Page 34 - ส่วนหน้าประวัติ 001-012.indd
P. 34
ี
ี
้
แนวคิดนไดรับการยอมรับมากท่สุดใน
ปจจุบัน ดวยเหตุผลหลายประการ อาทิ บริเวณ
ทางตอนใตของจีนแถบมณฑลกวางตุง กวางสี
ยูนนาน กุยโจว เสฉวน ในปจจุบันยังมีชน
ี
หลายเผา คือ พวกไต พวกจวง ท่มีลักษณะ
รูปราง หนาตา ผิวพรรณ ภาษา และวัฒนธรรม
ั
คลายกบคนไทย ตลอดจนมลกษณะรวมทาง
ั
ี
วัฒนธรรมคลายกันอยูหลายอยาง เชน การ
ํ
ไถนา การทํานาดํา การทดน้า การระบายน้า
ํ
การสรางบานใตถุนสูง ไมสรางติดดินแบบจีน
ี
ู
ิ
ิ
▲ จิตร ภูมิศักด์ ผท่มีความเช่อวาถ�นฐานเดิม
ื
ั
ั
การสกตามรางกาย เปนตน ในปจจบนยงม ี ของคนไทยอยบริเวณตอนใตของจีนทาง
ั
ุ
ู
ี
ั
�
ื
�
้
ชาวไทเรียกตนเองวาไต อาศัยอยูมากในเขต เหนอของภาคพนเอเชยตะวนออก-เฉยง
ใต ตลอดจนรัฐอัสสัมของอินเดีย
สิบสองปนนา เมืองคุนหมิง มณฑลยูนนาน ฉบับ
ผูสอน
และพวกจวงอาศัยอยูในมณฑลกวางสี
ื
ี
๓. แนวคิดท่เช่อวาถ่นเดิมของคนไทยอยูบริเวณคาบสมุทรมลายูบริเวณ
ิ
ื
ื
หมูเกาะชวา แนวคิดน้มาจากพ้นฐานความเช่อท่วา คนไทยกับคนในหมูเกาะ
ี
ี
อินโดนีเซีย คาบสมุทรมลายู และฟลิปปนส มีความคลายคลึงกันหลายประการ
เชน มีหนาตาเหมือนกัน มีรากภาษามาจากแหลงเดียวกันและคลายคลึงกัน และ
จากการศึกษาโดยอาศัยความรูดานการแพทยไดมีการวิเคราะหกลุมเลือดทได
่
ี
จากการสุมตัวอยางกลุมเลือดของคนไทยกับคนอินโดนีเซียวามีความคลายคลึงกัน
ึ
ื
จึงเช่อวาคนไทยอาศัยอยูแถบศูนยสูตรกอน แลวจึงอพยพข้นมาบนผืนแผนดิน
ไทย เลยขึ้นไปจนถึงตอนใตของจีน แลวจึงอพยพลงใตมายังดินแดนไทยในปจจุบัน
อีกครั้ง แตแนวคิดนี้ไมไดรับการยอมรับ เนื่องจากเหตุผลไมหนักแนนเพียงพอ
ประวัติศาสตร ๕ ๒๑

