Page 137 - รายวิชาภาษาไทย(พท31001)

ห น า | 137

ํ
ํ
ู
ั้
ํ
ั
1. สํานวนที่มีเสียงสัมผส สํานวนเหลานี้มักจะมีจานวนคาเปนจํานวนค ตงแต 4 คา
จนถึง 12 คําดังนี้



ุ
1.1 เรียง 4 คํา เชน ขาวแดงแกงรอน คอขาดบาดตาย โงเงาเตาตน ฯลฯ


1.2 เรียง 6 คํา เชน คดในของอในกระดูก ยุใหรําตําใหรั่ว นกมีหูหนูมีปก ฯลฯ


1.3 เรียง 8 คาเชน กินอยูกับปาก อยากอยูกับทอง ไกงามเพราะขน คนงามเพราะแตง,
ํ
ู
ความรทวมหัว เอาตัวไมรอด เปนตน


ู
ํ
1.4 เรียง10 คา เชน คนรักเทาผืนหนัง คนชังเทาผืนสื่อ คบคนใหดหนา
ู





ซื้อผาใหดเนื้อ ดักลอบตองหมั่นกู เจาชูตองหั่นเกี้ยว เปนตน
ํ
ื
1.5 เรียง 12 คา เชน ปลูกเรอนตามใจผูอยู ผูกอูตามใจผูนอน มีเงินเขานับเปนนอง มีมอง
เขานับเปนพี่ เลนกับหมาหมาเลียปาก เลนกับสากสากตอยหัว

ั
ํ
ํ
2. สํานวนที่ไมมีเสียงสัมผส สํานวนเหลานี้มีมากมาย สวนมากมี่ตั้งแต 2 คาขึ้นไป จนถึง 8 คา เช

น
2.1 เรียง 2 คํา เชน กันทา แกเผ็ด เขาปง ตกหลุม ตายใจ ฯลฯ


2.2 เรียง 3 คํา กวางขวางคอ เกลือเปนหนอน คลุมถุงชน ควาน้ําเหลว ฯลฯ
้ํ
2.3 เรียง 4 คํา เชน กิ่งทองใบหยก กิ้งกาไดทอง กินปูรอนทอง นาผึ้งหยดเดยว นอนตายตา
ี
หลับขาวใหมปลามัน เปนตน



ี
2.4 เรียง 5 คํา เชน ขนหนาแขงไมรวง ตงูใหหลังหัก จับปูใสกระตัง ฯลฯ


ั
ํ
2.5 เรียง 6 คา เชน กลืนไมเขาคายไมออก นิ้วไหนรายตดนิ้วนั้น บานเมืองมีขื่อมีแป

พลิกหนามือเปนหลังมือ
ิ
2.6 เรียง 7 คํา เชน กินบนเรือนขี้รดหลังคา นกนอยทํารังแตพอตว ตาน้ําพรกละลายแมน้ํา
ั
ํ

สิบปากวาไมเทาตาเห็น เรื่องขี้หมูราขี้หมาแหง ฯลฯ

สํานวน หมายถึง กลุมของวลี คาหรือกลุมคาที่นํามาใชในความหมายที่แตกตางไปจากความ
ํ
ํ
ุ
ิ
ี
หมายเดิม ความหมายที่เกิดขึ้นมักจะเปนความหมายในเชิงอปมา หรือเชิงเปรยบเทียบ ไมไดใหคตธรรม
แตจะเปนความหมายที่กระชับและลึกซึ้ง เชน สํานวนวา เรื่องกลวยๆ คาวา กลวยๆ ไมไดหมายถึงผลไม
ํ
ํ
ํ
แตหมายถึง งายๆ เรื่องไมยากเปนเรื่องงายๆ สํานวนภาษไทยอาจจะประกอบคาตั้งแต 1 คาขี้นไปจึงถึง

หลายคําหรือเปนกลุม

ตัวอยางเชน
ปากหวาน = พูดเพราะ
ลูกหมอ = คนเกาของสถานที่ใดสถานที่หนึ่ง

หญาปากคอก = เรื่องงายๆที่คิดไมถึง