Page 96 - ทร 21001
P. 96

87



                                                   ื่
                                                       ่
                                                                       ์
                                               ่
                                         ตัวอยางเรองเลา “ประสบการณความสาเรจ

                                                                                 ็

                                                                              ่
                                                              ี่
                                                            ี
                                                                             ่
                        “...แซน อีกแลว ! ท าไม เธอถึงเกเรอยางน้ นเปนครงที่เทาไหรละ ที่ชอบรงแกเด็ก ครูเอือมระอา
                                                                        ่
                                                        ่
                                                                    ั
                                                                                       ั
                                    ้
                                                                    ้
                                                                ็
                  เธอเหลือเกิน”
                                                                            ิ
                                            ็
                         ี
                                                                                            ้
                              ู
                                               ุ
                                                       ี
                        เสยงครเวรประจ าวัน  เปนสภาพสตรวัยกลางคน  กล่าวต าหน  ด.ช.แซน  ผู้ก าพราพ่อแม่  ต่อหน้า
                  เพื่อน ๆ ทหน้าเสาธง
                           ี่
                                             ์
                                                       ่
                                                       ี
                                                           ู
                        จากนั้นก็หันมาใส่อารมณกับข้าพเจ้าทยืนดอยู่ข้าง ๆ
                                                          ้
                                                          ู
                                                ี
                                                                                  ี
                                                      ่
                                               ่
                                                                         ็
                           ู
                        “ครสมชาย ช่วยจัดการให้พีทเถอะ พีไม่รจะท าอย่างไรกับเดกเกเรคนน้แล้ว”
                                                                                     ่
                                                                                     ี
                                   ั
                                                         ั
                                                               ้
                        ข้าพเจ้าตอบรบไปสั้น ๆ ด้วยค าว่า “ครบ” พรอมกับความรหลายอย่างทอัดแน่นอยู่ในใจทยากจะ
                                                                                                    ี่
                                                                          ู
                                                                          ้
                  อธบาย
                    ิ
                                                                 ่
                                                                  ึ
                                         ึ
                                         ่
                                                                      ้
                        ข้าพเจ้าไปหาแซน ซงอาศัยอยู่กับยายในเย็นวันหนง พรอมของฝากเล็ก ๆ น้อย ๆ พูดคย สาระทกข์
                                                                                               ุ
                                                                                                       ุ
                      ิ
                  สขดบแบบคนค้นเคยกัน  ตามประสาครบ้านนอก  ท าให้ทราบข้อมูลเชงลกว่า  พ่อ  และแม่ของแซน
                   ุ
                                                                                  ึ
                                                     ู
                                                                                ิ
                                ุ
                                  ู
                                                           ่
                    ี
                                    ุ
                                                                                                  ็
                      ี
                                                               ี
                                                                                               ็
                                                                ี
                                                                                    ี
                                   ิ
                                                           ี
                                                                                           ู
                  เสยชวิตด้วยโรคภมค้มกันบกพร่อง  และตอนทยังมชวิตอยู่ก็มักทะเลาะตบตกันให้ลกเหนเปนประจ า
                  ข้าพเจ้ากลับบ้านพรอมโจทย์ข้อใหญ่
                                   ้
                                                ุ
                                     ี
                         ุ
                                                                                                    ิ
                                                                             ์
                           ึ
                                                                                 ิ
                        ร่งข้น  ข้าพเจ้าเรยกแซนมาคย  ชวนให้มาช่วยท างานในวันเสารอาทตย์  เพื่อหารายได้เสรม  เช่น
                  ปลูกผักสวนครว เพาะช ากล้าไม้ ซงข้าพเจ้าเปนผู้รบซ้อเอง
                                                            ั
                                                        ็
                                                              ื
                               ั
                                               ึ
                                              ่
                                                         ี
                                                             ิ
                                           ี
                                                                                   ี
                                                                   ื
                                      ี
                                      ่
                        จากวันนั้น  วันทแซนเรยนอยู่ชั้น  ม.1 มพฤตกรรมคอ...เกเร...ไม่ตั้งใจเรยน....
                                     ี
                           ึ
                                                                        ี่
                                                                                      ี
                                                                                                       ี
                                 ี่
                        จนถงวันท 23 มนาคม 2551 แซนจบชั้น ม.3 ด้วยเกรดเฉลย 3.68 สอบเข้าเรยนต่อชั้น ม.4 โรงเรยน
                  มัธยมประจ าอ าเภอ ในโปรแกรมวิทย์ - คณตได้ มรายได้สะสมเปนตัวเลขเงนในบัญชธนาคารจากการหา
                                                                        ็
                                                                                 ิ
                                                      ิ
                                                           ี
                                                                                         ี
                                    ี
                                                       ื
                                         ็
                                                   ิ
                  รายได้พิเศษระหว่างเรยน เปนจ านวนเงนหมนกว่าบาท
                                                       ่
                                                                    ี่
                        หลังเสรจพิธรบประกาศนยบัตร ชั้น ม.3 แซนมากราบทตักของข้าพเจ้า พรอมพูดด้วยน ้าเสยงทสั่นเครอ
                              ็
                                   ั
                                                                                               ี
                                  ี
                                                                                  ้
                                            ี
                                                                                                   ี
                                                                                                        ื
                                                                                                   ่
                  และน ้าตาของความปล้มปตว่า...
                                     ื
                                        ิ
                                         ิ
                                      ี
                                         ู
                                                     ี
                                                        ั
                        “ครครบ ! ถ้าไม่มครผมคงไม่มวันน้ครบ”
                                                 ี
                             ั
                           ู
                                                    ้
                                                   ู
                                           ึ
                        น ้าตาของข้าพเจ้าไหลซมโดยไม่รตัว
                                                     ึ
                                                     ่
                                               ี
                                                  ี
                                                          ื
                                                                  ู
                        ตบไหล่แซนแรง ๆ กอดซ ้าอกทหนง  เหมอนกอดลกชาย
                                        ้
                                 ิ
                         ี
                                        ู
                        ดใจด้วยจรง ๆ ว่ะ สต่อไปนะ...นะ...แซน...

                         ั
                                  ื
                                           ่
                                                 ี
                  ชุมชนนกปฏิบัติหรอชุมชนแหงการเรยนรู (CoPs)
                                                     ้
                                    ี
                                                                                            ้
                                                                                            ู
                                                                                                       ี่
                                                                                                        ุ
                              ุ
                                                                                                ็
                                                                                             ึ
                          ในชมชนมปญหาซับซ้อนทคนในชมชนต้องร่วมกันแก้ไข  การจัดการความรจงเปนเรองททก
                                                                                                   ื่
                                     ั
                                                  ี
                                                  ่
                                                         ุ
                  คนต้องให้ความร่วมมอ และให้ข้อเสนอแนะในเชงสรางสรรค์ การรวมกล่มเพือแก้ปญหา      หรอร่วมมอ
                                                                                                  ื
                                                                                                        ื
                                                            ิ
                                                                ้
                                                                                 ุ
                                                                                          ั
                                                                                     ่
                                     ื
                                                                                                       ิ
                                                                                                        ี
                                                                                           ึ
                                                         ี
                                                                ุ
                                                                                                        ่
                                                                                         ุ
                                                                          ิ
                                                                                                 ี
                                                                                ุ
                                                ู
                                                ้
                                            ี
                                        ่
                                                                             ิ
                  กันพัฒนาโดยการแลกเปลยนเรยนรร่วมกัน เรยกว่า “ชมชนนักปฏบัต” บคคลในกล่มจงต้องมเจตคตทด      ี
                                        ี
   91   92   93   94   95   96   97   98   99   100   101