Page 61 - นาวิกศาสตร์ เดือน พฤษภาคม ปี ๒๕๕๙
P. 61
ให้เรามีความกล้าหาญที่จะเดินไปข้างหน้า ไม่หวั่นเกรง
ต่อคำพูดของใคร ไม่กลัวความตาย และพร้อมที่จะฝาก
ชื่อไว้ในนามทหารเรือไทย
อากาศในเดือนพฤษภาคมของทุกปีร้อนมาก
ขนาดเราอยู่เฉย ๆ ยังเหงื่อออก แต่นักเรียนจ่าใหม่
ต้องวิ่ง ต้องฝึก และถูกทำโทษ เพื่อปรับสภาพร่างกาย
และจิตใจให้เป็นทหารเรือ ช่วงนี้จึงมีนักเรียนบางนาย
ที่ถอดใจลาออก นักเรียนที่อยู่ต่อถ้าไม่อยู่ด้วยความฝัน
ของตนเองที่จะเป็นทหารเรือ ความฝันที่จะเป็นหนึ่ง
การฝึกของนักเรียนจ่าใหม่
ในร้อยได้ไปอยู่โรงเรียนนายเรือ หรืออยู่ด้วยความหวัง ที่มาภาพ http://www.nrs.ac.th/
ของพ่อแม่ สอบเข้ามาได้แล้วจะถอยจะลาออกกลับบ้าน
ก็อายเพื่อนบ้าน บางนายมีฐานะยากจน การได้มาเป็น
ทหารนี้ คือ ความหวังของครอบครัว เมื่อเรียนจบ
ได้ติดยศ ได้รับการบรรจุเป็นข้าราชการทหาร แม้เงินเดือน
น้อยนิด แต่ก็มีเบี้ยเลี้ยง มีสวัสดิการ มีสิทธิในการรักษา
พยาบาลพ่อแม่ลูกเมียฟรี สิ่งเหล่านี้จึงเป็นแรงผลักดัน
ให้นักเรียนอยู่ต่อ
ภาคสาธารณะนี้จึงเป็นการวัดใจขั้นแรก ว่านักเรียน
ยอมรับสภาพชีวิตทหารเรือ ที่ต้องปฏิบัติงานตามคำสั่ง
ได้ทุกเมื่อ ทุกเวลา โดยไม่มีเงื่อนไขได้หรือไม่ ช่วงนี้
แม่แก้วและคุณครูยังไม่ได้สอนภาควิชาการ จึงได้แต่
่
่
่
่
ี
ี
แอบเมยงมองการฝกของนกเรยนจาใหมอยางเอาใจชวย การฝึกของนักเรียนจ่าใหม่
ั
ึ
คอยฟังข่าวจากแผนกบัญชีพลว่ามีนักเรียนลาออกมาก ที่มาภาพ http://www.nrs.ac.th/
การฝึกของนักเรียนจ่าใหม่
ที่มาภาพ http://www.nrs.ac.th/
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๙ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๕๙ 57
