Page 60 - นาวิกศาสตร์ เดือน พฤษภาคม ปี ๒๕๕๙
P. 60
คึกคักมาก เสียงร้องเพลงทหารเรือ เพลงชาวเรือ
และเพลงเพราะ ๆ กินใจมากมาย ดังก้องไปทั่วโรงเรียน
นักเรียนร้องเพลงในตอนเดินแถว และตอนวิ่งรอบโรงเรียน
เสียงเพลงแว่วมาเข้าหูผู้ที่ทำงานและพักอาศัยภายใน
โรงเรียนชุมพลฯ เป็นระยะ ๆ ตลอดวัน
“เกิดมาทั้งทีมันก็ดีอยู่แต่เมื่อเป็น อีก ๓๐๐ ปี
เป็นหน่วยดำเนินการเรื่องการรับสมัคร การสอบคัดเลือก ก็ไม่มีใครจะเห็น
นักเรียนจ่า แล้วส่งมาให้โรงเรียนชุมพลฯ ดำเนินการ ใครเขาจะนึก ใครเขาจะฝัน เขาก็ลืมมันเหมือน
ผลิตนายทหารประทวนตามสาขาต่าง ๆ ที่กองทัพเรือ ตัวเล็น
ต้องการ นานไปเขาก็ลืม ใครเขาจะยืมชีวิตให้เป็น
พวกครูฝึกได้พักไม่นาน นักเรียนจ่าใหม่ที่สอบผ่าน ใครจะเห็น ก็เห็นแต่น้ำใจ จำได้แต่ชื่อว่าตัวเราคือ
การคัดเลือกมาได้ จะถูกส่งตัวมาเข้ารับการฝึก ทหารเรือไทย
“ภาคสาธารณะ” ซึ่งเป็นการฝึกเพื่อปรับพื้นฐาน ตายแต่ตัว ชื่อยังฟุ้ง ทั่วทั้งกรุงก็ไม่ลืมได้
จากพลเรือนมาเป็นนักเรียนทหารที่มีระเบียบวินัย ทั้งเซาท์ ทั้งเวสต์ ทั้งนอร์ธ ทั้งอีสท์ จะคิดถึงตัวเรา
มีความแข็งแรง อดทน ช่วงการฝึกนี้ แม่แก้ว ใย จะต้องตายทุกคนไป
จะได้ยินเสียงนักเรียนจำนวนประมาณ ๑,๐๐๐ นาย ส่วนตัวเราตาย ไว้ยืน ไว้ยืนแต่ชื่อ
เดินและวิ่งภายในพื้นที่อันกว้างใหญ่ของโรงเรียน ให้โลกทั้งหลายเขาลือ ว่าตัวเราคือทหารเรือ
เสียงเช็คเท้า “ซ้าย ๆ ซ้ายขวาซ้าย นับเว้นจังหวะ ไทย....”
หนึ่ง สอง สาม สี่ หนึ่งสองสามสี่ ซ้าย ๆ ซ้ายขวาซ้าย” เพลง “เดินหน้า” เพลงที่เสด็จเตี่ยทรงประพันธ์
ดังตลอดวันในช่วงเปลี่ยนสถานที่เรียน เป็นเพลงปลุกใจอีกเพลงหนึ่งที่ทหารเรือทุกคนรู้จัก
นักเรียนมีกิจกรรมเรียนและฝึกความเป็นทหาร และร้องได้อย่างขึ้นใจ นักเรียนมักร้องเพลงนี้ขณะวิ่ง
และชาวเรือที่โน่นที่นี่ทั้งวันภายในโรงเรียนอันกว้างใหญ่ และเดินแถวอยู่บ่อย ๆ ด้วยเป็นเพลงที่มีทำนองปลุกใจ
นักเรียนจ่าใหม่จำนวนนับพันนายนี้ทำให้โรงเรียน เนื้อร้องตรงไปตรงมา ชัดเจน มีความหมายที่กินใจ
การรายงานตัวนักเรียนจ่าใหม่ ประจำปีการศึกษา ๒๕๕๘
ที่มาภาพ http://www.nrs.ac.th/
56 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๙ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๕๙
