Page 13 - ศึกษาพระธรรมโรม NEXUS Online
P. 13

3
                                                       - ศึกษาพระธรรมโรม -

                                               ี
                                                                       ี่
             สร้างรูปปั้นวัวทองคำขึ้น (อพยพ 32, สดุด 106:20, เยเรมีย์ 2:11) ผลทตามมาของการหันไปหารูปเคารพพระเจ้าจึง
                                                    ้
                                         ั
             ปล่อยมนุษย์ประพฤติโสโครกตามตณหาราคะ (ขอ 24)
                    ข้อ 25-26 เน้นยำถึงการนมัสการรูปเคารพและความบาปทางเพศ และข้อ 26ข-28 เป็นการลงรายละเอียดถึง

                                  ี่
                                                                                             ู้
                                                                ิ
             บาปทางเพศ ความบาปทเกิดขึ้นนั้นไม่ได้เป็นไปตาม ‘ธรรมชาต’ การที่เปาโลย้ำถึงการที่ผู้ชายกับผชายมีเพศสัมพันธ์กัน
             สะท้อนถึงวัฒนธรรมของยิวซึ่งเห็นการที่ผู้ชายประกอบกิจกันนั้นเป็นส่วนหนึ่งของการนมัสการพระของคนต่างชาติ ผลท ี่
             ตามมาของกระกระทำเช่นนี้ คือ เขาได้รับกรรมอันสมควร (ข้อ 27) และในข้อที่ 28 ผลที่ตามมาคือพระเจ้าทรงปล่อยให้

             เขามีจิตใจที่เสื่อมทรามและประพฤติสิ่งที่ไม่เหมาะสม


             รม. 1:29-31          พวกเขาเต็มด้วยการอธรรมทุกชนิด ความชั่วร้าย ความโลภ ความมุ่งร้าย ความอิจฉาริษ

                                  ยา การฆ่าฟน การวิวาท การหลอกลวง การคิดร้าย พูดนินทา ส่อเสียด เกลียดชังพระเจ้า
                                             ั
                                  ดูถูกคนอื่น เย่อหยิ่งจองหอง อวดตัว คิดท าชั่วแปลกๆ ไม่เชื่อฟงบิดามารดา ไร้ปญญา ไร้
                                                                                                       ั
                                                                                         ั
                                  ความซื่อสัตย์ ไร้ความรักกัน ไร้ความเมตตา


                    ข้อ 29-31 เปาโลได้ให้รายการของสิ่งที่เป็นผลมาจากความบาป


             รม. 1:32             แม้เขาจะรู้บัญญัติอันชอบธรรมของพระเจ้า ที่ว่าคนทั้งปวงที่ประพฤติเช่นนั้นสมควรจะ
                                  ตาย เขาก็ไม่เพียงประพฤติเท่านั้น แต่ยังเห็นชอบกับคนอื่นที่ประพฤติเช่นนั้นด้วย


                          ้
                    ข้อสุดทายเปาโลย้ำว่าพวกเขารูปธรรมบัญญัติของพระเจ้าแต่ไม่ได้ประพฤติตามพวกเขานั้นก็สมควรที่จะตาย นี่
             เป็นการเปลี่ยนจุดเน้นจากการที่รู้จักพระเจ้าผ่านสงทรงสร้างของพระองค์มาที่รู้จักพระเจ้าในศีลธรรมอันดีงามของ
                                                      ิ่
             พระองค  ์


                                                               ิ
             5.  การพิพากษาที่เท่าเทียมกันทั้งยิวและคนต่างชาต (2:1-11)


             รม. 2:1               เพราะฉะนั้น มนษย์เอ๋ย ไม่ว่าท่านจะเปนใคร เมื่อท่านพิพากษาอีกคนหนึ่งนั้น ท่านไม่มี
                                                                     ็
                                                 ุ
                                  ข้อแก้ตัวเลย เพราะเมื่อพิพากษาเขา ก็ได้ลงโทษตัวเองด้วย เพราะว่าท่านที่ตัดสินเขาก็
                                  ยังประพฤติอยู่อย่างเดียวกับเขา


                    เปาโลเปลี่ยนโฟกัสจากมนุษย์โดยรวมมาสู่การใชสรรพนามบุคคลทสอง ‘ท่าน’ ซึ่งคือคริสเตียนที่อยู่ในกรุงโรม
                                                                          ี่
                                                           ้
             โดยเฉพาะในส่วนนี้เปาโลกำลังหมายถึงพวก ‘ยิว’ (ข้อ 17)


             รม. 2:2               เรารู้ว่า การที่พระเจ้าทรงลงโทษคนที่ประพฤติเช่นนั้นก็สมควรจริงๆ


                                                                                             ี่
                    การลงโทษนั้นพระเจ้านั้นอยู่บนความจริงที่พวกเขาได้กระทำ (เปาโลขยายความต่อในข้อท 6-11)
   8   9   10   11   12   13   14   15   16   17   18