Page 552 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 552

คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยประการตอไปวาคาน้ำมันเปนคาจางหรือไม

              จำเลยอุทธรณวา  โจทกจายคาน้ำมันใหแกพนักงานตำแหนงพนักงานสงเอกสารในลักษณะ

              เหมาจายใหเปนรายเดือนในจำนวนที่แนนอนทุกเดือน และจายเปนแบบไมมีเงื่อนไขใด คาน้ำมัน
              จึงเปนคาจางตามมาตรา ๕ แหงพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓ เห็นวา คาน้ำมัน

              ที่โจทกเหมาจายรายเดือนใหแกลูกจางนั้นก็เพื่อใหลูกจางใชเปนคาพาหนะในการสงเอกสาร โดย

              รถจักรยานยนตที่ใชสงเอกสารก็เปนของลูกจางเองที่นำมาใชในงานของโจทกผูเปนนายจาง

              คาน้ำมันดังกลาวจึงเปนการจายเพื่อชดเชยกับการที่ลูกจางใชรถจักรยานยนตสวนตัวไปในการ
              ทำงานใหแกโจทก คาน้ำมันนี้จึงมิใชเงินที่นายจางจายใหแกลูกจางเปนคาตอบแทนในการทำงาน

              คาน้ำมันจึงไมใชคาจาง ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวาคาน้ำมันไมใชคาจางจึงชอบแลว ศาลอุทธรณ

              คดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของจำเลยขอนี้ฟงไมขึ้นเชนกัน

                       คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยประการตอไปวาคาโทรศัพทถือเปนคาจาง
              หรือไม จำเลยอุทธรณวา โจทกจายคาโทรศัพทใหกับลูกจางตำแหนง F&B Co-ordinator Manager

              มีหนาที่ติดตองานกับลูกคาประสานงานจัดเลี้ยง ซึ่งลูกจางนำโทรศัพทเคลื่อนที่ สวนตัวมาใชใน

              การทำงานใหแกโจทก โจทกจายคาโทรศัพทแกลูกจางเปนจำนวนแนนอนตายตัวทุกเดือน

              โดยมิไดดูหลักฐานการใชโทรศัพทแตอยางใด จึงเปนการจายแบบไมมีเงื่อนไข ถือวาเปนคาจางนั้น
              เห็นวา โจทกจายคาโทรศัพทใหแกลูกจางที่ทำหนาที่ติดตองานกับลูกคา ทั้งโทรศัพทเคลื่อนที่

              ก็เปนของลูกจางเองมิใชของโจทกแตอยางใด การจายคาโทรศัพทดังกลาวก็เปนไปเพื่อชดเชย

              กับการที่ลูกจางมีหนาที่ติดตอประสานงานลูกคา ตองใชโทรศัพทในการติดตอลูกคาของโจทก

              เพื่อประโยชนในการทำงานใหแกโจทก คาโทรศัพทที่โจทกจายใหแกลูกจางจึงมิใชคาตอบแทน
              ในการทำงาน คาโทรศัพทจึงมิใชคาจาง ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยวาคาโทรศัพทไมใชคาจาง

              จึงชอบแลว ศาลอุทธรณคดีชำนัญพิเศษเห็นพองดวย อุทธรณของจำเลยขอนี้ฟงไมขึ้นเชนกัน

              คดีมีปญหาตองวินิจฉัยตามอุทธรณของจำเลยประการสุดทายวาคากะเปนคาจางหรือไม จำเลย

              อุทธรณวา โจทกมีการกำหนดจายคากะ ๓ ประเภท ๑. จายใหพนักงานครัวรอน (กุก) พนักงานเสิรฟ
              ที่เขาทำงานไมเกินเวลา ๐๔.๐๐ นาิกา โดยจายใหวันละ ๑๕๐ บาท ตามจำนวนวันที่เขาทำงาน

              ชวงดังกลาว  ๒. จายใหพนักงานครัวรอน  (กุก)  พนักงานเสิรฟที่ทำงานรอบดึกตั้งแตเวลา

              ๒๑.๐๐-๐๕.๐๐ นาิกา โดยเหมาจายใหเดือนละ ๒,๐๐๐ บาท ๓. จายใหพนักงานขนสงสินคา

              ที่เขาทำงานตั้งแตเวลา ๐๔.๐๐-๐๕.๐๐ นาิกา หรือสายกวาเวลาดังกลาวไมเกิน ๑๕ นาที
              วันละ ๑๐๐ บาท ตามจำนวนวันที่พนักงานเขาทำงานชวงดังกลาว ระยะเวลาเขากะถือเปนเวลา

              ในการทำงานปกติ คากะจึงเปนคาจางนั้น เห็นวา คากะที่โจทกจายใหแกลูกจางนั้น เปนเงินที่


                                                     ๕๔๒
   547   548   549   550   551   552   553   554   555   556   557