Page 14 - ศึกษาพระธรรมโรม NEXUS Online
P. 14

4
                                                       - ศึกษาพระธรรมโรม -

                                     ุ
             รม. 2:3-5            มนษย์เอ๋ย ท่านที่ตัดสินคนที่ประพฤติเช่นนั้น แต่ยังประพฤติเช่นเดียวกับเขา ท่านคิดว่า
                                  จะพ้นจากการลงโทษของพระเจ้าหรือ? หรือว่าท่านประมาทพระกรุณาอันอุดม ความอด
                                  กลั้นพระทัย และความอดทนของพระองค์ โดยไม่รู้หรือว่าพระกรุณาคุณของพระเจ้านั้น
                                  มุ่งจะชักน าท่านให้กลับใจใหม่? แต่เพราะท่านใจแข็งกระด้างไม่ยอมกลับใจ ท่านจึงสะสม

                                  โทษให้แก่ตัวเอง ในวันที่พระเจ้าทรงพระพิโรธ ซึ่งพระองค์จะทรงส าแดงการพิพากษาที่

                                  เที่ยงธรรมให้ประจักษ์

                                                                                                    ี่
                    การที่พระเจ้าทรงมีพระกรุณานั้นไม่เพียงพอที่มนุษย์จะรอดจากการลงโทษของพระเจ้าตราบเท่าทเขายัง
             ประพฤติชั่วอยู่ ใน เนื้อหาในข้อ 3-5 ยังเน้นยำให้ถึงการที่ยิวคิดว่าพวกเขานั้นเป็นชนชาติพิเศษ
                ก.  เพราะพระองค์จะประทานแก่ทุกคนตามควรแก่การกระท าของเขา (6)


                                                                                        ็
                        ข.   ส าหรับคนที่พากเพียรท าความดี แสวงหาศักดิ์ศรี เกียรติ และความเปนอมตะนั้น พระองค์จะประ
                           ทานชีวิตนิรันดร์ให้ (7)


                             ค.  แต่พระองค์จะทรงพระพิโรธ และลงโทษคนที่มักเห็นแก่ตัวและไม่ประพฤติตามสัจจะ แต่
                                 ประพฤติชั่ว (8)


                             ค’   ความทุกขเวทนาจะเกิดแก่ทุกคนที่ประพฤติชั่ว แก่พวกยิวก่อนและแก่พวกกรีกด้วย (9)


                         ข’   แต่ศักดิ์ศรี เกียรติ และสันติสุข จะมีแก่ทุกคนที่ประพฤติดี แก่พวกยิวก่อนและแก่พวกกรีกด้วย

                ก’   เพราะว่าพระเจ้าไม่ทรงเห็นแก่หน้าใครเลย (11)

                    ข้อ 6 เปาโลอ้างถึงพันธสัญญาเดิมถึงพระเจ้าตอบแทนผลการกระทำของมนุษย์ (สุภาษิต 24:12, สดุดี 62:2,

             เอเสเคียล 1:14, โฮเชยา 12:2) เปาโลกำลังเหมารวมว่าพระเจ้าจะตัดสินตามการกระทำของทั้งยิวและคนต่างชาต พระ
                                                                                                         ิ
             เจ้าทรงไม่เห็นแก่หน้าใคร ดังนั้นการที่พระเจ้าไม่ทรงเห็นแก่หน้าใครพระองค์ทรงตัดสินคนสองกลุ่มคือคนที่เพียรทำ
                          ี่
             ความดีและคนทประพฤติชั่ว

             6.  พวกที่มีธรรมบัญญัติและไม่มีธรรมบัญญัติ (2:12-16)


             รม. 2:12             พวกที่ไม่มีธรรมบัญญัติและท าบาป จะต้องพินาศโดยไม่อ้างธรรมบัญญัติ และพวกที่มี

                                  ธรรมบัญญัติและท าบาป ก็จะต้องถูกพิพากษาตามธรรมบัญญัติ


                    ธรรมบัญญัติที่เปาโลพูดถึงคือธรรมบัญญัติของโมเสส ซึ่งพระเจ้าได้ประทานให้แก่อิสราเอลที่ภูเขาซีนาย ถึง

                                                                                              ื
                                                                                     ี่
             แม้ยิวและคนต่างชาตจะถูกพระเจ้าพิพากษาเช่นกัน แต่สิ่งหนึ่งที่ยิวต่างจากชาวต่างชาติทเปาโลย้ำคอ ยิวนั้นมีธรรม
                              ิ
             บัญญัติ การที่ยิวมีธรรมบัญญัตนั้นไม่ได้ทำให้พวกเขาพิเศษไปกว่าคนต่างชาติเลย
                                      ิ
             รม. 2:13              เพราะว่าคนที่เพียงแต่ฟงธรรมบัญญัติเท่านั้น ไม่ใช่ผู้ชอบธรรมในสายพระเนตรของพระ
                                                        ั
                                  เจ้าคนที่ประพฤติตามธรรมบัญญัติต่างหากที่พระเจ้าทรงถือว่าเปนผู้ชอบธรรม
                                                                                          ็
   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18   19