Page 1001 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 1001
ฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๕ และ ๒๙๖ ที่มำตรำ ๘ วรรคสอง
ี
ึ
บัญญัติว่ำ “ในกรณีท่กำรกระท�ำควำมผิดตำมมำตรำ ๔ วรรคหน่ง เป็นควำมผิดกรรมเดียว
ื
ึ
กับควำมผิดตำมกฎหมำยอ่น ให้ด�ำเนินคดีควำมผิดตำมมำตรำ ๔ วรรคหน่ง ต่อศำลรวม
ื
ื
ั
ั
ไปกับควำมผิดตำมกฎหมำยอ่นน้น เว้นแต่ควำมผิดตำมกฎหมำยอ่นน้นมีอัตรำโทษสูงกว่ำ
ี
ื
ี
ื
ั
ให้ด�ำเนินคดีต่อศำลท่มีอ�ำนำจพิจำรณำควำมผิดตำมกฎหมำยอ่นน้น...” เม่อคดีน้มีปัญหำ
ท่จะต้องพิจำรณำว่ำกำรกระท�ำของจ�ำเลยเป็นกำรกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัวตำม
ี
พระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ มำตรำ ๔ วรรคหน่ง
ึ
และเป็นควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๕ โดยตำมมำตรำ ๔
วรรคสอง ได้บัญญัติให้ควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๕
ึ
เป็นควำมผิดอันยอมควำมได้ ซ่งกำรแก้ไขปัญหำควำมรุนแรงในครอบครัวมีควำมละเอียดอ่อน
ั
ซับซ้อนและเก่ยวข้องกับบุคคลใกล้ชิด จึงมีลักษณะพิเศษโดยมีรูปแบบ วิธีกำร และข้นตอน
ี
ี
ท่มีลักษณะแตกต่ำงจำกกำรด�ำเนินคดีอำญำโดยท่วไป กำรน�ำมำตรกำรทำงอำญำตำม
ั
ประมวลกฎหมำยอำญำมำใช้บังคับกับกำรกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัวจึงไม่เหมำะสม
ื
เน่องจำกกำรพิจำรณำคดีอำญำในศำลอ่นมีควำมมุ่งหมำยท่จะลงโทษผู้กระท�ำควำมผิดมำกกว่ำ
ี
ื
กำรพิจำรณำคดีในศำลเยำวชนและครอบครัวท่มุ่งแก้ไขฟื้นฟูผู้กระท�ำควำมผิด หรือปกป้อง
ี
ี
คุ้มครองผู้ท่ถูกกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัว โดยผู้กระท�ำควำมผิดมีโอกำสกลับตัวและ
ยับย้งกำรกระท�ำควำมผิดซ้ำ รวมท้งสำมำรถรักษำควำมสัมพันธ์อันดีในครอบครัวไว้ กำรท ่ ี
ั
ั
�
มำตรำ ๔ วรรคสอง ได้บัญญัติให้ควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำมประมวลกฎหมำยอำญำ
ั
มำตรำ ๒๙๕ เป็นควำมผิดอนยอมควำมได้ เม่อพิจำรณำประกอบเหตผลในกำรตรำ
ุ
ื
พระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ จึงถือได้ว่ำ
ควำมผิดตำมฟ้องฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๕ เป็นควำมผิด
ี
ท่ได้บัญญัติไว้ตำมมำตรำ ๔ วรรคสอง แห่งพระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรง
่
�
ิ
ี
ในครอบครว พ.ศ. ๒๕๕๐ ด้วย ส่วนทโจทก์ฟ้องในควำมผดฐำนทำร้ำยร่ำงกำยตำมประมวล
ั
กฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๖ ด้วย เพรำะผู้เสียหำยเป็นบุพกำรีโดยเป็นบิดำของจ�ำเลยอันเป็น
ุ
บคคลในครอบครวจงเป็นเหตฉกรรจ์ของมำตรำ ๒๙๕ ให้ต้องรบโทษหนกขนเท่ำนน กรณ ี
ั
ึ
ั
ุ
ึ
้
ั
ั
้
ยังเป็นควำมผิดตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๕ จึงไม่ใช่ควำมผิดตำมกฎหมำยอ่น
ื
ี
ี
่
ิ
�
ิ
�
ี
่
ทให้ดำเนนคดต่อศำลทมอำนำจพจำรณำควำมผดตำมกฎหมำยอนตำมควำมหมำยของ
ิ
ี
่
ื
ั
ั
มำตรำ ๘ วรรคสอง ดังน้น ควำมผิดท้งสองฐำนจึงอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของ
973
