Page 472 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 472

โจทกทั้งหนึ่งรอยหาอุทธรณ

                       ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยวา รับฟงยุติวา เมื่อวันที่ ๑๔

              ธันวาคม ๒๕๕๔ ศาลแรงงานกลางพิพากษาใหจำเลยที่ ๑ และที่ ๓ รวมกันชำระเงินแกโจทก
              ทั้งหนึ่งรอยหามากนอยตางกันตามแตละคน พรอมดอกเบี้ยอัตรารอยละเจ็ดครึ่งตอป นับแตวันที่

              ๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๒ เปนตนไปจนกวาจะชำระเสร็จ ยกฟองจำเลยที่ ๒ และที่ ๔ ถึงที่ ๘ คำขออื่น

              นอกจากนี้ใหยก โจทกทั้งหนึ่งรอยหากับจำเลยที่ ๑ และที่ ๓ อุทธรณ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง

              ไมรับอุทธรณของโจทกทั้งหนึ่งรอยหา กับอุทธรณของจำเลยที่ ๑ และที่ ๓ โจทกทั้งหนึ่งรอยหา
              และจำเลยที่ ๓ อุทธรณคำสั่งไมรับอุทธรณตอศาลฎีกา วันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๕ จำเลยที่ ๑

              นำเงิน ๒๓,๕๐๕,๑๗๙.๐๓ บาท มาวางตอศาลแรงงานกลางเพื่อชำระหนี้ตามคำพิพากษาพรอม

              ดอกเบี้ย วันที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๕๕ โจทกทั้งหนึ่งรอยหายื่นคำรองขอรับเงินดังกลาวศาลแรงงานกลาง

              มีคำสั่งวา เนื่องจากคดียังไมยุติเรื่องหนี้รวมจึงไมอาจพิจารณาสั่งจายเงินได โจทกทั้ง
              หนึ่งรอยหาอุทธรณคำสั่ง วันที่ ๗ มกราคม ๒๕๖๒ ศาลฎีกามีคำสั่งยกคำรองอุทธรณคำสั่งไมรับ

              อุทธรณของโจทกทั้งหนึ่งรอยหา และอุทธรณคำสั่งไมรับอุทธรณของจำเลยที่ ๓ ตามคำรองที่

              ท.๒๒๙๓-๒๓๙๗/๒๕๕๖ และคำรองที่ ท.๑๒๒๒-๑๓๒๖/๒๕๕๕ ยกคำรองอุทธรณคำสั่ง

              ศาลแรงงานกลางเกี่ยวกับการไมสั่งจายเงินที่จำเลยที่ ๑ นำมาวางดังกลาวแกโจทกทั้งหนึ่งรอยหา
              และคำรองขอรับหนังสือค้ำประกันธนาคารซึ่งจำเลยที่ ๓ ยื่นตอศาลแรงงานกลางเพื่อเปนประกัน

              การชำระหนี้ตามคำพิพากษาคืนตามคำรองที่ ท.๒๑๘๘-๒๒๙๒/๒๕๕๖ โดยศาลแรงงานกลาง

              อานคำสั่งศาลฎีกาดังกลาวทั้งหมดใหคูความฟงเมื่อวันที่ ๒๖ กุมภาพันธ ๒๕๖๒ หลังจากนั้น

              ตั้งแตวันที่ ๒๗ กุมภาพันธ ๒๕๖๒ โจทกแตละคนเริ่มทยอยยื่นคำรองขอรับเงินที่จำเลยที่ ๑
              นำมาวางชำระหนี้ วันที่ ๒๖ มิถุนายน ๒๕๖๒ โจทกทั้งหนึ่งรอยหายื่นคำรองขอหมายบังคับคดี

              จำเลยที่ ๑ และที่ ๓ อางเหตุวา เมื่อวันที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๕๕ โจทกทั้งหนึ่งรอยหายื่นคำรองขอ

              รับเงินที่จำเลยที่ ๑ นำมาวางชำระหนี้ตามคำพิพากษา แตศาลแรงงานกลางมีคำสั่งวา ยังไมยุติ

              เรื่องหนี้รวมจึงไมอาจพิจารณาสั่งจายเงินได โจทกทั้งหนึ่งรอยหายังมีสิทธิไดรับดอกเบี้ยอัตรา
              รอยละเจ็ดครึ่งตอป นับแตวันที่จำเลยที่ ๑ นำเงินมาวางศาลคือวันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๕ เปนตนไป

              จนกวาจำเลยที่ ๑ และที่ ๓ จะชำระเสร็จแกโจทกทั้งหนึ่งรอยหา ศาลแรงงานกลางมีคำสั่ง

              ลงวันที่ ๒๗ มิถุนายน ๒๕๖๒ วา จำเลยที่ ๑ วางเงินตามคำพิพากษาครบถวนแลวตามคำรองของ

              จำเลยที่ ๑ ลงวันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๕ และศาลมีคำสั่งในรายงานกระบวนพิจารณาฉบับลงวันที่
              ๓๐ เมษายน ๒๕๕๕ ใหยกคำรอง โจทกทั้งหนึ่งรอยหาอุทธรณคำสั่งตามอุทธรณคำสั่งฉบับ

              ลงวันที่ ๒๓ กรกฎาคม ๒๕๖๒ ตอมาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษมีคำพิพากษาศาลอุทธรณ


                                                     ๔๖๒
   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477