Page 42 - การใช้ภาษาและวัฒนธรรมไทยสำหรับครู
P. 42

๒๕


                                      ๔.  เขียนโดยใชถอยคำผิด ใชภาษาผิดระดับ
                                               
                                      แนวทางแกไข  ครูควรศึกษาคำ ความหมาย ระดับภาษาและวิธีใชภาษา  ควรม  ี
                        เอกสาร  ตำราเพื่อใชศึกษาและตรวจสอบความถูกตอง
                                      ๕.  เขียนโดยใชหรือวางสวนขยายผิดที่
                                               
                                      แนวทางแกไข  ครูควรใหความสำคัญในการเขียนสวนขยายวาตองการขยายคำใด
                                           ่
                        และเขียนใหชิดกับคำทีตองการขยายจะไดไมเกิดความผิดพลาดเพราะการวางสวนขยายผิดจะทำให
                        เกิดความสับสนหรือสื่อความหมายไมชัดเจน
                                      ๖.  เขียนโดยใชภาษาไมสละสลวย ไมชัดเจน
                                      แนวทางแกไข  ครูควรตรวจทานเมื่อเขยนเสร็จและใชภาษาที่สละสลวย ชัดเจนจะ
                                                                      ี
                        ชวยใหงานเขียนมีคุณคา ใหอารมณ  ความรูสึก ทำใหนาอานและไดรายละเอียดชัดเจน
                                      ๗.  เขียนโดยใชคำที่ไมจำเปน ฟุมเฟอย
                                      แนวทางแกไข  ครูควรตรวจทานเมื่อเขียนเสร็จและเขียนประโยคใหไดใจความ
                                                  ี่
                        ชัดเจน กะทัดรัด ตัดคำบางคำทมีความหมายซ้ำซอนออก
                                      ๘.  เขียนโดยขาดทักษะในการเขียนแสดงความคิดเห็นเชิงวิจารณ  

                                      แนวทางแกไข  ครูควรฝกการวิจารณเพราะจะชวยใหผูเรียนทราบแนวทางที่จะใช
                        ปรับปรุงการเรียนรูของตนเอง โดยมีหลักการวิจารณดังนี้  ทำใจใหเปนกลาง  วิจารณตามเหตุผลท ่ ี
                        ปรากฏ   เขียนคำวิจารณในเชิงแนะนำ  ชี้ใหเห็นขอบกพรองและเสนอแนะแนวทางแกไข  เขียน

                        คำชมในสิ่งทีดีแลวหรือใหกำลังใจใหพยายามตอไป
                                      ๙.  ขาดการฝกฝน ไมสนใจพัฒนาทักษะการเขียน
                                      แนวทางแกไข  ครูควรฝกฝนและพัฒนาทักษะการเขียนใหมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
                        โดยมีวิธีการฝกฝนดงนี้  ศึกษางานเขียนที่ไดรับการยกยอง  รางโครงรางและลงมือเขียน  นำแตละ
                                        ั
                        สวนมาเชื่อมตอกันทบทวนปรับแกดวยตนเอง  นำไปใหผูรูชวยตรวจทานหรือแสดงความคิดเห็น

                        นำขอเสนอแนะมาปรับปรุงงานเขียนใหดีขึ้น

                                                                                  ่
                               ปญหาการใชภาษาไทยในการสอนและแนวทางแกไข คือ สิ่งทครูทุกคนควรระมัดระวัง ใน
                                                                                  ี
                        การใชภาษาไทย  ใหความสำคัญ และยึดถือเปนหนาที่ในการปฏิบัติโดยตระหนักในความสำคัญของ
                        ภาษาไทยในฐานะภาษาประจำชาติ เปนเครื่องมือสือสาร เปนมรดกทางวัฒนธรรมของชาต   ศึกษา
                                                                                                   ิ
                                                                  ่
                                                       ี
                                                                                       
                                                                    
                        หาความรูเกี่ยวกับการใชภาษาไทยใหมความรูความเขาใจ  สามารถนำไปใชไดอยางถกตองและรูเทา
                                                                                                         
                                                                                             ู
                                                                                                
                                                                                                       
                        ทันการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น  ใชภาษาอยางระมัดระวัง  ชี้แนะ สนับสนุนใหผูเรียนใชภาษาไทยอยาง
                        ถูกตองแกไขเมื่อผูเรียนใชภาษาไทยผิดพลาด  หมั่นฝกฝนใหมีทักษะความชำนาญและสามารถใช
                        ภาษาไทยไดอยางมีประสิทธิภาพทั้งการฟง  การดู  การพูด การอานและการเขียน เพื่อสงผลให
                        การสอนบรรลุตามจุดประสงค  
   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47