Page 122 - จรัมบุญ
P. 122
พระโมคคัลลานะ ถ้าจะเทียบสมัยน้ก็ว่าเป็นนักเลงโต อยู่คง
ี
ื
กระพันชาตรี แต่เม่อมาพบกับกรรมท่านก็ยอมรับผลของกรรม
ไม่ด้อด้านยอมให้กรรมลงโทษ มีเร่องท่านพรรณนาไว้ ในพระธรรมบท
ื
ื
โดยย่อ ดังนี้
ื
เม่อพระพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระนครราชคฤห์ พระโมคคัลลานะ
ไปพักอยู่ ณ กาฬศิลาประเทศ สมัยนั้นพระพุทธศาสนารุ่งเรืองมาก
ิ
ุ
ุ
ู
ุ
ั
ิ
ั
ลาภสกการะเกดแก่พระภกษสงฆ์มากมาย ทกวดอดมสมบรณ์ด้วย
ื
ปัจจัย ๔ พวกเดียรถีย์นิครนถ์นอกศาสนาเส่อมลาภสักการะคิดแค้นใจ
ึ
ุ
�
มาก คดจะทาลายพระพทธศาสนาอยู่เสมอ วันหน่งมีการประชุม
ิ
ศิษยานุศิษย์ เพื่อแก้ปัญหาความอดยากขาดแคลน หัวหน้าพูดขึ้นว่า
เวลานี้ลัทธิของเราเสื่อมลง เพราะพระสมณะโคดมเกิดขึ้น มีคนนิยม
ื
ื
ั
นบถอมาก ถาพวกเราจะเทยบกบพระโคดมแลว พวกเราเหมอนหงหอย
้
ิ
่
้
ี
้
ั
มีแสงสว่างน้อยนิดเดียว พระโคดมเหมือนพระอาทิตย์ส่องแสงทั่วโลก
เมื่อเหตุการณ์เป็นเช่นนี้พวกเราจะมีวิธีรักษาตัวได้อย่างไร
่
ั
ี
ี
ท่ประชุมน้นถกเถียงกันหลายวิธี ในท่สุดตกลงกันว่า เหตุท
ี
พระศาสนารุ่งเรืองเกินคาดหมาย ความสาคัญอยู่ท่พระโมคคัลลานะ
�
ี
ึ
ิ
เพราะมีฤทธ์มาก ข้นสวรรค์ล่องนรกเป็นของสนุก ประชาชน
นับถือมาก นักเลงยกน้วให้ทุกคน ลัทธิของพวกเราจะเจริญได้ต้องเก็บ
ิ
พระโมคคัลลานะเสีย คือต้องจ้างโจรมาก�าจัด ให้ค่าจ้างพวกโจรมากๆ
ต้องส�าเร็จแน่
พวกโจรได้รับจ้างฆ่าพระโมคคัลลานะ เพราะโลภทรัพย์ จึงไป
ล้อมกุฏิพระโมคคัลลานะไว้ไม่ให้หนีได้ พระโมคคัลลานะรู้ว่าพวกโจร
มาล้อมกุฏิ ท่านได้แสดงฤทธ์หนีออกทางช่องดาลประตู พวกโจรจับตัว
ิ
ไม่ได้ชวนกับหลบไป ต่อมาได้ล้อมกุฏิอีก คราวน้พระโมคคัลลานะ
ี
96 จรัมบุญ
