Page 440 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 440

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๗๑๙๒/๒๕๖๒ นายบุญมี  สุขสมธรรม   โจทก

                                                                    การรถไฟ
                                                                    แหงประเทศไทย         จำเลย




              ป.วิ.พ. มาตรา ๑๔๘




                       ฟองโจทกในคดีกอนและคดีนี้มีเนื้อหาตรงกันวาจําเลยเลิกจางโจทกอางเหตุที่
              โจทกทุจริตตอหนาที่ และประพฤติชั่วอยางรายแรงกรณีการจัดซื้อไมหมอนรองรางรถไฟ

              แมฟองโจทกคดีนี้กลาวอางเหตุเพิ่มเติมวาศาลฎีกาในสวนคดีอาญาพิพากษาวาโจทกไมได

              ทุจริตตอหนาที่เพื่อใหปรากฏในคดีนี้วาโจทกไมไดทุจริตตอหนาที่และไมไดประพฤติชั่ว

              อยางรายแรงเพื่อมีเหตุที่จะใหเพิกถอนคําสั่งของจําเลยที่ไลโจทกออก แตประเด็นคดีนี้มี
              ประเด็นที่ตองวินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอยางเดียวกันกับในคดีกอน ซึ่งไดวากลาวกันมาแลว

              คือโจทกกระทําผิดฐานทุจริตตอหนาที่อันเปนเหตุใหจําเลยเลิกจางโจทกหรือไม ฟองโจทก

              คดีนี้ที่อางเหตุตาง ๆ เพิ่มก็ไมทําใหมีประเด็นหรือเปลี่ยนแปลงไปแตอยางใด และการที่

              จะวินิจฉัยใหโจทกมีสิทธิตาง ๆ กลับคืนมาไดหรือไมนั้น จะตองวินิจฉัยในประเด็นวาโจทก
              กระทําทุจริตตอหนาที่และประพฤติชั่วอยางรายแรงหรือไม ซึ่งจะตองวินิจฉัยโดยอาศัย

              เหตุอยางเดียวกัน ฟองโจทกคดีนี้จึงเปนฟองซ้ำกับคดีกอน ตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๑๔๘

              ประกอบ พ.ร.บ. จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๑

                       การพิจารณาวาพนักงานหรือลูกจางของจําเลยกระทําผิดระเบียบหรือฝาฝนขอบังคับ
              ตองดําเนินการตามมาตรการทางการปกครองกับการบังคับบัญชาและตามที่ระเบียบหรือ

              ขอบังคับของจําเลยกําหนดไว อันเปนคนละมาตรฐานกันกับการพิจารณาวาโจทกกระทํา

              ความผิดทางอาญาซึ่งตองพิจารณาใหปราศจากขอสงสัยใด ๆ จึงจะสามารถลงโทษโจทก

              ทางอาญาได เมื่อคดีนี้โจทกเปนพนักงานฟองจําเลยผูเปนนายจาง ขอใหเพิกถอนคําสั่ง
              ที่ไลโจทกออกจากงานฐานทุจริตและเรียกเงินเดือนระหวางถูกสั่งใหพักงาน เงินสงเคราะห

              รายเดือน เงินเพื่อตอบแทนความชอบ และเงินคาจางสําหรับวันหยุดพักผอนประจําป

              อันเปนการฟองบังคับตามสิทธิเรียกรองในมูลหนี้ที่เกิดจากการผิดสัญญาจางแรงงาน

              แมโจทกถูกดําเนินคดีอาญาในความผิดฐานทุจริตตอหนาที่ซึ่งเปนขอหาเดียวกันกับที่
              จําเลยอางเปนเหตุในการมีคําสั่งใหโจทกออกจากงาน ก็ไมทําใหคดีนี้กลายเปนคดีแพง

              ที่เกี่ยวเนื่องกับคดีอาญาไปได ศาลแรงงานกลางไมจําตองถือตามขอเท็จจริงที่ปรากฏใน


                                                     ๔๓๐
   435   436   437   438   439   440   441   442   443   444   445