Page 61 - นาวิกศาสตร์ เดือน กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙
P. 61
ี
ึ
ี
ำ
ี
บทส่งท้าย บทความน้เขียนข้นท่ามกลางสายฝนท่ตกพรา (Maintainance of the Aim) ท่บรรดานักการทหารชาต ิ
ั
ื
ตลอด ๓ วัน ๓ คืน อันสืบเน่องมาจากอิทธิพลของ ตะวันตกท้งหลาย ยึดถือว่าเป็นสุดยอดของหลักการ
ั
ำ
้
ู
ุ
ู
ำ
พายุไต้ฝ่นทางตอนเหนือของทะเลจีนใต ทาให้ผ้เขียนต้อง ปฏิบัติการทางทหารน้น ได้ถือกาเนิดในหม่ชาติตะวันตก
ำ
ถูกกักบริเวณอย่ในอาศรมน้อยกลางป่าใหญ ของสานัก เมื่อไม่ถึง ๕๐๐ ปี มานี่เอง แต่ถ้าหากว่าเจ้าชายสิทธัตถะ
่
ู
สวนโมกขพลาราม อาเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธาน ี ไม่ยึดถือหลักการหัวข้อเดียวกันน้อย่างเคร่งครัดต้งแต ่
ี
ำ
ั
ั
ื
ความวิเวก สงัด สันโดษ และความมืด ทำาให้ผู้เขียนเกิด ต้นแล้ว (เม่อคร้งหนีออกบวชและตระเวนเข้าศึกษา
ิ
่
ี
ื
ิ
ื
ี
ื
ำ
“จนตนาการผานแสงเทยน” ในการท่จะเอาเร่องราวของ ในสานักต่าง ๆ เพ่อหาวิธีดับทุกข์โดยส้นเชิง เม่อ
ื
ื
ี
“พระ” มาเปรียบเทียบกับ “ทหาร” ภายใต้ช่อเร่อง ๒,๖๐๐ กว่าปีท่แล้ว) พระองค์ก็คงจะหยุดความพยายาม
ของบทความน ซ่งหลายคนท่เห็นแต่ช่อเร่องก็คงจะคิดว่า ที่แสนจะยากลำาบากนี้ แค่ที่สำานักพระฤาษี อาฬารดาบส
ี
้
ี
ึ
ื
ื
ี
ั
ึ
้
เป็นจินตนาการท่ค่อนข้างจะ “เพ้ยน” และก็คงจะหา หรืออุทกดาบสก็เป็นได ซ่งถ้าเป็นเช่นน้น พระพุทธ
ี
ทาง “จบยาก” ศาสนาก็คงจะไม่ได้อุบัติข้นในโลก เม่อหักลบส่วนต่าง
ื
ึ
ิ
ื
และก็เป็นเช่นว่าจริง ๆ เพราะเม่อเร่มลงมือเขียน ของเวลา ก็จะสามารถพิสูจน์ได้ถึงความเจริญก้าวหน้า
ก็ได้พบกับความยากลาบากในการท่จะดึงเอา “ศาสตร์” ทางปัญญาความคิด ของถ่นฐานบ้านเราได อย่างไม่ม ี
ี
ิ
้
ำ
ี
ู
ท่แตกต่างกันโดยส้นเชิง เข้ามาอย่ในมิติเดียวกัน ข้อโต้แย้ง
ิ
เพ่อวิเคราะห์หาความเหมือนในความแตกต่าง ตามท ่ ี อันที่จริงแล้ว ความเจริญก้าวหน้าของชาวตะวันออก
ื
ุ
ได้ระบุไว้ในจุดม่งหมายของบทความ และก็เป็นความ ในอดีต ไม่ใช่มีแต่เฉพาะในด้านปรัชญา ความคิด
ื
ี
ั
ี
ทาทายอยางมาก ในการคดจะเขยนในเร่องท่ไมมตัวอย่าง และจิตวิญญาณเท่าน้น แม้กระท่งการทาศึกสงคราม
ำ
ิ
้
ั
่
่
ี
มาก่อน เม่อไม่มีต้นแบบเพ่อเป็นแนวทางในการวาง หรือการทหาร เราก็มีความเหนือกว่าชาติตะวันตก
ื
ื
ู
ำ
ื
ื
โครงเร่อง จึงทาให้เน้อเร่องออกจะวกไปเวียนมา จนม ี เช่นกัน ถ้าท่านผ้อ่านได้ศึกษาประวัติศาสตร์โลก
ื
ี
ความยาวถึง ๓๐ หน้ากระดาษ กว่าที่จะหาทางจบลงได้ ระหว่างต้นคริสศตวรรษท ๑๑ จนถึงก่อนสงครามโลกคร้งท ๑
ั
ี
่
่
้
ี
ี
ข้อสรุปของบทความน นอกจากจะได้ช้ให้เห็นถึง (ค.ศ.๑๙๑๔) ก็จะพบว่า มหาบุรุษทางการทหารของโลก
่
ิ
่
ี
่
ี
ั
้
ี
็
ความสอดคล้องกันของศาสตร์ในการ “รบ” กับ ศาสตร์ ทยงใหญไรเทยมทานกมาจากทวปเอเชย นนกคอ
่
ื
็
ี
ในการ “หลุดพ้น” ในมิติของ ๓ ระดับ ได้แก ระดับปรัชญา เจ็งกิสข่านจอมจักรพรรด์ชาวมองโกลน่นเอง เจ็งกสข่าน
ั
ิ
่
ิ
่
ี
ื
้
ั
่
ึ
ระดับหลักการ และระดับการปฏิบัติแล้ว ยังสามารถ ตองกาวขนรบหนาทหวหนาชนเผามองโกล ตงแตเมอเขา
้
ั
้
้
ั
้
่
้
่
ั
ั
สะท้อนให้เห็นถึงระดับสติปัญญาของชาวตะวันออก มีอายุเพียง ๑๓ ปีเท่าน้น หลังจากน้นเขาก็ได้ต่อส ู ้
ำ
ึ
ุ
ท่มีความลึกล้า ลึกซ้ง และละเอียดอ่อน ทาให้สามารถ อย่างทรหด จนสามารถรวบรวมชนเผ่าเร่ร่อนตามท่งหญ้า
ำ
ี
ั
คิดค้นตรรกะทาง ปัญญา ความคิด และจิตวิญญาณ และทะเลทรายท้งหลาย เข้าเป็นอาณาจักรมองโกล
ึ
ึ
ได้ก่อนชาวตะวันตกเป็นเวลานานมากมายหลายศตวรรษ เพียงหน่งเดียว แล้วสถาปนาตนเองข้นเป็นจักรพรรด ิ ์
้
ี
ู
ี
ำ
ดังท่ผ้เขียนได้พยายามนาเสนอในบทความน มีข้อเสีย เมื่อมีอายุเพียง ๔๖ ปีเท่านั้น จากนั้นเขาก็ได้นำากองทัพ
แต่เพียงท่ว่า ฟากฝ่ายของเรามีดีแล้วก็ได้แต่เพียงเล่าขาน มองโกล บุกไล่ต้อน กวาดตี จนสามารถยึดครองดินแดน
ี
ั
ี
ึ
ั
สืบต่อกันมา โดยไม่มการวิเคราะห วิจัย เพ่อขยายองค ์ ได้เกือบท้งหมดของทวีปเอเชีย รวมท้งส่วนหน่งของยุโรป
์
ื
ำ
ความร้ให้กว้างขวางออกไป รวมท้งไม่มีการจัดทาบันทึก ตะวันออกด้วย อาณาจักรของกองทัพมองโกลในสมัย
ู
ั
ุ
่
่
หรือรวบรวมให้เป็นระบบเท่านั้น ของพระองคและทายาทรนตอ ๆ มา แผกว้างไกลและ
์
่
ื
ี
ขอยกตัวอย่างเปรียบเทียบท่เห็นได้ชัดเจนอีกเร่อง ย่งใหญ่ไพศาล ชนิดท่ไม่มีมหาบุรุษคนใดในโลก
ิ
ี
้
คือ หลักการสงครามในหัวข้อ “การดารงความม่งหมาย” จะสามารถเทียบได ไม่ว่าจะเป็นฮันนิบาลจอมจักรพรรด ิ ์
ุ
ำ
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๙ เล่มที่ ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ 59
