Page 474 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

นำมาวาง ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งวา ยังไมยุติเรื่องหนี้รวมจึงไมอาจพิจารณาสั่งจายเงินได โจทก

ทั้งหนึ่งรอยหายังมีสิทธิไดรับดอกเบี้ยอัตรารอยละเจ็ดครึ่งตอป นับแตวันที่จำเลยที่ ๑ นำเงินมา

วางศาลคือวันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๕ เปนตนไปจนกวาจำเลยที่ ๑ และที่ ๓ จะชำระเสร็จแกโจทก
ทั้งหนึ่งรอยหา ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งลงวันที่ ๒๗ มิถุนายน ๒๕๖๒ วา “จำเลยที่ ๑ วางเงิน

ตามคำพิพากษาครบถวนแลวตามคำรองของจำเลยที่ ๑ ลงวันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๕ และศาล

มีคำสั่งในรายงานกระบวนพิจารณาฉบับลงวันที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๕๕ ใหยกคำรอง” คำสั่งของ

ศาลแรงงานกลางดังกลาวนี้เทากับเปนการวินิจฉัยวา จำเลยที่ ๑ วางเงินชำระหนี้ตามคำพิพากษา
พรอมดอกเบี้ยครบถวนแลว ไมตองรับผิดชำระดอกเบี้ยเพิ่มเติมถัดจากวันที่วางเงินตอไปอีก

ดังที่โจทกทั้งหนึ่งรอยหายื่นคำรองขอหมายบังคับคดี เมื่อโจทกทั้งหนึ่งรอยหาอุทธรณคำสั่งของ

ศาลแรงงานกลางดังกลาว แตศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัยเพราะโจทกทั้งหนึ่งรอยหา

ยื่นอุทธรณเกินเวลาที่กฎหมายกำหนด ประเด็นเรื่องจำเลยที่ ๑ วางเงินชำระหนี้ตามคำพิพากษา
พรอมดอกเบี้ยครบถวนแลว หรือยังตองรับผิดชำระดอกเบี้ยถัดจากวันที่วางเงินตอไปอีก จึงเปน

อันยุติไปตามคำสั่งของศาลแรงงานกลางแลว การที่โจทกทั้งหนึ่งรอยหายื่นคำรองขอหมายบังคับ

คดีเพื่อยึดทรัพยของจำเลยที่ ๑ และที่ ๓ อีกในครั้งนี้ โดยอางเหตุเชนเดิมวา เมื่อวันที่ ๓๐ เมษายน

๒๕๕๕ โจทกทั้งหนึ่งรอยหายื่นคำรองขอรับเงินที่จำเลยที่ ๑ นำมาวางชำระหนี้ตามคำพิพากษา
ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งวา ยังไมยุติเรื่องหนี้รวมจึงไมอาจพิจารณาสั่งจายเงินได โจทกทั้ง

หนึ่งรอยหายังมีสิทธิไดรับดอกเบี้ยอัตรารอยละเจ็ดครึ่งตอปนับแตวันที่จำเลยที่ ๑ นำเงินมาวางศาล

คือวันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๕ เปนตนไป เพียงแตครั้งนี้อางถึงวันสิ้นสุดที่โจทกทั้งหนึ่งรอยหา

มีสิทธิไดรับดอกเบี้ยเปนวันที่ ๒๖ กุมภาพันธ ๒๕๖๒ อันเปนวันที่ศาลแรงงานกลางอานคำสั่ง
ศาลฎีกาที่ไมรับอุทธรณของโจทกทั้งหนึ่งรอยหาและจำเลยที่ ๓ แตกตางจากครั้งกอนที่อางวา

โจทกทั้งหนึ่งรอยหามีสิทธิไดรับดอกเบี้ยนับแตวันที่จำเลยที่ ๑ นำเงินมาวางศาลคือวันที่ ๒๓

มีนาคม ๒๕๕๕ เปนตนไปจนกวาชำระเสร็จโดยไมระบุวันสิ้นสุด แตประเด็นที่ตองพิจารณาตาม

คำรองของโจทกทั้งหนึ่งรอยหาทั้ง ๒ ครั้ง เปนอยางเดียวกันวา โจทกทั้งหนึ่งรอยหายังมีสิทธิได
รับดอกเบี้ยนับแตวันที่จำเลยที่ ๑ นำเงินมาวางศาลคือวันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๕ ตอไปอีกหรือไม

ในเมื่อศาลแรงงานกลางมีคำวินิจฉัยไปแลววา จำเลยที่ ๑ วางเงินตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง

ครบถวนแลวตามคำรองของจำเลยที่ ๑ ลงวันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๕๕๕ และคำสั่งถึงที่สุดแลว ประเด็น

เรื่องโจทกทั้งหนึ่งรอยหายังมีสิทธิไดรับดอกเบี้ยนับแตวันที่จำเลยที่ ๑ นำเงินมาวางศาลคือวันที่
๒๓ มีนาคม ๒๕๕๕ ตอไปอีกหรือไม จึงเปนการดำเนินกระบวนพิจารณาซ้ำ ตองหามตามประมวล

กฎหมายวิธีพิจารณาความแพง มาตรา ๑๔๔ วรรคหนึ่ง ประกอบพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงาน

๔๖๔