Page 552 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 552
คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยประการตอไปวาคาน้ำมันเปนคาจางหรือไม
จำเลยอุทธรณวา โจทกจายคาน้ำมันใหแกพนักงานตำแหนงพนักงานสงเอกสารในลักษณะ
เหมาจายใหเปนรายเดือนในจำนวนที่แนนอนทุกเดือน และจายเปนแบบไมมีเงื่อนไขใด คาน้ำมัน
จึงเปนคาจางตามมาตรา ๕ แหงพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓ เห็นวา คาน้ำมัน
ที่โจทกเหมาจายรายเดือนใหแกลูกจางนั้นก็เพื่อใหลูกจางใชเปนคาพาหนะในการสงเอกสาร โดย
รถจักรยานยนตที่ใชสงเอกสารก็เปนของลูกจางเองที่นำมาใชในงานของโจทกผูเปนนายจาง
คาน้ำมันดังกลาวจึงเปนการจายเพื่อชดเชยกับการที่ลูกจางใชรถจักรยานยนตสวนตัวไปในการ
ทำงานใหแกโจทก คาน้ำมันนี้จึงมิใชเงินที่นายจางจายใหแกลูกจางเปนคาตอบแทนในการทำงาน
คาน้ำมันจึงไมใชคาจาง ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวาคาน้ำมันไมใชคาจางจึงชอบแลว ศาลอุทธรณ
คดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของจำเลยขอนี้ฟงไมขึ้นเชนกัน
คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยประการตอไปวาคาโทรศัพทถือเปนคาจาง
หรือไม จำเลยอุทธรณวา โจทกจายคาโทรศัพทใหกับลูกจางตำแหนง F&B Co-ordinator Manager
มีหนาที่ติดตองานกับลูกคาประสานงานจัดเลี้ยง ซึ่งลูกจางนำโทรศัพทเคลื่อนที่ สวนตัวมาใชใน
การทำงานใหแกโจทก โจทกจายคาโทรศัพทแกลูกจางเปนจำนวนแนนอนตายตัวทุกเดือน
โดยมิไดดูหลักฐานการใชโทรศัพทแตอยางใด จึงเปนการจายแบบไมมีเงื่อนไข ถือวาเปนคาจางนั้น
เห็นวา โจทกจายคาโทรศัพทใหแกลูกจางที่ทำหนาที่ติดตองานกับลูกคา ทั้งโทรศัพทเคลื่อนที่
ก็เปนของลูกจางเองมิใชของโจทกแตอยางใด การจายคาโทรศัพทดังกลาวก็เปนไปเพื่อชดเชย
กับการที่ลูกจางมีหนาที่ติดตอประสานงานลูกคา ตองใชโทรศัพทในการติดตอลูกคาของโจทก
เพื่อประโยชนในการทำงานใหแกโจทก คาโทรศัพทที่โจทกจายใหแกลูกจางจึงมิใชคาตอบแทน
ในการทำงาน คาโทรศัพทจึงมิใชคาจาง ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวาคาโทรศัพทไมใชคาจาง
จึงชอบแลว ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของจำเลยขอนี้ฟงไมขึ้นเชนกัน
คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยประการสุดทายวาคากะเปนคาจางหรือไม จำเลย
อุทธรณวา โจทกมีการกำหนดจายคากะ ๓ ประเภท ๑. จายใหพนักงานครัวรอน (กุก) พนักงานเสิรฟ
ที่เขาทำงานไมเกินเวลา ๐๔.๐๐ นาิกา โดยจายใหวันละ ๑๕๐ บาท ตามจำนวนวันที่เขาทำงาน
ชวงดังกลาว ๒. จายใหพนักงานครัวรอน (กุก) พนักงานเสิรฟที่ทำงานรอบดึกตั้งแตเวลา
๒๑.๐๐-๐๕.๐๐ นาิกา โดยเหมาจายใหเดือนละ ๒,๐๐๐ บาท ๓. จายใหพนักงานขนสงสินคา
ที่เขาทำงานตั้งแตเวลา ๐๔.๐๐-๐๕.๐๐ นาิกา หรือสายกวาเวลาดังกลาวไมเกิน ๑๕ นาที
วันละ ๑๐๐ บาท ตามจำนวนวันที่พนักงานเขาทำงานชวงดังกลาว ระยะเวลาเขากะถือเปนเวลา
ในการทำงานปกติ คากะจึงเปนคาจางนั้น เห็นวา คากะที่โจทกจายใหแกลูกจางนั้น เปนเงินที่
๕๔๒

