Page 140 - สอนสนุก สร้างสุข สไตล์สาธิตปทุมวัน เล่ม 2
P. 140
138 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
ทำผิดอะไรไม่รู้ ลืม ถูกเรียกให้ยืน เราก็อาย เพราะเป็นเด็กที่สนิทกับครู
แล้วก็เก่งวิชาคณิตศาสตร์ที่สุดในห้อง (มั๊งนะ เพราะไม่เคยมีใครคะแนน
คณิตสูงกว่าเรา) พออายก็ไม่รู้จะทำยังไง ก็เลยร้องเพลงหนูมาลีมีลูก
แมวเหมียว เป็นโน้ตโดเรมี พึมพำทำปากขยุบขยิบ ครูเขาเห็น เลยโดน
“ทำปากขมุบขมิบอะไร นินทาครูหรือไง ฮ้า!” เราก็เงียบ คิดในใจ ‘อะไร
ฮัมเพลงก็หาว่านินทา’ แทบร้องไห้
4. ไม่มีอะไรจะขู่ ก็ขู่จะหักคะแนน
ครูส่วนใหญ่ สั่งการบ้านนักเรียนเสร็จ ก่อนออกจากห้องก็
ประกาศิตตีตราจารึกบนหน้าผากของนักเรียนทุกคนราวกับตอกศิลา
พ่อขุนราม ไว้ว่า “ส่งให้ตรงเวลา ไม่งั้นเดี๋ยวครูจะหักคะแนน”
เงิบบบทั้งห้อง ในช่วงเวลานั้น -[]-
มีคนส่งเลยกำหนดตั้งหลายคน ไม่ยักโดนหักคะแนน
ทั้งที่เราก็ลุ้นให้มันถูกหัก เพราะคะแนนจะได้น้อยกว่าเรา (ชั่วร้าย =*=)
แต่ครูบางท่าน ก็พูดจริงทำจริง นักเรียนเลย ไม่ส่งจริง และเงียบจริง
5. เอะอะอะไร ก็หาเรื่องหัวหน้าห้องก่อนทุกครั้ง
บางคนที่ไม่ใช่หัวหน้าห้อง อาจจะไม่เดือดร้อน แต่สำหรับ
คนที่เป็น อาจจะเคยโดนมาบ้าง
คนที่ได้เป็นหัวหน้าห้องนั่น ถูกตราหน้าว่า เรียนเก่ง ขยัน
เป็นผู้นำ กล้าแสดงออก เป็นตัวอย่างที่ดี
