Page 302 - E-BOOK DOUBLE STEAM 2019
P. 302
300 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
เอกสำรอ้ำงอิง (References)
[1] กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์
ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
[2] ธีรชัย ปุรณโชติ. (2540). การเรียนการสอนแบบบูรณาการ ทัศนะของผู้เชี่ยวชาญ. ในคู่มือฝึกอบรม
เพื่อการเรียนการสอนแบบหน่วยบูรณาการวิชาการคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์. หน้า 82 – 83.
กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
[3] วัฒนาภรณ์ ระงับทุกข์. (2542). แผนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง. กรุงเทพฯ: แอลพีเพรส.
[4] สิริพัชร์ เจษฎาวิโรจน์. (2546). การจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการ. กรุงเทพฯ: บุ๊คพอยท์.
[5] สุนทร บ�าเรอราช. (2543). เอกสารประกอบค�าสอนรายวิชา 409512 ทฤษฎีหลักสูตร. ชลบุรี: ภาควิชา
หลักสูตรและการสอน, คณะศึกษาศาสตร์ , มหาวิทยาลัยบูรพา.
[6] Beauchamp, G.A. (1968). The curriculum of the elementaty school. Boston: Allyn and Bacon.
[7] สงัด อุทรานันท์. (2532). พื้นฐานและหลักการพัฒนาหลักสูตร. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
[8] Oliva, P.F. (1982). Developing the Curriculum. (3rd ed.). New York: Harper Collins.
[9] สุวิทย์ มูลค�าและอรทัย มูลค�า. (2544). 19 วิธีการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาความรู้และทักษะ. กรุงเทพฯ :
ห้างหุ้นส่วนภาพพิมพ์.
[10] Gronlund, N.E. (1993). How to make Achievement Tests and Assessment. London:
Allyn and Bacon.
[11] ผจญ โกจารย์ศรี.(2545). การพัฒนาวิชาชีพของครูโดยการร่วมมือกันจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการ.
ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต.ขอนแก่น : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
[12] Lake, Kathy. (1983). Integrated curriculum. Retrieved . December, 6. 2018, from
http://www.nwrel.org/sepd/8/co16.html.
[13] Zais, S.R. (1976). S.R. Curriculum Principle and Foundation. New York: Harper and Row
Publishers.
