเจาพนักงานพิทักษทรัพยไม รวมตลอดถึงการ

              ที่โจทกทั้งหนึ่งรอยไปสมัครงานกับบริษัท บ. จํากัด นายจางคนใหมโดยความสมัครใจเอง

              จึงไมมีการกระทําของเจาพนักงานพิทักษทรัพยในประการอื่นใดที่ไมใหโจทกทั้งหนึ่งรอย
              ทํางานตอไปและไมจายคาจางให อันจะถือวาเปนการเลิกจางตาม พ.ร.บ. คุมครองแรงงาน

              พ.ศ. ๒๕๔๑ มาตรา ๑๑๘ วรรคสอง เมื่อจําเลยที่ ๒ ไมไดเลิกจางโจทกทั้งหนึ่งรอยแลว

              โจทกทั้งหนึ่งรอยจึงไมมีสิทธิไดรับคาชดเชย คาจางแทนการบอกกลาวลวงหนา และคาจาง

              สําหรับวันหยุดพักผอนประจําป  







                                                     ๔๓๕
   440   441   442   443   444   445   446   447   448   449   450