Page 687 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน

ไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ จึงมีเหตุทำใหโจทกจำเปนตองหยุดงาน แตเมื่อจำเลยใหการวา โจทกหยุดงาน

ในเดือนเมษายน ๒๕๖๓ โดยไมมีเหตุผล จำเลยจึงหยุดจายคาจางตั้งแตเดือนพฤษภาคม ๒๕๖๓

เปนตนมา และการที่โจทกไมมาทำงาน จำเลยตองขาดครูสอนหนังสือ ทำใหไดรับความเสียหาย
ตอชื่อเสียง ตามขอบังคับของจำเลยถือวาโจทกกระทำความผิดรายแรงในขอ ๒๗.๔ ละทิ้งหนาที่

ของตนเปนเหตุใหเสียหายแกโรงเรียนอยางรายแรง ในขอ ๒๗.๙ การจงใจหรือเล็งเห็นไดวา

จงใจทำใหเกิดความเสียหายแกโรงเรียน และในขอ ๒๗.๒๒ การละทิ้งหนาที่เปนเวลา ๗ วัน

ติดตอกันโดยไมมีเหตุอันสมควร เปนเหตุใหจำเลยเลิกจางไดตามขอ ๒๙ คดีจึงมีประเด็น
ขอพิพาทวา โจทกกระทำผิดขอบังคับของจำเลยกรณีรายแรงหรือไม การที่ศาลแรงงานกลาง

กำหนดเปนประเด็นขอพิพาทขอ ๓ วา โจทกกระทำผิดขอบังคับโรงเรียนจำเลยเปนเหตุใหจำเลย

เลิกจางโจทกไดหรือไม และวินิจฉัยในคำพิพากษาศาลแรงงานกลางขอ ๔ วา โจทกกระทำผิด

ขอบังคับของจำเลยกรณีรายแรงหรือไมนั้น เปนการกำหนดประเด็นขอพิพาทและวินิจฉัยไปตาม
คำฟองและคำใหการของคูความแลว แมโจทกจะมิไดบรรยายฟองมาตั้งแตตนวา ในชวงเดือน

เมษายน ๒๕๖๓ มีสถานการณการแพรระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ แตในประเด็น

ดังกลาวนี้ จำเลยนำสืบพยานโดยมีนายเกษม สงวนนภาพร ผูรับมอบอำนาจเบิกความวา ตั้งแต

วันที่ ๑ เมษายน ๒๕๖๓ โจทกหยุดทำงานไปเองโดยไมมีเหตุผล จำเลยยังจายเงินเดือนในเดือน
เมษายน ๒๕๖๓ ให และตั้งแตเดือนพฤษภาคม ๒๕๖๓ จำเลยไมจายเงินเดือนใหโจทก การที่

โจทกหยุดงาน จำเลยตองขาดครูสอนหนังสือ ทำใหไดรับความเสียหายตอชื่อเสียง การกระทำ

ของโจทกถือวาเปนความผิดรายแรงตามขอบังคับของจำเลยวาดวยการทำงานของครูและ

บุคลากรทางการศึกษา พ.ศ. ๒๕๖๐ ขอ ๒๗ โดยโจทกไดนำสืบในชั้นพิจารณาตอสูในประเด็นนี้วา
มีสถานการณการแพรระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ จำเลยปดโรงเรียนตามคำสั่ง

ของรัฐบาลตั้งแตปลายเดือนมีนาคมจนถึงเดือนมิถุนายน ๒๕๖๓ โจทกจึงไมไดไปทำงานให

จำเลยนั้น เห็นวา สถานการณการแพรระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ นั้นยอมเปน

ที่ทราบกันโดยทั่วกันวารัฐบาลมีคำสั่งใหสถานศึกษาของรัฐและเอกชนปดเรียนจนถึงเดือน
มิถุนายน ๒๕๖๓ เพื่อปองกันการแพรระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ จำเลยในฐานะ

โรงเรียนเอกชนยอมทราบคำสั่งดังกลาวเปนอยางดีและสามารถคนหาคำสั่งของรัฐบาลไดโดยตรง

การที่ศาลแรงงานกลางหยิบยกเรื่องคำสั่งของรัฐบาลใหปดโรงเรียน และวินิจฉัยตอไปวา โจทก

ไมไดมาทำงานเพราะจำเลยปดโรงเรียน โจทกไมไดกระทำผิดขอบังคับของจำเลยกรณีรายแรงนั้น
จึงเปนการวินิจฉัยตามประเด็นขอพิพาทไปตามขอตอสูของคูความโดยชอบดวยกระบวน

วิธีพิจารณาความแลว อุทธรณของจำเลยขอนี้ฟงไมขึ้น

๖๗๗