Page 136 - วิธีวิจัยทางสาธารณสุขศาสตร์เบื้องต้น

128


ี

สัมภาษณอาจเปนเครื่องมือประเภทเดยวกันกับแบบสอบถามหรือมาตราสวนประมาณคาและเครื่องมือ
ื
ี
ประเภทอ่น ๆ ก็ได ดังนั้นแบบสัมภาษณท่ไดดําเนินการสรางตามหลักการและวิธีการท่ถูกตองยอมเปน
ี
ี
่
ั
การยืนยันหรือรับประกนวาแบบสัมภาษณทสรางข้น มคณคาดานความเทยงตรงหรือความครอบคลุมใน


ี
่

ึ
ี
ุ
ุ
สิ่งท่ตองการวัดและครอบคลุมจุดมงหมายของการวิจัย แตคุณภาพของแบบสัมภาษณในดานความคงท ่ ี
ี
ี
ํ
แนนอนในการแปลผลจากการสัมภาษณหรือความเชื่อมั่นของแบบสัมภาษณมความจําเปนทจะตองทาการ

ี
่

ู
ี
็

่
ตรวจสอบเสียกอนทจะนําแบบสัมภาษณไปใชในการเกบรวบรวมขอมลสําหรับใชในการวิจัย การ

ตรวจสอบคุณภาพแบบสัมภาษณทําไดดังนี้
ี

้
1.1 การหาความเทยงตรงตามเนื้อหาตรวจสอบไดโดยผูเชี่ยวชาญทางเนือหาตรวจสอบให
่

เชนเดียวกับแบบสอบถาม
1.2 การหาความเชื่อมั่น (Reliability) ของแบบสัมภาษณ สามารถคานวณหาหรือตรวจสอบได
ํ
หลายวิธี ดังตอไปนี้
่
1.2.1 ใชผูสัมภาษณคนเดียว ดาเนินการสัมภาษณจากผูใหสัมภาษณกลุมหนึงจํานวนสอง


ํ




ครั้งในระยะเวลาทแตกตางกน นําผลจากการสัมภาษณทงสองครั้งมาหาความสัมพันธกันหรือความ
ั้
ี
่
ั
ี

สอดคลองกันโดยใชคาสัมประสิทธิ์สหสัมพันธของเพยรสัน ใชคาสัมประสิทธิ์ของความสอดคลองกัน
ระหวางผลจากการสัมภาษณแตละครั้งเปนคาความเชื่อมั่นของแบบสัมภาษณ 
1.2.2 ใชสัมภาษณสองคน ดําเนินการสัมภาษณจากผูใหสัมภาษณกลุมหนึ่งโดยผู 

้ํ
สัมภาษณ ทั้งสองคนดําเนินการสัมภาษณจากผูใหสัมภาษณกลุมเดียวกัน และดําเนินการสัมภาษณซากน
ั

นําผลจากการสัมภาษณสองชุดนันมาหาความสัมพันธกนหรือความสอดคลองกันโดยใชคาสัมประสิทธิ ์
้
ั

สหสัมพันธเพียรสัน ใชคาสัมประสิทธิ์ของความสอดคลองกันระหวางผลจากการสัมภาษณแตละคน

เหลานั้นเปนคาความเชื่อมั่นของแบบสัมภาษณ
1.2.3 ใชสัมภาษณหลายคน ดําเนินการสัมภาษณจากผูใหสัมภาษณกลุมหนึ่งโดย

ั
้ํ


สัมภาษณแตละคนดําเนินการสัมภาษณจากผูใหสัมภาษณกลุมเดียวกนและดําเนินการสัมภาษณซากน นํา
ั
ผลจากการสัมภาษณทุกชุดมาหาสัมประสิทธิ์ของความสอดคลอง ใชคาสัมประสิทธิ์ของความสอดคลองกน
ั

่
ระหวางผลจากการสัมภาษณแตละชุด เปนคาความเชือมนของแบบสัมภาษณโดยใชสูตรสําหรับวัดความ

่

ั
ั
่
สอดคลองของเคนดอลล (Kendall) หรือหาความเชื่อมนจากวิเคราะหแปรปรวนแบบสองทาง (Two-
์
way Analysis of Variances, Two – way ANOVA) การหาสัมประสิทธิความสอดคลองของ
เคนดอลล (Kendall, 1945) มีสูตร ดังนี้

W = 12 ∑ D 2
m 2 N (N 2 − ) 1

เมื่อ W คือ สัมประสิทธิ์ความสอดคลองกัน
D คือ ผลตางระหวางผลรวมของอันดับที่ของคนแตละคนทไดจากการจัด
ี่

ุ
อันดับทกชุดกับคาเฉลี่ยของผลรวมของอันดับที่เหลานั้น
m คือ จํานวนชุดของอันดับท ี่
N คือ จํานวนกลุมตัวอยาง