Page 58 - นาวิกศาสตร์ เดือน มีนาคม ๒๕๕๙
P. 58

จึงมีเครดิตที่ทางร้านให้ผ่อนชำระได้ เช่น ซื้อตู้เย็น ๑ ตู้

                                                           ราคา ๕,๐๐๐ บาท ทางร้านจะให้ผ่อนได้เดือนละ ๕๐๐
                                                           บาท  เป็นเวลาประมาณ  ๑๑  -  ๑๒  เดือน  ราคา
                                                           ผ่อนชำระนี้จะแพงกว่าการซื้อเงินสดเล็กน้อย แต่มีข้อดี
                                                           คือได้ของมาใช้เลย
                                                               สมัยนั้น ยังไม่มีการโอนเงินเดือนเข้าบัญชี และ
            (เขาเสด็จเตี่ย) โรงพยาบาลอาภากรเกียรติวงศ์ (สมัยนั้น  ใช้บัตร  ATM  เช่นในปัจจุบัน  การจ่ายเงินเดือน
            ยังไม่มีโรงพยาบาลสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ฯ) กองเรือ  จะเป็นเงินสด  พอสิ้นเดือน  จะมีคนที่รอคอยวัน

            ยุทธการ  (ที่มีภัณฑุปกรณ์ขนาดใหญ่ขายของราคา     เงินเดือนออกไปสืบข่าวว่า วันที่นั้นวันที่นี้เงินเดือน
            ถูกกว่าห้างทั่วไปให้พวกเราได้จับจ่ายซื้อของกินของใช้)     จะออก เวลาจ่ายเงินเดือน จุดนัดพบของพวกเรา คือ
            แม่แก้วจึงนึกเปรียบเทียบเอาเองว่า  ถ้าเมืองหลวง    บริเวณหน้าแผนกการเงิน  พวกเราจะไปยืนออกัน
            ของประเทศไทย คือ “กรุงเทพฯ” เมืองหลวงของ       เพื่อรับซองเงินเดือน ซึ่งเป็นซองกระดาษแข็งสีน้ำตาล
            ทหารเรือไทยก็คงหนีไม่พ้น “สัตหีบ” การออกจาก    ที่เขียน ยศ ชื่อ สกุล ของผู้รับเงินเดือน เจ้าหน้าที่
            เกล็ดแก้วเมืองหลังเขาไปสัตหีบจึงเหมือนกับบ้านนอก  จะนับเงินใส่ซองไว้แล้ว เราจะเข้าแถวลงชื่อรับซอง
            เข้ากรุงยังไงยังงั้น                           เงินเดือนมาเปิดนับดูว่าได้เงินครบแล้ว จะนำซองไปคืน
                อะไร ๆ ในสัตหีบ ล้วนแต่เป็นกิจการของทหารเรือ   เพื่อใช้ใส่เงินเดือนในเดือนต่อ ๆ ไป
            หรือทำโดยทหารเรือ ไม่ตัวเองก็ครอบครัว ถ้าถาม       แม่แก้วจำได้แม่นว่า เงินเดือนเดือนแรกของการ

            คนสัตหีบ หรือพ่อค้าแม่ค้า เกือบร้อยทั้งร้อยจะต้องมี  รับราชการ คือ ๒,๗๖๕ บาท บวกกับเงินช่วยค่าครองชีพ
            ความเกี่ยวพันไม่ทางใดทางหนึ่งกับทหารเรือ ไม่เป็นลูก   ๒๐๐ บาท รวมทั้งสิ้น ๒,๙๖๕ บาท แม้จะไม่มากนัก
            ก็เป็นเมีย เป็นพ่อแม่พี่น้อง หรือพี่ป้าน้าอา ดังนั้น    แต่สำหรับคนที่อยู่บ้านหลวง น้ำ - ไฟ ฟรี และที่ทำงาน
            จึงไม่แปลกที่เราจะรู้จักคุ้นเคยกัน และเห็นคนแต่ง  ใกล้บ้าน ไม่ต้องเสียค่าเช่าบ้าน ค่าน้ำ ค่าไฟ และค่ารถ
            เครื่องแบบทหารเรือ ทั้งชุดสีกากี ชุดกลาสี ชุดหมี  ถือว่าพออยู่ได้อย่างสมถะ และมีเงินเก็บเดือนละเล็ก
            น้ำเงินของช่าง หรือเจ้าหน้าที่บนเรือ เดินและขับขี่รถ  ละน้อย
            กันขวักไขว่ในสัตหีบ  การไปตลาดสัตหีบแต่ละครั้ง       ในสมัยนั้นวิธีไปตลาดสัตหีบมี ๒ วิธี วิธีแรก คือ

            อย่างน้อยต้องเจอคนรู้จักให้หยุดทักทายกันแน่นอน       ขับรถยนต์ หรือรถมอเตอร์ไซด์ไปเอง กับอีกวิธี คือ
                เวลาเงินเดือนออก ทหารเรืออย่างเรา มักมีธุระ
            ไปฝากธนาคารบ้าง ไปส่งเงินให้ทางบ้านทางไปรษณีย์บ้าง
            ไปตัดเครื่องแบบบ้าง ไปเลือกดูไปซื้อหาเครื่องใช้ไฟฟ้า
            จำพวกทีวี ตู้เย็น หรือรถมอเตอร์ไซด์มาใช้ ตามแต่
            กำลังทรัพย์ของแต่ละคน ธุรกิจร้านค้าต่าง ๆ ในสัตหีบ
            เหล่านี้ขายให้ทหารเรือและครอบครัวเป็นหลัก
            เศรษฐกิจในสัตหีบจึงมีทหารเรือเป็นผู้ขับเคลื่อนให้
            เงินหมุนเวียน เงินจะสะพัดมากตอนเงินเดือนออก

            แม้ว่าทหารเรืออย่างเราจะมีเงินเดือนน้อย แต่เป็น
            งานมั่นคงมีเงินเดือนที่ออกเป็นประจำทุกเดือน พวกเรา  บรรยากาศตลาดเช้าในสัตหีบ (ภาพปัจจุบัน ถ่ายเมื่อ ๑๙ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๕๘
                                                           โดย เรือเอก ณัฐพร แสงเพชร)

                                                             นาวิกศาสตร์  ปีที่ ๙๙  เล่มที่  ๓  มีนาคม  ๒๕๕๙  57
   53   54   55   56   57   58   59   60   61   62   63