Page 119 - จรัมบุญ
P. 119
ผู้อื่นก็ได้ จะไปโกรธเขาท�าไม อย่าจองกรรมท�าเวรกันเลย เวรย่อมไม่
ระงับเพราะตอบเวร ดิฉันอดกลั้นกลืนน�้าตาอย่างนี้ ไม่มีปฏิกิริยาตอบ
ั
ุ
ดิฉนเสวยกรรมอยู่ในโลกมนุษย์สมควรแก่กรรม จุติจากมนษย์โลก มา
เกิดบนสวรรค์ ดังที่ท่านเห็นอยู่ ณ บัดนี้ พระโมคคัลลานะได้น�าเรื่อง
นี้มาบอกแก่ชาวมนุษย์ให้ทราบผลของความดีว่าควรกระท�า
บางวันพระโมคคัลลานะลงไปสู่โลกนรก ลงไปคร้งไร นรกบรรลัย
ั
ั
ทุกคร้ง ลงไปสู่นรกขุมไหน ไฟในนรกขุมน้นดับสนิท หาความร้อนมิได้
ั
ยมบาลหยุดทาโทษสัตว์นรกทันที เคร่องประหารสัตว์นรกหักทาลาย
�
�
ื
ป่นปี้หมด ด้วยอภินิหารของพระโมคคัลลานะ ใครจะฟ้องร้องว่าท่าน
ทาลายทรัพย์ของยมโลกก็ไม่ได้ ไม่มีใครเป็นโจทก์ ไม่มีใครกล้าฟ้อง
�
ยมบาลได้แต่นั่งดูตากันปริบๆ ขืนไปต่อล้อต่อเถียงกับท่าน ไม่แน่ใจว่า
จะถูกบาตรทุ่มหัวหรือไม่ ยมบาลอวดเก่งแต่สัตว์นรกเท่าน้น พบพระเถระ
ั
ผู้ทรงศีลเข้า เหมือนหนูพบแมว หรือเหมือนเนื้อพบเสือ สัตว์นรกชื่น
อกชื่นใจยกมือไหว้ท่วมหัว
ี
อันการไหว้ยกมือท่วมหัวน้ แสดงว่าทุกข์เต็มทน เป็นกิริยาของ
ี
สัตว์นรก ถ้ามนุษย์เราไหว้อย่างน้ ต้องถูกติว่าไหว้เหมือนสัตว์นรก
�
เป็นกิริยาไม่ดี พระโมคคัลลานะถามสัตว์นรกว่า สูเจ้าทากรรมอะไร
จึงมาเกิดในโลกเต็มไปด้วยทุกข์ทรมานเช่นนี้
ั
สัตว์นรกบางตนตอบว่า อ้ายยมบาลแมวๆ น้นมันแกล้งเอา
้
ี
นาทองแดงกรอกใส่ปากผม ไส้ก่ขดๆ ไหม้ทะลุปรุโปร่งหมด มันไม่
�
เอ็นดูเลย บางทีอยู่ดีๆ มันเอาค้อนเหล็กมาเคาะหัวเล่น เคาะจนหัวน่วม
มันหัวเราะกันว่าสนุกดี หัวผมนี่เลวกว่าหัวหมาอีก
พระโมคคัลลานะถามว่า เม่อสูเป็นคนน้นทากรรมอะไร สัตว์นรก
�
ื
ั
ื
ตอบว่าด่มสุรา และพาลเตะ ด่าเมีย บางตนบอกว่า ทุบหัววัวเพ่อปรุงอาหาร
ื
93
จรัมบุญ
