Page 52 - Occupational health and safety

24

2. การตอบสนองของร่างกายทางสรีรวิทยาในการท างาน

2.1 ตาและการมองเห็น
2.1.1 สรีรวิทยาในการมองเห็น เป็นการรับความรู้สึกเกี่ยวกับแสงโดยอาศัยตาเป็นตัวรับ
สัมผัสที่สามารถถูกกระตุ้นจากพลังงานแสงในช่วงความยาวคลื่น 400-760 นาโนเมตร คือ ตั้งแต่ความ
ิ
ยาวคลื่นอนฟราเรดไปจนถึงคลื่นสั้นของรังสีเหนือม่วง (Ultraviolet) (Youssef, Sheibani & Albert,
2011)

ม่านตา (Iris)
กระจกตา จอประสาทตา (Retina)
(Cornea) จอประสาทตา (Retina)

รูม่านตา (Pupil) เส้นประสาทคู่ที่ 2 (Optic nerve)

แก้วตา (Lens) เซลล์รับแสงรูปแท่ง (Rod cell)
โฟเวีย (Fovea)
เซลล์รับแสงรูปกรวย (Cone cell)

สมองกลีบท้ายทอย
(Occipital lobe)

ออฟติกไคแอสมา
(Optic chiasma)
ภาพที่ 2.1 แสดงกลไกการมองเห็น
ที่มา: จาก Photoreceptor cells (น. 11), โดย Childrawi, G, Margaret, R & Stephanie, H,

2008, Sydney: McGraw-Hill.

กลไกในการมองเห็นเกิดจากแสงเคลื่อนที่ผ่านส่วนที่ท าหน้าที่ปรับแสง (Optical part) ซึ่ง

ท าหน้าที่เป็นตัวกลางในการหักเหของแสงและรวมแสงให้ตกบนจอตา ได้แก่ กระจกตา (Cornea) มี
ลักษณะใส โปร่งแสง ม่านตา (Iris) ท าหน้าที่ปรับแสงที่จะผ่านเข้าในตา และแก้วตา (Lens) มีหน้าที่
รวมแสงให้ตกลงบนจอประสาทตา (Retina) ส่งต่อแสงไปยังบริเวณที่เห็นชัดเจนที่สุดของชั้นจอตา
เรียกว่า บริเวณโฟเวีย (fovea) ซึ่งเป็นบริเวณที่มีเซลล์รูปกรวยอยู่หนาแน่นมากกว่าบริเวณอื่น ๆ เซลล์
รับแสง (Photo receptor) ซึ่งท าหน้าที่เปลี่ยนพลังงานแสงให้เป็นสัญญาณประสาท ซึ่งจะประกอบไป

ด้วย เซลล์รับแสงรูปแท่ง (Rod cell) ที่มีความไวต่อแสงมากสามารถถูกกระตุ้นได้แม้แสงจะมีความ
เข้มข้นต่ า โดยจะไม่สามารถจ าแนกสีของแสงนั้นได้ และเซลล์รับแสงรูปกรวย (Cone cell) มีความไว