Page 59 - นาวิกศาสตร์ เดือน พฤษภาคม ปี ๒๕๕๙
P. 59
Diary @ เกล็ดแก้ว
แม่แก้ว
(ต่อจากฉบับที่แล้ว)
ตอนที่ ๑๕ การฝึกภาคสาธารณะและวงจรชีวิตนักเรียนจ่า
หลังจากแม่แก้วติดยศ เรียนด้านวิชาการที่ เป็น “ตุ่ม” ต่างหาก การฝึกฝนที่หนักนี้ได้หล่อหลอม
สถาบันวิชาการทหารเรือชั้นสูง หรือสรส. (ปัจจุบันเป็น พวกเขาให้เป็นชาวเรือที่แข็งแกร่งทั้งร่างกายและจิตใจ
หน่วยงานในสังกัดกรมยุทธศึกษาทหารเรือ) เสร็จแล้ว ในขณะเดียวกันท่ามกลางความเหนื่อยยากเหล่านี้
ได้กลับมาทำงานที่เกล็ดแก้วต่อ ช่วงนั้นเป็นเดือน กลับเจือด้วยมิตรภาพ ความสามัคคี ความทรงจำ
เมษายน ซึ่งเป็นช่วงประกาศผลสอบความรู้นักเรียนจ่า รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และความสุข ของการมี “เพื่อน
ชั้น ๒ ที่สอบผ่านจะได้ติดยศจ่าตรี และแยกย้าย พี่ และน้อง”
ไปทำงานตามหน่วยต่าง ๆ ในกองทัพเรือ ส่วนชั้น ๑ และไม่ใช่เท่านั้น ยังรวมถึงความรักความเอื้ออาทร
ที่สอบผ่านก็จะได้เลื่อนขึ้นมาเป็นชั้น ๒ มีบางนาย ของข้าราชการ และลูกจ้างฝ่ายต่าง ๆ ที่มีส่วนในการ
ผิดหวังสอบไม่ผ่านต้องเรียนซ้ำชั้น เท่าที่จำได้มีปีละ ดูแลเอาใจช่วยนักเรียนที่เสมือนลูกหลานทหารเรือ
ไม่กี่นาย และบางนายที่เป็นพวก “หนึ่งในร้อย” ก็ได้ไป ทั้งด้านการฝึก การเรียน การสอน การกินอยู่หลับนอน
เรียนต่อที่โรงเรียนนายเรือ เมื่อเรียนจบจะได้ติดยศ การเจ็บไข้ได้ป่วย แม้แต่แม่บ้านทหารเรือยังได้ช่วยดูแล
เป็นว่าที่เรือตรีมีความก้าวหน้ากว่าเพื่อน แต่ไม่ว่า เรื่องการซักรีดผ้าให้นักเรียน แม่แก้วจำได้ว่าแม่บ้าน
จะเส้นทางใด แม่แก้วเชื่อว่าพวกเขาก็ยังคงไม่ลืม ที่รับซักผ้าให้นักเรียนจะรีดผ้าลงแป้งชุดกลับบ้าน
ถิ่นกำเนิดที่สร้างความเป็นทหารเรือ ณ เกล็ดแก้วแห่งนี้ ของนักเรียนอย่างตั้งใจ เหมือนจะต้องการเสกมนต์
โรงเรียนจ่าทหารเรือ ชายทะเลแสนสวยหลังเขา ให้นักเรียนผ่านการตรวจเครื่องแบบและได้กลับบ้าน
มีทั้งความลำบาก ความเหนื่อยยาก แดดแผดเผาผิว นักเรียนรุ่นเก่าเรียนจบไป ก็มีนักเรียนรุ่นใหม่รับเข้ามาแทน
ไหม้เกรียม เหงื่อไคล และกลิ่นไอเหงื่อ มีคนกล่าว นี่คือวงจรชีวิตภายในเกล็ดแก้ว
เปรียบเปรยว่า กว่าจะเรียนจบนักเรียนต้องเสียเหงื่อ การรับนักเรียนจ่าใหม่นี้ ทางกรมยุทธศึกษาทหารเรือ
กันเป็น “ปี๊บ” แต่บางคนเถียงว่าไม่ใช่แค่ปี๊บ มากกว่านั้น (ยศ.ทร.) ซึ่งเป็นหน่วยแม่ของ โรงเรียนชุมพลฯ
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๙ เล่มที่ ๕ พฤษภาคม ๒๕๕๙ 55
