Page 11 - ศึกษาพระธรรมโรม NEXUS Online

1
- ศึกษาพระธรรมโรม -

Lecture#2 พระพิโรธของพระเจ้าสำแดงแก่เรา

1. ใจความหลักของพระธรรมโรม (1:16-17)

ข้าพเจ้าไม่มีความละอายในเรื่องข่าวประเสริฐ

้
เพราะว่าข่าวประเสริฐนั้นเป็นฤทธานุภาพของพระเจ้า เพื่อให้ทุกคนทเชื่อไดรับความรอด
ี่
พวกยิวก่อน แล้วพวกกรีกด้วย

้
เพราะว่าในข่าวประเสริฐนั้น ความชอบธรรมซึ่งเกิดมาจากพระเจ้าก็ไดสำแดงออก

โดยความเชื่อ และเพื่อความเชื่อ

ี่
ตามทพระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า “คนชอบธรรมจะมีชีวิตดำรงอยู่โดยความเชื่อ”
เปาโลอธิบายถึงสาเหตุที่เขาไม่ละอายที่จะประกาศข่าวประเสริฐ และทำไมข่าวประเสริฐถึงมีฤทธิ์เดชที่สามารถ

้
เปลี่ยนแปลงชีวิตได ทำไมเปาโลถึงไม่ละอายนั่นก็เพราะข่าวประเสริฐเป็นฤทธิ์เดชที่นำความรอดมาสู่โลกนี้ ‘ความรอด’
เป็นหนึ่งคำที่มีความสำคัญในจดหมายฝากฉบบนี้ เปาโลไม่ได้ใชคำนี้เพื่อแสดงถึงสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากรับเชื่อในพระเยซู
ั
้
คริสต์ แต่สำหรับเปาโลนั้นความรอดหมายถึงการทรงไถ่ให้พ้นจากบาปและความชั่วร้ายในวันพิพากษา (5:9-10, 13:11)

ี่
ข่าวประเสริฐนั้นสำหรับทุกคนที่เชื่อ แตกต่างจากในพันธสัญญาเดิมที่โฟกัสอยู่ทอิสราเอล โดยข่าวประเสริฐนั้น
มาถึงพวกยิวก่อน

ข้อ 17 ‘ความชอบธรรมซึ่งเกิดมาจากพระเจ้า’ คำนี้เปาโลใช้ทั้งหมด 9 ครั้งในจดหมายฝากทุกฉบับของเขา

และ 8 ครั้งปรากฏอยู่ในพระธรรมโรม

2. ความหมายของความชอบธรรม

คำว่า ความชอบธรรม ในพระคัมภีร์ถูกตีความอยู่ใน 3 รูปแบบ คือ

1. ความชอบธรรมของพระเจ้าในแง่ ‘พระลักษณะของพระเจ้า’ ในพันธสัญญาเดิมมักจะหมายถึงความสัตย์ซื่อของ

พระเจ้าโดยเฉพาะต่อพันธสัญญาที่พระองค์ทรงทำกับอิสราเอล หรือความยุติธรรมของพระเจ้า

2. ความชอบธรรมของพระเจ้าในแง่ ‘สถานะที่พระเจาประทานให้’ คือ สถานะที่พระเจ้าประทานให้กับมนุษย์
้

เพื่อที่มนุษย์จะสามารถยืนอยู่ต่อพระพักต์พระเจ้าได ้

3. ความชอบธรรมของพระเจ้าในแง่ ‘พระราชกิจของพระเจ้า’ หมายถึงพระราชกิจของพระเจ้าที่ทำให้สิ่งใดสิ่ง

หนึ่งนั้นถูกต้อง คือ การแทรกแทรงของพระเจ้าต่อความผิดของสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง