Page 147 - วิธีวิจัยทางสาธารณสุขศาสตร์เบื้องต้น

139

ี
ั
ปริมาณฟอสฟอรัสทังหมด (Total P) มีความแตกตางกันอยางมนัยสําคญทางสถติ โดยมคาเฉลี่ย
้
ิ
ี

อยูระหวาง 1.201±0.009 – 1.771±0.002 มลลิกรัมตอกิโลกรัม โดยสิงทดลองท 6 มปริมาณฟอสฟอรัส
่

ี
ิ

่
ี
ั
้
ั
่
ี
ี
ิ
่
ทงหมดสูงสุดเทากบ 1.771±0.002 มิลลิกรัมตอกโลกรัม รองลงมาสิงทดลองท 1 มปริมาณฟอสฟอรัส
ี
ั
ี
ทงหมดเทากับ 1.574±0.005 มิลลิกรัมตอกิโลกรัม และสิงทดลองท 4 มปริมาณฟอสฟอรัสทงหมดนอย
ั
้
่
่
้
ที่สุดเทากับ 1.275±0.002 มิลลิกรัมตอกิโลกรัม
ั
ปริมาณโปรแตสเซียมท้งหมด (Total K) มีความแตกตางกันอยางมีนัยสําคัญทางสถติ โดยม ี
ิ
ี่
ี
คาเฉลี่ยอยูระหวาง 2.217±0.001 - 3.956 ±0.001 มิลลิกรัมตอกิโลกรัม โดยสิ่งทดลองท 4 มปริมาณโปร
ิ
ี
ิ
ี

่
แตสเซียมทั้งหมดสูงสุดเทากับ 3.956±0.001 มลลิกรัมตอกโลกรัม รองลงมาสิงทดลองท่ 1 มปริมาณโปร

ี
ิ
แตสเซยมท้งหมดเทากบ 3.186±0.001 มลลิกรัมตอกโลกรัม และสิ่งทดลองท่ 5 มปริมาณโปรแตสเซียม
ิ
ั

ี
ั
ี
ทั้งหมดนอยที่สุดเทากับ 2.217±0.001 มิลลิกรัมตอกิโลกรัม
ิ
ั
ปริมาณแคลเซียมทั้งหมด (Total Ca) มความแตกตางกนอยางมนัยสําคัญทางสถต โดยมคาเฉลีย
ี
ี

ี

ิ
่
ี

ิ
ิ
่
อยูระหวาง 147.6±0.26– 215.3±0.45 มลลิกรัมตอกโลกรัม โดยสิงทดลองท 1 มปริมาณแคลเซยม
ี
ี
่
ิ
ี
้
่
ี
ทังหมดสูงสุดเทากับ 215.3±0.45 มลลิกรัมตอกโลกรัม รองลงมาสิงทดลองท่ 7 มปริมาณแคลเซยม
ี

ิ
ี่
้
ั
ทังหมดเทากับ 192.6±0.96 มิลลิกรัมตอกิโลกรัม และสิ่งทดลองท 4 มปริมาณแคลเซียมท้งหมดนอยท่สุด
ี
ี
เทากับ 147.6±0.26 มิลลิกรัมตอกิโลกรัม
ิ
ั
ี
ั
1.3 การวิเคราะหสหสัมพันธ คาสหสัมพนธ (Correlation) เปนสถติท่ใชหาความสัมพนธระหวาง
ตัวแปร เชน การหาคาสหสัมพนธระหวางเจตคติวิชาระเบียบวิธีวิจัยทางสาธารณสุขกบผลสัมฤทธิทางการ
์
ั
ั
ั
เรียน การหาคาความสัมพนธระหวางขวัญและกาลังใจในการทํางานของอาสาสมัครสาธารณสุขประจํา
ํ
ู
ั
หมบานกบประสิทธิภาพในการทํางาน การหาคาความสัมพันธระหวางรายไดกับการสรางเสริมสุขภาพ

ี
่

ํ

ั
ุ
ํ
ํ
ั้

การหาคาความสัมพนธของคณภาพน้ากบการใชประโยชนแมน้า เปนตน ทงนี้คาสหสัมพันธทคานวณได 
ั
ั้
ํ
เรียกวา คาสัมประสิทธิสหสัมพันธ (Correlation coefficient) ทงนี้สถิติสําหรับการคานวณหาคาสัม

ั
ประสิทธิสหสัมพันธมีหลายชนิดซงการเลือกใชแบบใดนันข้นอยูกบเงอนไขหลายประการ ในการวิเคราะห

้
ึ
ื
่
่
ึ
ี
ความสัมพันธระหวางตัวแปรสองตัวบางครั้งเราเรียกวาตัวแปรอิสระวา ตัวแปรทํานาย และเรียกตัวแปรอก
ตัววาตัวแปรเกณฑ (Diekhoff ,1992) ซึ่งโดยปกติจะเปนตัวแปรตาม

คณะพยาบาลศาสตร (ม.ป.พ.) กลาววา คาสัมประสิทธิ์สหสัมพนธจะใชไดอยางเหมาะสมกับ
ั

้
่
ี
ู
ี
ขอมลทมความสัมพนธเชิงเสนเทานัน ดงนั้นในการคานวณหากพบวาคา r = 0 การตความหมายของ
ั
ี
ั
ํ

่
ู
ื
ั้
ั

ี
่

ขอมูลวาไมสัมพันธกันอาจไมถูกตองเนื่องจากขอมลอาจมีความสัมพนธลักษณะอนทไมใชเชิงเสน ทงนี้การ
ั

บอกระดบหรือขนาดของความสัมพันธจะใชตัวเลขของคาสัมประสิทธสหสัมพันธ หากคาสัมประสิทธ
ี

สหสัมพันธมคาเขาใกล -1 หรือ 1 แสดงถงการมีความสัมพันธกันในระดบสูง แตหากมคาเขาใกล 0
ึ
ั

ี
ึ
ั
แสดงถงการมความสัมพนธกนในระดบนอยหรือไมมเลย สําหรับการพจารณาคาสัมประสิทธสหสัมพนธ
ั
ั
ั

ี
ิ
ี
โดยทั่วไปอาจใชเกณฑ คา r ระดับของความสัมพันธดังนี้ (Hinkle, William & Stephen, 1998)

.90 - 1.00 มีความสัมพันธกันสูงมาก
.70 - .90 มีความสัมพันธกันในระดับสูง
.50 - .70 มีความสัมพันธกันในระดับปานกลาง
.30 - .50 มีความสัมพันธกันในระดับต่ํา
.00 - .30 มีความความสัมพันธกันในระดับต่ํามาก