Page 557 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ดังกลาวลิดรอนหรือตัดสิทธิที่โจทกจะพึงไดรับเงินคืนจากจำเลยที่ ๒ กรณีมีเหตุใหเพิกถอน

คำวินิจฉัยของจำเลยที่ ๑ ที่ ๘๑๓/๒๕๖๐ ลงวันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๖๐ การที่จำเลยที่ ๒

ไมตรวจสอบคุณสมบัติของผูสมัครเขาเปนผูประกันตนตามมาตรา ๓๙ เปนการละเลยหนาที่ตาม
กฎหมาย และเปนการรับเงินสมทบจากโจทกไวโดยไมสุจริตเมื่อมีการขอรับประโยชนทดแทน

ทั้งในกรณีชราภาพ กรณีเจ็บปวย กรณีคลอดบุตร กรณีบริการทางการแพทย กรณีสงเคราะหบุตร

และจำเลยที่ ๒ ไดใหสิทธิประโยชนแกโจทกไปแลว จำเลยที่ ๒ ไมมีสิทธินำประโยชนทดแทน

ที่โจทกไดรับมาหักจากเงินสมทบที่โจทกนำสงใหแกจำเลยที่ ๒ โจทกจึงไมตองคืนประโยชนทดแทน
ที่รับไปแกจำเลยที่ ๒

คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยทั้งสองในประการแรกวา มีเหตุใหเพิกถอน

คำวินิจฉัยของจำเลยที่ ๑ ที่ ๘๑๓/๒๕๖๐ ลงวันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๖๐ หรือไม และจำเลยที่ ๒

ตองคืนเงินสมทบใหแกโจทกพรอมดอกเบี้ยหรือไม เห็นวา แมขณะโจทกขึ้นทะเบียนเปนผูประกันตน
ตามมาตรา ๓๙ โจทกจะประสบอุบัติเหตุทางรถยนตไดรับบาดเจ็บสาหัส แตไมปรากฏความชัดเจน

วาโจทกสูญเสียสมรรถภาพรอยละ ๑๐๐ อยางถาวร โจทกตกเปนผูทุพพลภาพตั้งแตวันที่ ๒๑

พฤษภาคม ๒๕๔๒ ก็ดวยผลตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางเมื่อวันที่ ๒๗ มกราคม ๒๕๖๐

แสดงวาขณะจำเลยที่ ๒ อนุมัติใหโจทกเปนผูประกันตนตามมาตรา ๓๙ และรับเงินสมทบที่โจทก
สงเขากองทุนประกันสังคม จำเลยที่ ๒ ไมทราบวาโจทกขาดคุณสมบัติไมสามารถเปนผูประกันตน

ตามมาตรา ๓๙ ได การที่จำเลยที่ ๒ อนุมัติใหโจทกเปนผูประกันตนตามมาตรา ๓๙ จึงกระทำ

ไปโดยสุจริต จำเลยที่ ๒ มีสิทธิรับเงินสมทบที่โจทกนำสงตามมาตรา ๓๙ วรรคสาม เขากองทุน

ประกันสังคมเพื่อการจายประโยชนทดแทนในกรณีตาง ๆ ตามมาตรา ๕๔ ซึ่งเปนไปตามความ
สมัครใจของโจทกผูประกันตนและวัตถุประสงคของพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓

ที่จัดตั้งขึ้นเพื่อสรางหลักประกันใหแกผูประกันตนและบุคคลในครอบครัวใหไดรับการสงเคราะห

เมื่อผูประกันตนตองประสบอันตราย เจ็บปวย ทุพพลภาพ หรือตายอันมิใชเนื่องจากการทำงาน

คลอดบุตร สงเคราะหบุตร ชราภาพ และวางงาน โจทกและจำเลยที่ ๒ จึงตางมีหนาที่และใชสิทธิ
ตามกฎหมายโดยสุจริต และโจทกไดใชสิทธิประโยชนทดแทนในกรณีเจ็บปวย กรณีคลอดบุตร

กรณีสงเคราะหบุตรและกรณีชราภาพแลว กรณีไมมีเหตุใหเพิกถอนคำวินิจฉัยของจำเลยที่ ๑ ที่ ๘๑๓/๒๕๖๐

ลงวันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๖๐ และจำเลยที่ ๒ ไมตองคืนเงินสมทบพรอมดอกเบี้ยใหแกโจทก

ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยสวนนี้มานั้น ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษไมเห็นพองดวย อุทธรณของ
จำเลยทั้งสองในขอนี้ฟงขึ้น

๕๔๗