Page 471 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

จำเลยที่ ๑ และที่ ๓ โจทกทั้งหนึ่งรอยหา และจำเลยที่ ๓ อุทธรณคำสั่งไมรับอุทธรณตอศาลฎีกา

วันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๕ จำเลยที่ ๑ นำเงิน ๒๓,๕๐๕,๑๗๙.๐๓ บาท มาวางตอศาลแรงงานกลาง

เพื่อชำระหนี้ตามคำพิพากษาพรอมดอกเบี้ย จากนั้นวันที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๕๕ โจทกทั้งหนึ่งรอยหา
ยื่นคำรองขอรับเงินดังกลาว ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งวา เนื่องจากคดียังไมยุติเรื่องหนี้รวม จึงไม

อาจพิจารณาสั่งจายเงินได ตอมาวันที่ ๗ มกราคม ๒๕๖๒ ศาลฎีกามีคำสั่งยกคำรองอุทธรณคำสั่ง

ไมรับอุทธรณของโจทกทั้งหนึ่งรอยหา และจำเลยที่ ๓ กับคำรองอุทธรณคำสั่งศาลแรงงานกลาง

เกี่ยวกับการไมสั่งจายเงินดังกลาว โดยศาลแรงงานกลางอานคำสั่งศาลฎีกาดังกลาวทั้งหมดให
คูความฟงเมื่อวันที่ ๒๖ กุมภาพันธ ๒๕๖๒

โจทกทั้งหนึ่งรอยหายื่นคำรองลงวันที่ ๒๒ กรกฎาคม ๒๕๖๓ วา โจทกทั้งหนึ่งรอยหา

มีสิทธิไดรับดอกเบี้ยอัตรารอยละเจ็ดครึ่งตอป จากตนเงินตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางที่

โจทกทั้งหนึ่งรอยหาแตละคนจะไดรับนับแตวันที่จำเลยที่ ๑ นำเงินมาวางตอศาลแรงงานกลางใน
วันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๕ จนถึงวันที่ ๒๖ กุมภาพันธ ๒๕๖๒ เนื่องจากเหตุที่จำเลยที่ ๓ อุทธรณ

คำสั่งตอศาลฎีกามีพฤติการณยังตอสูคดีอยูอันเปนเหตุใหศาลแรงงานกลางไมมีคำสั่งใหโจทกทั้ง

หนึ่งรอยหารับเงินที่จำเลยที่ ๑ วางไวตอศาลแรงงานกลางได จำเลยที่ ๓ ทราบคำสั่งของศาลฎีกา

ที่มีคำสั่งยกคำรองอุทธรณคำสั่งไมรับอุทธรณของจำเลยที่ ๓ และพนกำหนดตามคำบังคับของ
ศาลแรงงานกลางแลว แตจำเลยที่ ๑ และที่ ๓ ยังมิไดชำระดอกเบี้ยแกโจทกทั้งหนึ่งรอยหาให

ครบถวน ขอใหศาลแรงงานกลางออกหมายบังคับคดีเพื่อยึดทรัพยของจำเลยที่ ๑ และที่ ๓

ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งวา โจทกทั้งหมดไดยื่นคำรองขอหมายบังคับคดีลงวันที่ ๒๖

มิถุนายน ๒๕๖๒ ศาลแรงงานกลางยกคำรอง โจทกทั้งหมดยื่นอุทธรณ ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษ
พิพากษายกอุทธรณของโจทกทั้งหมด โจทกทั้งหมดยื่นคำรองขอหมายบังคับคดี ศาลแรงงานกลาง

มีคำสั่งใหงดการบังคับคดีไวตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๒๘๙ (๒) ประกอบ

พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๑ จึงใหงด

การบังคับคดีไวกอน วันที่ ๑๙ กุมภาพันธ ๒๕๖๓ โจทกทั้งหมดอุทธรณคำสั่งและศาลแรงงานกลาง
รับอุทธรณของโจทกทั้งหมดแลว ดังนั้น จึงเห็นวาคำรองของโจทกดังกลาวเกี่ยวกับเรื่องเดิมและ

มีสวนที่อยูในการพิจารณาคดีของศาลสูงดวย กรณีจึงเห็นสมควรใหงดการบังคับคดีไวกอนตาม

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๒๘๙ (๒) ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้ง

ศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๓๑ จึงใหยกคำรอง

๔๖๑