Page 62 - นาวิกศาสตร์ เดือน กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
P. 62

เจ็งกิสข่าน จักรพรรดิ์มองโกล ชนเผ่าเร่ร่อนเล็ก ๆ ในเอเชีย
                             ที่สามารถครองครองดินแดนทางบกของโลก ได้อย่างกว้างใหญ่ไพศาล ไร้เทียมทาน

                                                                 ั
            แห่งอัฟริกา อเล็กซานเดอร์มหาราชแห่งมาซิโดเนีย หรือ   เทศนาส่งสอนท่แปลกแหวกแนวออกไปจานวนไม่น้อย
                                                                                           ำ
                                                                       ี
                                                     ู
            พระเจ้านโปเลียนมหาราชแห่งฝร่งเศส และคงจะไม่มีผ้ใด  แล้วจะยืนยันว่า  พระธรรมเป็นอมตะ  ไม่มีการ
                                     ั
                           ี
            หรือชาติใดอีกแล้ว ท่จะสามารถครอบครองดินแดนทางบก   เปลี่ยนแปลงได้อย่างไร ?” โอกาสนี้ผู้เขียนก็ขอนำาเสนอ
            ที่กว้างใหญ่ไพศาล เท่ากับชาวมองโกลในครั้งนั้นได้  ความคิดเห็นส่วนตัวว่า.....
                                                                    ั
                                                                      ี
                                      ึ
                                         ี
                        ำ
                                                                 ื
                มีประเด็นสาคัญอีกประการหน่ง  ท่แสดงความแตกต่าง      เม่อคร้งท่พระพุทธองค์ทรงละสังขารเสด็จดับขันธ ์
            ระหว่างศาสตร์ของ  “ชาวพุทธ”  กับศาสตร์ของ      ปรินิพพาน พระองค์ท่านไม่ได้ทรงกาหนดทายาทผ้รับ
                                                                                                   ู
                                                                                       ำ
            “ชาวยุทธ์” ก็คือ  ตัวพระธรรมคาส่งสอนของพระพุทธเจ้า  สืบทอด แต่ทรงให้เอา “พระธรรม” เป็นสัญญ์ลักษณ  ์
                                    ำ
                                      ั
                                                                                            ้
                                                                      ้
                                                                                               ็
                     ำ
                                                                                            ั
                                                                                   ็
            น้น  ได้ถูกกาหนดและถ่ายทอดสืบต่อกันมา ๒,๖๐๐ กว่าป    ี  ของพระองค์ใหยึดถือแทน (“ผ้ใดเหน  ธรรม  ผนนเหน  เรา”...:
                                                                                           ู
                                                                                           ้
                                                                                ู
              ั
            โดยไม่มีการเปล่ยนแปลง แต่ศาสตร์ของ “ชาวยุทธ์”    พุทธวัจนะ) ตลอดเวลา ๒๕๕๙ ปีของการถ่ายทอด
                         ี
                                                                               ์
            ซ่งเกิดมาทีหลังเป็นเวลานานหลายช่วงศตวรรษ ยังคงมีการ   พระธรรมโดยพระภิกษุสงฆ ซ่งผ้เขียนขอประมาณการว่า
                                                                                   ู
                                                                                 ึ
             ึ
                                         ื
                               ู
                                                                                       ื
                                       ี
                                     ั
                      ี
            ปรับปรุงเปล่ยนแปลงอย่เสมอ ท้งน้เน่องจากวิวัฒนาการ  มีไม่น้อยกว่า ๘๐ ร่น/Generation (เม่อใช้ฐานเวลาในการ
                                                                         ุ
                                                            ำ
                                                                                           ี
            ทางเทคโนโลยีของเคร่องมือรบ และอาวุธยุทโธปกรณ ์  คาณวนวาแต่ละร่นจะมีเวลาถ่ายทอดโดยเฉล่ย ๓๐ – ๔๐ ปี)
                                                                 ่
                              ื
                                                                       ุ
                                        ่
                                                                                     ี
                                                                                           ้
                                                     ั
                                                   ั
                                                                   ้
                                                                 ี
                                                   ้
                                             ้
                                           ุ
                                                ี
                                             ั
                                   ้
                          ั
                     ี
                               ้
            ทงหลาย มการพฒนากาวหนาขนไมหยดยง อกทงยงม     ี   จึงเป็นท่เขาใจได้ว่า มีโอกาสมากท่แก่นแทของพระธรรม
              ั
              ้
                                     ้
                                     ึ
                                                   ำ
                     ั
                                                                                      ำ
                       ้
                                         ั
                   ั
                                           ำ
                                     ั
            ความสลบซบซอนของระบบ และรศมกบอานาจการทาลาย      อันเป็นอมตะจะถูกบิดเบือน หรือถูกนาเอาเฉพาะส่วนท่เป็น
                                                                                                  ี
                                       ี
                          ำ
            ล้างมากข้นด้วย ทาให้หลักการ หลักนิยม และยุทธวิธใน   เปลือกหรือกระพี้ ที่ห่อหุ้มผิวนอกออกมาถ่ายทอด เพราะ
                    ึ
                                                     ี
                                                                           ้
                                                                        ื
                                                                           ่
                                                                               ่
                                                                                                   ้
                                                                                                   ู
                                                                                                    ั
            การรบจาต้องมีการ ปรับ – เปล่ยนแปลงตามไปด้วย    ในขณะ   สอนงาย  และเชอถอไดงายกวา (ตามระดบสตปญญาของผรบ)
                                                                                       ั
                                                                                          ิ
                                                                                           ั
                  ำ
                                  ี
                                                                      ื
                                                                      ่
                                                               ่
                                                                                   ี
                                                                ่
                                                                                 ้
                                                                                 ู
                                                                                         ่
                                                                                     ้
                                                                 ้
                                                                ี
                                                                                        ่
                                                                                        ี
              ี
                                                                             ็
                                                                          ั
                                                 ื
                                                                          ้
                                                                        ่
            ท่ศาสตร์แห่งการหลุดพ้นของฝ่ายพุทธ เป็นเร่องของ      ทรายไปกวานนกคอ ผมหนาทถายทอดบางคน
                                                                              ื
                                                                       ู
            “จิตวิญญาณ”  ท่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า   (รูป) พอเกิดมีผ้ศรัทธาจานวนมาก ก็เลยอุปโลกน์ตนว่า
                                                                             ำ
                           ี
            ได้ทรงคิดค้นใคร่ครวญจนถึงท่สุดแล้ว จึงมีลักษณะเป็น   เป็นร่างเงาของพระศาสดา แล้วกาหนด ทฤษฎ  พิธีกรรม
                                                                                              ี
                                    ี
                                                                                    ำ
            สัจจธรรมของธรรมชาต ท่เป็น อมตะ ไม่มีตาย และ    รูปแบบใหม่ไปเสียเลย ปรากฏการณ์เหล่าน้จึงเปรียบ
                                                                                              ี
                               ิ
                                  ี
                                                                           ื
                      ี
                                                                  ื
                                                                                     ุ
                                                                                 ี
            ไม่มีการเปล่ยนแปลง ตลอดวงรอบ ๕,๐๐๐ ปีของการ    เสมือน เน้องอกหรือเน้อร้าย ท่ห่อห้มพอกพูนเปลือกกระพ ้ ี
            มีศาสดาแต่ละพระองค์                            อีกชั้นหนึ่ง ทำาให้สามัญชนคนทั่วไปที่ไม่มีความตั้งใจจริง
                  ี
                                                                           ่
                                   ู
                ท่จุดน้อาจจะมีท่านผ้อ่านบางคน  เกิดความ    จะมีโอกาสเข้าถึงแกนแทในพระธรรมของพระศาสดา
                                                                               ้
                      ี
            สงสัย หรือมีข้อขัดแย้งว่า......“ก็ในปัจจุบันยังเห็นมีวัด  ที่เป็นอมตะ ได้ยากยิ่งขึ้น
            หรือพระสงฆ์บางรูป ท่มีพิธีการ พิธีกรรม และวิธีการ
                              ี
            60    นาวิกศาสตร์  ปีที่ ๙๙  เล่มที่ ๒  กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67