Page 121 - จรัมบุญ
P. 121
ต่างๆ ก็เกิดขึ้น พวกยมบาลก็เริ่มลงมือท�าโทษแก่สัตว์นรกต่อไปตาม
ั
ั
ิ
ธรรมเนียม คร้นกลบมาแล้วเวลาไปบณฑบาตก็แจ้งให้ชาวบ้าน
ทราบว่า คนชื่อนั้นสั่งมาดังนั้น ขอให้ท�าบุญอุทิศให้เขาบ้าง
ื
ิ
ตามท่กล่าวมาน้ เป็นเร่องของอิทธิฤทธ์ หรืออิทธิปาฏิหาริย์
ี
ี
พระโมคคัลลานะท่านเก่งในด้านนี้
ี
�
ี
ความเช่ยวชาญทางปัญญา และการเช่ยวชาญในทางอานาจน้น
ั
เป็นหลักใหญ่ของการปกครอง ผู้ปกครองจะต้องมีปัญญาเฉลียวฉลาด
รอบรู้และทันต่อเหตุการณ์ คาดการณ์ใกล้ความจริงอย่างถูกต้อง และ
�
�
การปกครองก็ต้องใช้อานาจในโอกาสอันควรใช้ ถ้าไม่ใช้อานาจก็เป็น
ึ
ื
เสมอนบุคคลไร้อานาจ หรืออย่างทชาวโลกพดว่า มอหน่งถอถุงเงิน
ื
ี
่
ู
ื
�
่
ี
ื
็
ึ
ื
่
ื
มอหนงถอหวาย จงจะทาการปกครองให้ดได้ และต้องเมอดกใช้
�
ึ
ี
ป่วยไข้ช่วยรักษา
แม้การปกครองทางศาสนาก็อย่างเดียวกัน ต้องมีท้งยกย่อง
ั
มีทั้งลงโทษ ถ้าไม่เช่นนั้นก็ปกครองไม่อยู่ ต่างจะท�าตามใจชอบ
�
�
พระสารีบุตร เรืองปัญญาจาทรงแม่นยา เป็นนักศึกษาพระอภิธรรม
ี
องค์แรกในพระพุทธศาสนา โดยท่พระบรมศาสดาเป็นผู้สอน คือ
พระองค์แสดงอภิธรรมแก่เทวดา มีพระพุทธมารดาเป็นประธาน
บนดาวดึงส์พิภพแล้วเสด็จลงมาสอนพระสารีบุตรท่สระอโนดาต
ี
ป่าหิมพานต์ แล้วพระสารีบุตรมาสอนภิกษุผู้เป็นบริวารประมาณ ๕๐๐ รูป
พระอภิธรรมได้แพร่หลายมาแต่นั้นจนบัดนี้
พระโมคคัลลานะเรืองฤทธ์ในด้านอภินิหาร ชอบเท่ยวทัศนาจร
ี
ิ
ไปเทวโลกบ้าง ยมโลกบ้าง แล้วน�ามาแจ้งแก่มนุษย์ว่าได้ท�าอะไรแล้ว
เป็นอย่างไร ท่านรู้หมดว่ามีอะไรที่ไหน แม้ท่านจะมีฤทธิ์อิทธานุภาพ
เช่นนั้น ท่านก็หนีกรรมไม่พ้น ต้องยอมรับผลของกรรม
95
จรัมบุญ
