Page 76 - สารนิพนธ์
P. 76
64
ื
็
ิ
ิ
ุ
ื
จดเร่มต้น โดยช้ ีให้ผู้เรยนเหนความคล้ายคลงหรอความเหมอนของประสบการณเดมกับ
ี
์
ึ
ประสบการณใหม่
์
้
่
ื
ี
2.3 การเรยนรเปนกระบวนการต่อเนองสัมพันธ ผู้เรยนจะเรยนรส่งใหม่ๆ ได้ โดย
ู
์
็
ี
ิ
ี
้
ู
ิ
ี
์
่
ิ
ื
ี
ื
ื
่
ี
การเชอมโยงกับส่งทตนมประสบการณเดมมาเชอมโยงกับประสบการณใหม่ทจะเรยนร ท าให้
่
ี
ู
่
้
ผู้เรยนเกิดการเรยนรส่งใหม่ๆ ได้
ิ
ู
ี
ี
้
่
ื
ู
ี
ื
่
2.4 เนองจากการเรยนรเปนกระบวนการต่อเนอง แม้ในบางคร้งประสบการณใหม่ๆ
์
ั
้
็
่
จะไม่สมบรณแบบ แต่ผู้เรยนก็สามารถเรยนรจากประสบการณนั้นได้ เนองจากผู้เรยนสามารถน า
์
ื
้
ื
ี
ู
ู
ี
ี
์
์
ู
ิ
์
่
ี
ึ
ประสบการณเดมทตนมอยู่มาช่วยท าให้ประสบการณใหม่สมบรณแบบและเกิดการเรยนรข้นได้
ู
้
ี
ี
จากสาระส าคัญน้ ีเหนได้ชัดว่าประสบการณเดมของผู้เรยนเปนรากฐานส าคัญในการ
็
ิ
ี
็
์
็
ิ
้
ู
้
ี
ื
์
ิ
เรยนรส่งใหม่ๆ เปรยบเหมอนว่าประสบการณเดมเปนลักษณะร่วม และประสบการณใหม่เปน
ี
์
ิ
ลักษณะส่วนย่อยทจะเพิ่มเข้าไปในส่วนรวม ดังนั้นการเรยนรส่งใหม่ๆ จงต้องเชอมโยงมาถง
ี
้
ึ
ู
่
ึ
ื
่
ี
์
ู
ิ
้
ู
ประสบการณเดมเสมอ เพราะหลักของเกสตัลท์เน้นการเรยนรจากส่วนรวมมาส่ส่วนย่อย
ี
์
เกณฑมาตรฐานดนตรไทย
ี
เกณฑ์มาตรฐานดนตรไทยพุทธศักราช 2544 ทบวงมหาวิทยาลัยและกรมศลปากร
ี
ิ
ี
กล่าวไว้ดังน้ (เกณฑ์มาตรฐานดนตรไทยทบวงมหาวิทยาลัย.2544:14)
ี
์
เกณฑภาคปฏิบัติ
1.1 ความหมายและขอบเขต
1.1.1 ความหมายของเกณฑ์
ี
ิ
เกณฑ์ภาคปฏบัตหมายถง ข้อก าหนดต่างๆ ทถอปฏบัตโดยพิจารณาผลสัมฤทธ์ ิของการ
ิ
่
ิ
ิ
ึ
ื
กระท านั้นๆ
1.1.2 ขอบเขตของเกณฑ์
ี
่
ี
ขอบเขตของขั้นเตรยม - ขั้นท 6 โดยมล าดับ ดังตารางต่อไปน้ ี
ี
