Page 120 - จรัมบุญ
P. 120
ิ
พระโมคคัลลานะไปท่ต้นง้ว มองดูไม่เห็นมีหนาม เพราะถูก
ี
�
ิ
ั
ท่านทาลายด้วยฤทธ์หมดแล้ว มีชายหญิงน่งเป็นกลุ่มอยู่ใต้ต้นง้ว
ิ
ั
ึ
ิ
พวกน้นเห็นพระเถระ ยกมือข้นไหว้ท่วมหัว ดีใจจนตัวลอย ว่งมากราบ
แทบเท้า พูดว่านิมนต์อยู่นานๆ เถิดขอรับ หลวงพ่อมาทีไร พวกผม
สบายเหลือเกิน อ้ายยมบาลใจร้ายมันไม่รังแกผม พอหลวงพ่อกลับไป
ยมบาลมันฉวยได้ดาบ เอาดาบไล่ฟัน ฉวยได้หอกมันเอาหอกไล่แทง
ึ
ผมหนีตะกายข้นต้นไม้ อ้ายต้นไม้เจ้ากรรมหนามงอกออกมาจนเต็มต้น
ยาวถึง ๑๖ องคุลี โอย---หลวงพ่อ---อ้ายหนามง้วระยามันคมย่งกว่า
�
ิ
ิ
กรด ถูกที่ไหน เหวอะหวะที่นั่น เลือดไหลโกรกเทียวพ่อคุณ เพียงนั้น
ี
ยังไม่พอใจ อ้ายยมบาลใจร้ายมันยังเอาหอกมาแทงท่ก้นพวกผม
ิ
ึ
ช่วยส่งข้นต้นง้วอีก ดูเถิดหลวงพ่อมันทารุณหมดดี นิมนต์หลวงพ่อ
มาสร้างวัดในนรกเถิด ยมบาลมันจะได้เลิกทารุณต่อพวกผม ไฟนรก
จะได้ไม่ลุกขึ้นอีก โปรดเมตตาด้วยหลวงพ่อ
�
ื
พระโมคคัลลานะถามว่า เม่ออยู่เป็นคนทากรรมดังฤา พวกนิยม
ต้นงิ้วแจ้งว่า หลวงพ่อครับ ต�ารวจเขาหาว่าผมลวงหญิงสาวมาเข้าซ่อง
บังคับให้เป็นภริยาคนอ่น บางตนก็บอกว่าเขาหาว่าผมผิดลูกเมียเขา
ื
ั
ั
พระโมคคลลานะถามว่า เป็นความจริงหรือเปล่า สตว์นรกตอบว่า
�
โธ่เอ๊ย หลวงพ่อถ้าไม่จริงของเขาแล้ว พวกผมจะมาลงนรกทาไม
ว่าแต่หลวงพ่อเถิด จะอยู่ในนรกน้ตลอดกาลนานหรือจะกลับไปสู่
ี
โลกมนุษย์
ั
ี
ถ้าหลวงพ่อกลับไปโลกมนุษย์แล้ว ขอโปรดไปท่บ้านน้นๆ
ช่วยบอกด้วยว่าผมช่อน้น ท่อยู่บ้านน้น บ้านน้ ส่งมาว่า อย่าได้ทา
ี
ี
ั
ั
ื
�
ั
กรรมชั่วเลย ล�าบากมากนัก ขอให้ตั้งหน้าท�าบุญสุนทานไป เมื่อตาย
จะได้ความสุข พอพระเถระกลับจากนรก ไฟก็ลุกขึ้น เครื่องประหาร
94 จรัมบุญ
