Page 559 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

คำพิพากษาศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษที่ ๘๘๐/๒๕๖๒ หางหุนสวนจำกัด

ดี.ดี. ไฟฝ โจทก

สำนักงานประกันสังคม
กับพวก จำเลย

พ.ร.บ. ประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓ มาตรา ๕

พ.ร.บ. ประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓ มาตรา ๕ บัญญัติวา “คาจาง” หมายความวา

เงินทุกประเภทที่นายจางจายใหแกลูกจางเปนคาตอบแทนการทำงานในวันและเวลา

ทำงานปกติไมวาจะคำนวณตามระยะเวลาหรือคำนวณตามผลงานที่ลูกจางทำได และให

หมายความรวมถึงเงินที่นายจางใหในวันหยุดและวันลาซึ่งลูกจางไมไดทำงานดวย ทั้งนี้
ไมวาจะกำหนด คำนวณ หรือจายในลักษณะใดหรือโดยวิธีการใด และไมวาจะเรียกชื่อ

อยางไร แมโจทกจะจายคาอาหารใหลูกจางแบบเหมาจายเดือนละ ๔,๕๐๐ บาทตอคนก็ตาม

แตหากวันใดลูกจางหยุดงานโจทกจะหักคาอาหารในวันดังกลาวออก อันแสดงใหเห็นวา

โจทกจะจายคาอาหารใหแกเฉพาะลูกจางซึ่งมาทำงานในวันทำงานปกติเทานั้น สวนลูกจาง
ที่ไมไดทำงานในวันทำงานปกติก็จะไมมีสิทธิไดรับคาอาหาร จึงเห็นไดวาโจทกจายคาอาหาร

ใหแกลูกจางโดยมีวัตถุประสงคเพื่อชวยเหลือการครองชีพของลูกจางซึ่งมาทำงานใน

วันทำงานปกติอันมีลักษณะเปนการใหสวัสดิการอยางหนึ่งแกลูกจาง คาอาหารดังกลาว

จึงไมเปนคาจาง ตาม พ.ร.บ. ประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓ มาตรา ๕
______________________________

โจทกฟอง ขอใหเพิกถอนคำสั่งของจำเลยที่ ๑ ที่ใหโจทกจายเงินสมทบเพิ่มเติมพรอม

เงินเพิ่มและใหเพิกถอนคำวินิจฉัยของจำเลยที่ ๒ ถึงที่ ๑๑ ที่ ๑๖๕๘/๒๕๖๐ ลงวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๐
จำเลยทั้งสิบเอ็ดใหการ ขอใหยกฟอง

ศาลแรงงานกลาง พิพากษาใหเพิกถอนคำวินิจฉัยของคณะกรรมการอุทธรณตาม

พระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓ ที่ ๑๖๕๘/๒๕๖๐ ลงวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๐

๕๔๙