Page 57 - นาวิกศาสตร์ เดือน มีนาคม ๒๕๕๙
P. 57
Diary @ เกล็ดแก้ว
แม่แก้ว
(ต่อจากฉบับที่แล้ว)
ตอนที่ ๑๓ ไปตลาดสัตหีบ
ในตอนที่ผ่านมา แม่แก้วได้เล่าถึงบ้านบางเสร่ อู่ซ่อมรถยนต์ ร้านเครื่องเขียน ร้านตัดเครื่องแบบ
หมู่บ้านชาวประมงที่คึกคักไปแล้ว ทำให้นึกถึงตัวอำเภอ ร้านขายชุดนักเรียน ร้านขายชุดทหาร เครื่องหมายยศ
สัตหีบ หรือที่พวกเรานิยมเรียกว่า “ตลาดสัตหีบ” แพรแถบ และรับปักชื่อบนเครื่องแบบชุดพราง ชุดหมี
ที่อยู่ห่างจากเกล็ดแก้วประมาณ ๑๕ กิโลเมตร ใช้เวลา ที่เกี่ยวกับทหารเรือ ร้านอาหาร ตลาดสัตหีบ ตลาดเช้า
ขับรถมอเตอร์ไซด์ประมาณสัก ๒๐ นาที ขณะที่ และตลาดโต้รุ่ง ฯลฯ
บ้านบางเสร่อยู่ห่างจากเกล็ดแก้วประมาณ ๕ กิโลเมตร นี่ยังไม่นับหน่วยงานทหารเรือหน่วยใหญ่ ๆ ที่รวมตัว
สมัยนั้นพวกเราจะเข้าตลาดสัตหีบเมื่อมีธุระจำเป็น กันหลายหน่วยในพื้นที่รอบ ๆ ตลาดสัตหีบ ได้แก่
ประมาณเดือนละ ๑ - ๒ ครั้ง เท่านั้น ฐานทัพเรือสัตหีบ ท่าเรือแหลมเทียน (ที่จอดเรือรบ)
คำว่า “สัตหีบ” มาจากคำว่า “สัต” แปลว่า หนองตะเคียน (สวนสาธารณะที่มีหนองน้ำขนาดใหญ่
“เจ็ด” หมายถึง “หีบเจ็ดใบ” ตามตำนานเจ้าแม่ มีชื่อทางการ “สวนกรมหลวงชุมพร”) แหลมปู่เจ้า
แหลมเทียนว่า ได้นำพระราชาลงหีบเจ็ดใบเพื่อหนียักษ์
และมีอีกหลักฐานหนึ่งเขียนไว้ว่า คำว่า “สัตหีบ”
หมายถึงที่กำบังเจ็ดแห่ง “สัต” แปลว่า “เจ็ด” และ
“หีบ” หมายถึง “ที่บัง” รวมกันแล้วหมายถึง “ที่กำบัง
่
่
๗ แหง” ได้แก เกาะพระ เกาะยอ เกาะหม ู
เกาะเตาหม้อ เกาะเณร เกาะอีเลา และเกาะสันฉลาม
ตัวอำเภอสัตหีบนี้เป็นศูนย์รวมของสถานที่ราชการ
และเอกชน ทั้งที่ว่าการอำเภอ สถานีตำรวจ สำนักงานที่ดิน
ไปรษณีย์ ธนาคาร วัดหลวงพ่ออี๋ ร้านเครื่องใช้ไฟฟ้า
ร้านขายรถมอเตอร์ไซด์ ร้านซ่อมรถมอเตอร์ไซด์ วงเวียนสัตหีบ ประภาคาร และหีบ ๗ ใบ เป็นสัญลักษณ์ของอำเภอ
สัตหีบ (ภาพปัจจุบัน ถ่ายเมื่อ ๑๙ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๕๘
โดย เรือเอก ณัฐพร แสงเพชร)
56 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๙ เล่มที่ ๓ มีนาคม ๒๕๕๙
