Page 66 - นาวิกศาสตร์ เดือน กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
P. 66
Diary @ เกล็ดแก้ว
แม่แก้ว
(ต่อจากฉบับที่แล้ว)
ตอนที่ ๑๒ ไปเที่ยวบางเสร่
การใช้ชีวิตในเกล็ดแก้วนี้ แม้ว่าจะได้ทำงาน โรงเรียนชุมพลฯ ไม่มีขายจากร้านลุงห้องแถวไม้
ริมทะเลที่มีธรรมชาติสวยงาม แต่ชีวิตค่อนข้างราบเรียบ ไปเที่ยวตลาดนัดบางเสร่ ไปกินอาหารทะเลที่โรงเรียน
พวกเราจึงมักหาโอกาสออกไปเปิดหูเปิดตา พาไปเลี้ยง และไปเที่ยวงานวัด
นอกรั้วโรงเรียนเสมอ สำหรับแม่แก้วแล้ว การได้ ประวัติของหมู่บ้านบางเสร่ เดิมมีชื่อว่า “สำเหร่”
ออกนอกรั้ว โรงเรียนชุมพลทหารเรือ แต่ละครั้งจะมี แต่ก่อนยังไม่มีหมู่บ้าน ในสมัยก่อนพวกโจรสลัดหรือ
พ่อบุญเป็นตัวตั้งตัวตีมาคอยชวนออกไปเที่ยวที่โน่น ชาวบ้านเรียกว่า “สลัดน้ำ” อาศัยน่านน้ำบริเวณนี้
ที่นี่เสมอ ปล้นเรือที่สัญจรไปมาเมื่อปล้นได้ก็เอาเรือเข้าฝั่งสำเหร่
หนนี้ก็อีกเช่นเคย ในวันหยุดวันสำคัญทางพระพุทธ ทำการฆ่าและเผาเรือทิ้ง ส่วนพวกที่ไม่ถูกฆ่าก็จะปล่อย
ศาสนากลางสัปดาห์ พ่อบุญมาชวนแม่แก้ว และเพื่อน ๆ ทิ้งไว้จนกระทั่งผู้คนทั้งหลายต่างเจริญเติบโตทำมา
ไปเวียนเทียนที่ “วัดบางเสร่” (ชื่อเต็ม ๆ ว่า “วัดบางเสร่ หากินอยู่ที่สำเหร่แห่งนี้สืบต่อกันมา และต่อมามีบริวาร
คงคาราม”) พวกเราจึงดีใจที่จะได้ไปเวียนเทียน และได้ ของพระยาจันทบูรเดิมอยู่ที่เกาะเสม็ด ตำบลบ้านเพ
ไปเที่ยวบางเสร่ ซึ่งเมื่อพระยาจันทบูรถึงแก่กรรม บริวารทั้งหลาย
ในสมัยนั้นชุมชนที่เจริญมากๆที่อยู่ใกล้กับ ต่างพากันอพยพมาอยู่ที่สำเหร่ อีกเป็นจำนวนมาก
โรงเรียนชุมพลฯ มากที่สุด เห็นจะได้แก่ “บางเสร่” เรื่องเล่าเกี่ยวกับโจรสลัดในอดีตนี้ สอดคล้องกับ
(จริง ๆ คือ “ตำบลบางเสร่” แต่เรานิยมเรียกว่า เรื่องเล่าของหาดเกล็ดแก้ว ที่ว่ากันว่าโจรสลัดฆ่าคน
“บางเสร่”) ในตอนหัวค่ำ พวกเราจึงมักออกจาก ที่ปล้น แล้วนำศพมาทิ้งที่หาดเกล็ดแก้วมากมายเช่นกัน
เกล็ดแก้วเมืองหลังเขาไปเที่ยวหาแสงสีที่บางเสร่ ความทรงจำของแม่แก้วที่เกี่ยวกับบางเสร่
ไปกินของกินอร่อย ๆ จากร้านอาหารข้างทาง นอกจากเรื่องของกินแล้ว เห็นจะเป็นเรื่องการไปเวียนเทียน
จำพวกก๋วยเตี๋ยว (ร้านก๋วยเตี๋ยวที่ไปกินประจำนี้ และการไปเที่ยวงานวัดบางเสร่ ตอนไปเวียนเทียนนี้
เป็นร้านบ้านไม้) ข้าวต้ม ขนมไทย ๆ ไปซื้อของใช้ที่ใน นัดหมายกันขับรถมอเตอร์ไซด์ไปกันเป็นกลุ่ม โดยขับ
64 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๙ เล่มที่ ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
