Page 170 - ความต้องการแรงงานของครัวเรือนภาคการเกษตรตามชนิดสินค้าและขนาดฟาร์ม
P. 170

135





                  ภูมิประเทศแห้งแล้ง ลักษณะดินเป็นดินปนทรายไม่เหมาะกับการท าการเกษตร ประชากรส่วนใหญ่มีฐานะ
                                                                      ื่
                  ยากจน และมีการเคลื่อนย้ายแรงงานไปรับจ้างในภูมิภาคอนๆของประเทศมากที่สุด โดยเฉพาะภาคใต้
                  (โฮจิมินทร์) ที่เป็นแหล่งธุรกิจและเมืองเศรษฐกิจที่ส าคัญแห่งหนึ่งของประเทศ  ภาคใต้เป็นภูมิภาคที่มีความ
                                                                                                       ื้
                   ุ
                  อดมสมบูรณ์ของทรัพยากรธรรมชาติที่หลากหลายทั้งแหล่งน้ า ดิน มีเมืองชายฝั่ง และเป็นแหล่งพนที่ท า
                  การเกษตรมากที่สุด

                                                                              ั
                                   3. ราคาที่ดิน และค่าเช่าที่ดินในโฮจิมินทร์สูงมาก อตราค่าเช่าอยู่ระหว่าง 2-4 ล้านบาท/
                  ตารางเมตร ท าให้ค่าเช่าอาคารพาณิชย์สูงตามไปด้วย แต่ละห้างร้านธุรกิจจะมีค่าใช้จ่ายเฉลี่ยประมาณ

                  5,000-10,000 เหรียญ/เดือน ราคาอสังหาริมทรัพย์รวมถึงค่าเช่าทีดินจึงอาจเป็นตัวแปรส าคัญที่ท าให้ค่าใช้จ่าย
                   ื่
                  อนๆ อาทิ ค่าที่พก ค่าอาหาร ค่าจ้างแรงงาน สูงตามไปด้วย ในเมืองนี้จะเป็นแหล่งธุรกิจที่ส าคัญของประเทศ
                                ั
                  เกือบทุกหลังคาเรือนจะมีประกอบธุรกิจของตนเอง และมีความหลากหลายมาก บางครั้งอาจถูกเรียกขานว่า

                  “การท าการค้าในระยะมอเตอร์ไซด์”  นั่นหมายถึง การประกอบธุรกิจการค้าจะนิยมท าอยู่ในระยะที่มอเตอร์
                  ไซด์วิ่งถึง หรือประมาณ 5 กม. เนื่องจากประชากรส่วนใหญ่นิยมใช้มอเตอร์ไซด์ในการสัญจร ส าหรับจุดคืนทุน

                  (break-even point) ของการลงทุนประกอบธุรกิจในประเทศเวียดนาม โดยเฉพาะโฮจิมินจ์ คือ ประมาณ 4 ปี
                  เมื่อเทียบกับประเทศไทยในธุรกิจเดียวกันที่มีประมาณ 1-2 ปี และสภาพเศรษฐกิจของโฮจิมินจ์ยังคงตามหลัง

                  กรุงเทพฯ อยู่ประมาณ 10 ปี

                                   4.  ค่าจ้างแรงงานทั่วไปในโฮจิมินจ์ค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับค่าจ้างแรงงานในประเทศไทย

                  เฉลี่ยประมาณ 10,000 บาท/เดือน ซึ่งสูงตามค่าครองชีพ ค่าใช้ที่ดิน ฯลฯ  มีกฎหมายแรงงานเฉพาะในแต่ละ

                       ื้
                                                                                        ื้
                  เขตพนที่ในประเทศ  แรงงานจ้างส่วนใหญ่มาจากภาคกลางของเวียดนาม ซึ่งเป็นพนที่แห้งแล้ง ประชากรมี
                  ฐานะยากจนจึงอพยพเคลื่อนย้ายแรงงานมาท างานในแหล่งเศรษฐกิจของประเทศ

                                   5.  ยุทธศาสตร์พฒนาเศรษฐกิจของประเทศเวียดนามที่ส าคัญ คือ “มุ่งเน้นการกระจาย
                                                  ั
                  รายได้สู่ชนบท” ซึ่งในการด าเนินธุรกิจต่างๆจะเน้นการกระจายรายได้อย่างทั่วถึงภายในประเทศ โดยทุกคนมี

                                                             ั
                  ความเข้าใจและตระหนักถึงประโยชน์ของแนวทางพฒนาดังกล่าว อาทิ การค้าทุเรียน จะมีการส่งผ่านทุเรียน
                  จากเกษตรกรเจ้าของสวนผ่านพ่อค้าคนกลางมากกว่า 3 คน ก่อนจะถึงมือผู้บริโภค


                                                    ์
                                   6. ทั้งนี้ ได้สัมภาษณการใช้แรงงานในพืชต่างๆ ดังนี้
                                      6.1  เจ้าของสวนกาแฟ และแรงงานสวนกาแฟ ใน อ.ยี่สิน จ.ล าด า(Lamdomg)

                  Lamdomg เป็นแหล่งปลูกกาแฟโรบัสต้าที่ส าคัญของประเทศ  สวนกาแฟมีลักษณะการปลูกทงที่ราบ และทเนิน
                                                                                              ั้
                                                                                                         ี่
                  เขา เช่นเดียวกับประเทศไทย แต่มีข้อแตกต่าง คือ สวนกาแฟที่ Lamdomg ได้รับการปลูก การดูแลรักษาที่ดี
                  มากกว่าสวนกาแฟในไทย คณะนักวิจัยฯ ได้สัมภาษณ์เกษตรกรที่มีสวนกาแฟอายุ 4 ปี โดยภาพรวม สรุป ดังนี้

                                                                                          ื่
                                                                               ื้
                                         1. การปลูกจะนิยมปลูกในหลุมที่ต่ ากว่าระดับพนดินทั่วไปเพอให้สามารถกักเก็บน้ า
                  และปุ๋ยได้ดีกว่า รวมทั้งใช้หญ้าปกคลุมบริเวณหน้าดินเพื่อรักษาความชุ่มชื้นของดิน  ปลูกให้มีระยะห่างระหว่าง
   165   166   167   168   169   170   171   172   173   174   175