Page 442 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 442

รวมกันกลั่นแกลง ไมใหความเปนธรรมแกโจทกในการพิจารณาสอบสวนตามระเบียบ เปนการ

              เลิกจางที่ไมเปนธรรม ขอใหบังคับจำเลยทั้งสองจายสินจางแทนการบอกกลาวลวงหนา คาชดเชย

              เงินเดือน คาจางสำหรับวันหยุดพักผอนประจำป เงินบำเหน็จตามระเบียบขอบังคับเกี่ยวกับการ
              ทำงานของจำเลยที่ ๑ สิทธิที่จะไดรับใบเบิกทางเชิงบำเหน็จฐานทำงานมานานชั้นที่ ๑ คาเสียหาย

              ที่โจทกไมไดทำงาน และคาเสียหายจากการเลิกจางที่ไมเปนธรรม ซึ่งศาลแรงงานกลางพิพากษา

              ยกฟองโจทก โจทกอุทธรณตอศาลฎีกา ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานพิพากษายกอุทธรณโจทก

              เนื่องจากเปนอุทธรณในขอเท็จจริง แลววินิจฉัยวา ฟองโจทกคดีนี้เปนฟองซ้ำกับคดีหมายเลขดำ
              ที่ ๔๖๑๖/๒๕๕๓ คดีหมายเลขแดงที่ ๒๗๗๒/๒๕๕๔ ของศาลแรงงานกลาง

                       คดีมีปญหาที่ตองวินิจฉัยตามอุทธรณของโจทกวา ฟองโจทกคดีนี้เปนฟองซ้ำกับคดี

              หมายเลขดำที่ ๔๖๑๖/๒๕๕๓ คดีหมายเลขแดงที่ ๒๗๗๒/๒๕๕๔ ของศาลแรงงานกลางหรือไม

              เห็นวา คดีเดิมคือคดีหมายเลขดำที่ ๔๖๑๖/๒๕๕๓ คดีหมายเลขแดงที่ ๒๗๗๒/๒๕๕๔ โจทก
              ฟองวาจำเลยแตงตั้งกรรมการสอบสวนโจทกกรณีการจัดซื้อไมหมอนรองรางรถไฟและตอมา

              จำเลยมีคำสั่งที่ บภบ.๓๒/๒๕๕๓ ไลโจทกออกจากงานฐานทุจริตตอหนาที่และประพฤติชั่วอยาง

              รายแรง โดยโจทกไมมีความผิด สวนคดีนี้โจทกฟองจำเลยวาจำเลยไลโจทกออกอันมีมูลเหตุ

              สืบเนื่องจากกรณีทุจริตการจัดซื้อไมหมอนรองรางรถไฟโดยโจทกไมไดกระทำผิด อางวาศาลฎีกา
              ในสวนคดีอาญาไดพิพากษาวาโจทกไมมีความผิดในขอหาทุจริตตอหนาที่ และขอใหเพิกถอน

              คำสั่งที่จำเลยไลโจทกออก และฟองเรียกคืนสิทธิการเปนพนักงาน คืนเงินเดือนและสิทธิในการ

              รับเงินสงเคราะห ใหจำเลยจายเงินเพื่อตอบแทนความชอบในการทำงาน และคาจางสำหรับ

              วันหยุดพักผอนประจำป ซึ่งตามคำฟองของโจทกในคดีกอนและคดีนี้มีเนื้อหาตรงกันวาจำเลย
              เลิกจางโจทกอางเหตุที่โจทกทุจริตตอหนาที่และประพฤติชั่วอยางรายแรง แตฟองของโจทกในคดีนี้

              กลาวอางเหตุเพิ่มเติมวาศาลฎีกาในสวนคดีอาญาพิพากษาวาโจทกไมไดทุจริตตอหนาที่เพื่อให

              ปรากฏในคดีนี้วาโจทกไมไดทุจริตตอหนาที่และไมไดประพฤติชั่วอยางรายแรงเพื่อมีเหตุที่จะให

              เพิกถอนคำสั่งของจำเลยที่ไลโจทกออกนั่นเอง ดังนั้น ประเด็นคดีนี้จึงมีประเด็นที่ตองวินิจฉัย
              โดยอาศัยเหตุอยางเดียวกันกับในคดีกอน ซึ่งไดวากลาวกันมาแลวคือโจทกกระทำผิดฐานทุจริตตอ

              หนาที่อันเปนเหตุใหจำเลยเลิกจางโจทกหรือไม ฟองของโจทกคดีนี้ที่อางเหตุตาง ๆ เพิ่มก็ไมทำ

              ใหมีประเด็นหรือเปลี่ยนแปลงไปแตอยางใด และการที่จะวินิจฉัยใหโจทกมีสิทธิตาง ๆ กลับคืนมาได

              หรือไมนั้น จะตองวินิจฉัยในประเด็นวาโจทกกระทำทุจริตตอหนาที่และประพฤติชั่วอยางรายแรง
              หรือไม ซึ่งจะตองวินิจฉัยโดยอาศัยเหตุอยางเดียวกัน ฟองโจทกคดีนี้จึงเปนฟองซ้ำกับคดีหมายเลขดำ

              ที่ ๔๖๑๖/๒๕๕๓ คดีหมายเลขแดงที่ ๒๗๗๒/๒๕๕๔ ของศาลแรงงานกลาง ตามประมวล


                                                     ๔๓๒
   437   438   439   440   441   442   443   444   445   446   447