Page 686 - รวมคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ แผนกคดีแรงงาน
P. 686

โจทกจึงมีสิทธิไดรับคาชดเชย ๑๕๐,๐๐๐ บาท เมื่อโจทกเลิกสัญญาการเปนครูและจำเลย

              ไมปฏิบัติตามระเบียบกระทรวงศึกษาธิการดังกลาว จำเลยจึงตองจายคาชดเชย ๑๕๐,๐๐๐ บาท
              พรอมดอกเบี้ยระหวางผิดนัดอัตรารอยละ ๑๕ ตอป นับแตวันที่ ๖ มิถุนายน ๒๕๖๓ ซึ่งเปนวันที่

              มีผลเปนการเลิกสัญญาการเปนครูใหแกโจทก

                       ที่จำเลยอุทธรณในประการแรกวา โจทกมีหนังสือขอเกษียณอายุลงวันที่ ๑ พฤษภาคม ๒๕๖๓
              โดยใหมีผล ๓๐ วันนับแตวันที่จำเลยไดรับหนังสือ เมื่อจำเลยไดรับหนังสือวันที่ ๖ พฤษภาคม ๒๕๖๓

              แตโจทกยื่นฟองคดีในวันที่ ๑๕ พฤษภาคม ๒๕๖๓ การแสดงเจตนาตามหนังสือขอเกษียณอายุ

              ของโจทกจึงไมครบ ๓๐ วัน ซึ่งตามประมวลกฎหมายแพงและพาณิชย มาตรา ๕๗๕ กำหนดให
              นายจางตองใหสินจางตลอดเวลาที่ทำงานให โจทกไดรับสินจางถึงเดือนเมษายน ๒๕๖๓ ขณะมี

              หนังสือขอเกษียณอายุโจทกยังไมไดรับสินจาง จึงมิไดรับสินจางตลอดเวลาถึงวันที่เกษียณอายุ
              และมาตรา ๕๘๒ กำหนดใหการเลิกจางตองบอกกลาวลวงหนาในเมื่อถึงหรือกอนจะถึงกำหนด

              การจายสินจาง โจทกใชคำวาโดยใหมีผลเมื่อครบ ๓๐ วันนับแตวันที่จำเลยไดรับหนังสือดังกลาว

              เชนนี้จึงเปนหนังสือขอลาออกจากการเปนครู มิใชหนังสือขอเกษียณอายุซึ่งเปนการบอกเลิก
              สัญญาการเปนครูกับจำเลยนั้น เห็นวา ประเด็นนี้ศาลแรงงานกลางไดวินิจฉัยไวแลววา สัญญา

              จางแรงงานระหวางโจทกกับจำเลยเปนสัญญาจางที่ไมมีกำหนดระยะเวลาการจางไว โจทกขอ
              เกษียณอายุขณะมีอายุ ๖๕ ป ๑๑ เดือน ประกอบขอความตามหนังสือขอเกษียณอายุแสดงใหเห็นวา

              โจทกประสงคจะบอกเลิกสัญญาการเปนครูกับจำเลย โจทกไดบอกกลาวลวงหนาเปนหนังสือให

              จำเลยทราบ ในเมื่อถึงหรือกอนจะถึงกำหนดจายเงินเดือนคราวหนึ่งคราวใด เพื่อใหเปนผลเลิก
              สัญญาเมื่อถึงกำหนดจายเงินเดือนคราวถัดไปขางหนา โจทกไดปฏิบัติตามขั้นตอนในการบอก

              เลิกสัญญาการเปนครู ตามระเบียบกระทรวงศึกษาธิการวาดวยการคุมครองการทำงานของ

              ครูใหญและครูโรงเรียนเอกชน พ.ศ. ๒๕๔๒ ขอ ๓๑ แลว ขอที่จำเลยอุทธรณมาวา โจทกทำ
              หนังสือขอลาออกจากการเปนครู จึงเปนอุทธรณเพื่อโตแยงดุลพินิจในการรับฟงพยานหลักฐาน

              ของศาลแรงงานกลาง อันเปนอุทธรณในขอเท็จจริง ซึ่งตองหามมิใหอุทธรณตามพระราชบัญญัติ

              จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๔ วรรคหนึ่ง ศาลอุทธรณ
              คดีชำนัญพิเศษไมรับวินิจฉัย

                       คดีมีปญหาตองวินิจฉัยอุทธรณของจำเลยประการตอไปวา ศาลแรงงานกลางวินิจฉัย
              เกินไปจากคำฟองของโจทกหรือไม เห็นวา โจทกเริ่มตนฟองคดีโดยขอใหจำเลยจายคาชดเชย

              แกลูกจางที่เกษียณอายุเปนเงิน ๒๐๐,๐๐๐ บาท ซึ่งเปนประโยชนตอบแทนไมนอยกวาที่กำหนด

              ไวในกฎหมายวาดวยการคุมครองแรงงาน แมโจทกจะไมบรรยายฟองมาตั้งแตตนวา รัฐบาลมี
              คำสั่งใหสถานศึกษาของรัฐและเอกชนปดเรียนดวยเหตุสถานการณการแพรระบาดของโรคติดเชื้อ



                                                     ๖๗๖
   681   682   683   684   685   686   687   688   689   690