Page 13 - ศึกษาพระธรรมโรม NEXUS Online
P. 13
3
- ศึกษาพระธรรมโรม -
ี
ี่
สร้างรูปปั้นวัวทองคำขึ้น (อพยพ 32, สดุด 106:20, เยเรมีย์ 2:11) ผลทตามมาของการหันไปหารูปเคารพพระเจ้าจึง
้
ั
ปล่อยมนุษย์ประพฤติโสโครกตามตณหาราคะ (ขอ 24)
ข้อ 25-26 เน้นยำถึงการนมัสการรูปเคารพและความบาปทางเพศ และข้อ 26ข-28 เป็นการลงรายละเอียดถึง
ี่
ู้
ิ
บาปทางเพศ ความบาปทเกิดขึ้นนั้นไม่ได้เป็นไปตาม ‘ธรรมชาต’ การที่เปาโลย้ำถึงการที่ผู้ชายกับผชายมีเพศสัมพันธ์กัน
สะท้อนถึงวัฒนธรรมของยิวซึ่งเห็นการที่ผู้ชายประกอบกิจกันนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการนมัสการพระของคนต่างชาติ ผลท ี่
ตามมาของกระกระทำเช่นนี้ คือ เขาได้รับกรรมอันสมควร (ข้อ 27) และในข้อที่ 28 ผลที่ตามมาคือพระเจ้าทรงปล่อยให้
เขามีจิตใจที่เสื่อมทรามและประพฤติสิ่งที่ไม่เหมาะสม
รม. 1:29-31 พวกเขาเต็มด้วยการอธรรมทุกชนิด ความชั่วร้าย ความโลภ ความมุ่งร้าย ความอิจฉาริษ
ยา การฆ่าฟน การวิวาท การหลอกลวง การคิดร้าย พูดนินทา ส่อเสียด เกลียดชังพระเจ้า
ั
ดูถูกคนอื่น เย่อหยิ่งจองหอง อวดตัว คิดท าชั่วแปลกๆ ไม่เชื่อฟงบิดามารดา ไร้ปญญา ไร้
ั
ั
ความซื่อสัตย์ ไร้ความรักกัน ไร้ความเมตตา
ข้อ 29-31 เปาโลได้ให้รายการของสิ่งที่เป็นผลมาจากความบาป
รม. 1:32 แม้เขาจะรู้บัญญัติอันชอบธรรมของพระเจ้า ที่ว่าคนทั้งปวงที่ประพฤติเช่นนั้นสมควรจะ
ตาย เขาก็ไม่เพียงประพฤติเท่านั้น แต่ยังเห็นชอบกับคนอื่นที่ประพฤติเช่นนั้นด้วย
้
ข้อสุดทายเปาโลย้ำว่าพวกเขารูปธรรมบัญญัติของพระเจ้าแต่ไม่ได้ประพฤติตามพวกเขานั้นก็สมควรที่จะตาย นี่
เป็นการเปลี่ยนจุดเน้นจากการที่รู้จักพระเจ้าผ่านสงทรงสร้างของพระองค์มาที่รู้จักพระเจ้าในศีลธรรมอันดีงามของ
ิ่
พระองค ์
ิ
5. การพิพากษาที่เท่าเทียมกันทั้งยิวและคนต่างชาต (2:1-11)
รม. 2:1 เพราะฉะนั้น มนษย์เอ๋ย ไม่ว่าท่านจะเปนใคร เมื่อท่านพิพากษาอีกคนหนึ่งนั้น ท่านไม่มี
็
ุ
ข้อแก้ตัวเลย เพราะเมื่อพิพากษาเขา ก็ได้ลงโทษตัวเองด้วย เพราะว่าท่านที่ตัดสินเขาก็
ยังประพฤติอยู่อย่างเดียวกับเขา
เปาโลเปลี่ยนโฟกัสจากมนุษย์โดยรวมมาสู่การใชสรรพนามบุคคลทสอง ‘ท่าน’ ซึ่งคือคริสเตียนที่อยู่ในกรุงโรม
ี่
้
โดยเฉพาะในส่วนนี้เปาโลกำลังหมายถึงพวก ‘ยิว’ (ข้อ 17)
รม. 2:2 เรารู้ว่า การที่พระเจ้าทรงลงโทษคนที่ประพฤติเช่นนั้นก็สมควรจริงๆ
ี่
การลงโทษนั้นพระเจ้านั้นอยู่บนความจริงที่พวกเขาได้กระทำ (เปาโลขยายความต่อในข้อท 6-11)

