Page 180 - 237 ข้อคิดจากนิทาน ชาดก และอุปมา
P. 180

172

              เป็นชั่วโมง  แต่เขาก็ต้องรอคอยแม้จะหิวก็ตาม  หลังจากนั้นเจ้าจึงกินและดื่ม  ทาสจะรับประทานของที่
              เหลือจากนาย  นายย่อมไม่ขอบใจผู้รับใช้ ในสมัยนั้น การที่ทาสจะทำงานตามที่กล่าวมาแล้วเป็นของ

              ธรรมดา  และไม่มีทาสคนไหนที่จะหวังให้นายแสดงความกตัญญูรู้คุณหรือขอบอกขอบใจ  และไม่มีนายคน
              ไหนจะขอบคุณทาสด้วย  ท่านทั้งหลายก็เช่นเดียวกัน พระเยซูเจ้าก็ได้ตรัสให้สานุศิษย์ประยุกต์อุปมากับ

              พวกเขาเองด้วย  ณ  ที่นี้  ไม่ใช่พระอาจารย์ทรงเห็นดีเห็นชอบกับการมีทาส  หรือกับความใจแข็งของนาย

              พระองค์เพียงแต่ต้องการใช้เรื่องที่พวกสาวกเคยเห็นในชีวิตประจำวันของพวกเขา  และพระองค์ต้องการ
              จะสอนพวกเขา  เมื่อท่านได้ทำตามคำสั่งทุกประการแล้ว ณ ที่นี้  พระเยซูเจ้าได้ทรงสอนสานุศิษย์ให้เอา
              แบบฉบับของทาสซึ่งไม่หวังรางวัลหรือเรียกร้องอะไรตอบแทนจากนายเลย  เมื่อพวกเขาได้ทำตามที่

                                                                                                      ่
              พระองค์ทรงสั่ง รวมทั้งอัศจรรย์ที่พระองค์ได้มอบอำนาจให้พวกเขา  พวกเขาก็ควรจะกล่าวด้วยวา  ฉัน
              เป็นผู้รับใช้ที่ไร้ประโยชน์  เราได้ทำอะไรเพิ่มขึ้นจนกระทั่งพระองค์ต้องเป็นหนี้บุญคุณเรา  เราได้ใช้
                                                                                                           ี
              พระคุณที่พระองค์ได้ทรงประทานให้เรามิใช่หรือ  ฉะนั้น  ผลงานทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นเกียรติยศ  ชื่อเสยง
              ฯลฯ  ก็ต้องเป็นของพระเป็นเจ้าทั้งนั้น  ความสามารถและอำนาจต่างๆ ที่เราใช้ต่างก็เป็นของพระองค์
              ทั้งสิ้น  ฉันทำตามหน้าที่ที่ต้องทำเท่านั้น  เราเพียงแต่ทำตามพระบัญชาของพระองค์  เราเพยงแต่ใช้
                                                                                                  ี
                                                                         ่
              พระคุณของพระองค์ตามที่พระองค์ทรงพระประสงค์เท่านั้น  อยางไรก็ดี  พระเป็นเจ้าผู้ทรงพระทัยดีจะ
              ทรงปูนบำเหน็จรางวัลแก่คนใช้ที่ซื่อสัตย์  แม้ว่าไม่มีใครจะสามารถเรียกร้องจากพระองค์ก็ตาม  เพราะ

              พระเยซูเจ้าเองได้เคยตรัสไว้เช่นนั้น (เปรียบเทียบในอุปมาเรื่องคนงานในสวนองุ่น  คนใช้ที่ตื่นเฝ้าอยู่เสมอ
              เงินปอนด์  เป็นต้น) แต่ว่าสานุศิษย์ที่แท้จริงต้องคำนึงเหมือนนักบุญเปาโลเสมอว่า  ถ้าปล่อยเขาคนเดียว

              ตามลำพัง เขาก็ไม่สามารถทำอะไรเลย แต่ว่าเขาสามารถทำทุกสิ่งทุกอย่างในองค์พระเป็นเจ้าที่ทรงให้
              พละกำลังแก่เขา  กลาวคือ  เขาจะต้องทำตนเป็นคนสุภาพเฉพาะพระพักตร์พระเป็นเจ้าเสมอ
                                 ่


                                        8 ปัญหาเชาว์เมื่อ 300 ปีก่อน ที่คนยุคใหม่ยังตอบไม่ได้
              1. คุณจะเอากาแฟจากกระสอบแรก ไปใส่ให้เต็มอีก 2 กระสอบที่มีขนาดเท่าๆ กันได้อย่างไร ?

              ตอบ  เอาถุง 2 ใบซ้อนกัน แล้วค่อยใส่กาแฟเข้าไป
                     2. มีคน 2 คนกำลังกินลูกพลัมอยู่ ถ้าคนแรกให้ลูกพลัม 2 ลูกกับคนที่สอง ทั้งคู่จะมีลูกพลัมเท่ากัน

              แต่ถ้าคนที่สองให้ลูกพลัมคนแรก 2 ลูก เขาจะมีลูกพลัมน้อยกว่า 2 เท่า สรุปแล้วแต่ละคนมีลูกพลัมคนละ
              กี่ลูก

              ตอบ  คนแรกมี 14 คนที่สองมี 10
                     3. มีนกเกาะอยู่บนต้นไม้ต้นละหนึ่งตัว และมีอยู่ตัวหนึ่งไม่มีต้นไม้ให้เกาะ แต่พอนกเปลี่ยนมาเกาะ

              ต้นไม้ต้นละ 2 ตัว จะมีต้นไม้ต้นหนึ่งว่างอยู่ ถามว่ามีนกทั้งหมดกี่ตัว และต้นไม้ทั้งหมดกี่ต้น ?
              ตอบ  มีนก 4 ตัว และต้นไม้ 3 ต้น

                     4. มีพ่อ 2 คน ลูกชาย 2 คน จับกระต่าย 3 ตัว แบ่งกันได้คนละตัวพอดี ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นได้ ?

              ตอบ  พวกเขาคือ คุณปู่ ลูกชาย แล้วก็หลานชาย
                     5.เป็ดฝูงนี้มีทั้งหมดกี่ตัว และบินกันแบบไหน โดยมีคำใบ้คือ 1. มีตัวหนึ่งนำหน้า และอีก 2 ตัวอย ู่

              ข้างหลัง, 2. มีตัวหนึ่งอยู่ข้างหลัง และอีก 2 ตัวอยู่ข้างหน้า และ 3. มีตัวหนึ่งอยู่ระหว่างกลาง 2 ตัว และ
              เรียงต่อกัน 3 แถว
   175   176   177   178   179   180   181   182