Page 42 - Occupational health and safety
P. 42

14


                             ุ
               นักสุขศาสตร์อตสาหกรรม 2) บุคลากรทางด้านการแพทย์และสาธารณสุข ได้แก่ แพทย์
                                                                  ู
               อาชีวเวชศาสตร์ พยาบาลอาชีวเวชศาสตร์ นักเวชศาสตร์พื้นฟ นักวิชาการสาธารณสุข 3) วิศวกร และ
               4) บุคลากรในสถานประกอบการ นายจ้าง ลูกจ้าง ผู้หน่วยงานแรงงานสัมพันธ์ต่าง ๆ ขึ้นกับขนาดและ
               ลักษณะของหน่วยงานผู้ท างานทุกคนต้องท างานร่วมกัน เพื่อส่งเสริมสิ่งแวดล้อมการท างานที่ปลอดภัย
               และดูแลสุขภาพของผู้ประกอบอาชีพ


               7. ปัญหาทางด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
                      ปัญหาด้านอาชีวอนามัยของกลุ่มประเทศต่าง ๆ จะแตกต่างกันไปตามลักษณะของประเทศ
               โดยทั่วไปดังนี้

                      7.1 แบ่งตามโครงสร้างลักษณะด้านเศรษฐกิจและความเจริญของประเทศ โดย วิทยา อยู่สุข,
               (2555) ได้แบ่งปัญหาออกเป็น 3 กลุ่มใหญ่ ๆ  คือ
                                              ั
                           7.1.1 กลุ่มประเทศที่พฒนาแล้ว (Developed Countries) เป็นกลุ่มที่มีความเจริญ
               ทางด้านเทคโนโลยีสูง ประชากรมีการศกษาดี เศรษฐกิจของส่วนรวมดี รายได้ต่อหัวสูง แรงงานในกลุ่ม
                                               ึ
               ประเทศเหล่านี้จะมีความตระหนักถึงปัญหาทางด้านอาชีวอนามัยและสิ่งแวดล้อมในการท างานเป็น
               อย่างมาก องค์กร และหน่วยงานหลักทางด้านอาชีวอนามัยจะอยู่ในกลุ่มประเทศนี้ส่งผลต่อการพัฒนา
                                                 ั
               เทคนิควิธีการประเมินและการควบคุมอนตรายจากการสัมผัสสิ่งแวดล้อมในการท างานก้าวหน้าและ
               ทันสมัยอยู่เสมอ การบังคับใช้กฎหมายเป็นไปอย่างเคร่งครัด
                           7.1.2 กลุ่มประเทศก าลังพฒนา (Developing Countries) เป็นกลุ่มประเทศที่ก าลัง
                                                 ั
               พัฒนา ปัญหาทางงานทางด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัยเกิดจากการขาดความสนใจของภาครัฐ
               ในเรื่องดังกล่าว การศึกษาของประชากรอยู่ในระดับปานกลางจนถึงต่ า รายได้ประชากรต่อหัวอยู่ใน
               ระดับปานกลางถึงต่ าส่งผลต่อทัศนคติของแรงงาน โดยส่วนใหญ่จะให้ความสนใจรายได้เพอการ
                                                                                              ื่
               ด ารงชีวิตมากกว่าความปลอดภัยของตัวเอง กระบวนการผลิตจะรับเอาเทคโนโลยีใหม่ ๆ มาจาก
               ประเทศที่พัฒนาแล้วมาใช้ โดยเฉพาะด้านอุตสาหกรรม และการบังคับใช้กฎระเบียบที่อ่อนแอ
                           7.1.3 กลุ่มประเทศด้อยพฒนา (Under Develop Countries) เป็นกลุ่มประเทศที่ล้า
                                                ั
               หลังสุดความเจริญต่าง ๆ ยังเข้าไปไม่ถึง การศึกษาของประชากรต่ า รายได้ต่อหัวต่ ามาก เศรษฐกิจของ
                                                                                        ั
               ประเทศชาติไม่ดีต้องอาศัยความช่วยเหลือจากภายนอก ทั้งทางด้านเศรษฐกิจและการพฒนาประเทศ
               ต้องพึ่งพาอาศัยประเทศอื่น ๆ เลี้ยงตัวเองไม่ได้
                      สรุปแล้วประเทศที่ก าลังพัฒนานั้น เป็นกลุ่มประเทศที่ต้องประสบปัญหาทางด้านอาชีวอนามัย

               มากที่สุด เนื่องจากก าลังมีการเปลี่ยนแปลงประเทศจากงานเกษตรกรรมไปเป็นงาน งานอุตสาหกรรมมี
               การใช้เทคโนโลยีใหม่ ๆ อยู่มากมาย รับนวัตกรรมการประกอบชีพจากประเทศที่พฒนาแล้วเป็นส่วน
                                                                                    ั
               ใหญ่ โดยไม่ได้ตระหนักถึงอนตราย ประชาชนวัยแรงงานส่วนใหญ่ยังขาดความรู้ในการใช้เทคโนโลยี
                                      ั
               สนใจรายรับมากกว่าความปลอดภัยในการท างาน

                      7.2 แบ่งตามขนาดของชุมชน โดย Nuwayhid (2004) ได้แบ่งปัญหาออกเป็น 3 เขตชุมชน ได้แก่
                           7.2.1 ชุมชนชนบท (Rural Community) มีประชากรอยู่ไม่หนาแน่น มีการกระจายตัว
               เป็นกลุ่มแต่อยู่ในสังคมเดียวกัน มีประเพณีวัฒนธรรมของท้องถิ่นตนเอง มีการติดต่อกันอย่างใกล้ชิด
               ปัญหาส่วนใหญ่เป็นปัญหาสาธารณสุขพนฐาน โรคติดเชื้อ การประกอบอาชีพส่วนใหญ่จะเป็นกลุ่ม
                                                 ื้
   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47