Page 999 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 999

ื
                                                                              ่
                                                                      ั
                                                                                   ี
                                                                                      ี
                                                                                    ้
                                                                                    ี
                          ่
                          ี
                            ี
                                                  ิ
                 ี
                                                                   ่
                                                                   ื
                                    ิ
                                                                                              ่
                                                                                              ี
              คดต่อศำลทมอ�ำนำจพจำรณำควำมผดตำมกฎหมำยอนน้น...” เมอคดนมปัญหำทจะ
              ต้องพิจำรณำว่ำกำรกระท�ำของจ�ำเลยเป็นกำรกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัวตำม
              พ.ร.บ. คุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ มำตรำ ๔ วรรคหนึ่ง
              และเป็นควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๕ โดยตำมมำตรำ ๔ วรรคสอง
              ได้บัญญัติให้ควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๕ เป็นควำมผิด
              อันยอมควำมได้ ซ่งกำรแก้ไขปัญหำควำมรุนแรงในครอบครัวมีควำมละเอียดอ่อน
                                 ึ
              ซับซ้อนและเก่ยวข้องกับบุคคลใกล้ชิด จึงมีลักษณะพิเศษโดยมีรูปแบบ วิธีกำร และข้นตอน
                                                                                          ั
                           ี
                                                              ั
                ี
              ท่มีลักษณะแตกต่ำงจำกกำรด�ำเนินคดีอำญำโดยท่วไป กำรน�ำมำตรกำรทำงอำญำตำม
              ป.อ. มำใช้บังคับกับกำรกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัวจึงไม่เหมำะสม เน่องจำก
                                                                                          ื
                                                              ี
                                            ื
              กำรพิจำรณำคดีอำญำในศำลอ่นมีควำมมุ่งหมำยท่จะลงโทษผู้กระท�ำควำมผิดมำกกว่ำ
                                                            ี
              กำรพิจำรณำคดีในศำลเยำวชนและครอบครัวท่มุ่งแก้ไขฟื้นฟูผู้กระท�ำควำมผิด หรือ
                                                 ุ
                                         �
                                                                                       ิ
                                                                                          ี
                                                                              �
                                                                  ั
                                                                         ู
                               ู
                                  ู
                       ุ
                                 ี
              ปกป้องค้มครองผ้ทถกกระทำควำมรนแรงในครอบครว โดยผ้กระทำควำมผดมโอกำส
                                 ่
                                                              ั
                               ั
              กลับตัวและยับย้งกำรกระท�ำควำมผิดซ้ำ รวมท้งสำมำรถรักษำควำมสัมพันธ์อันด             ี
                                                      �
                                    ี
              ในครอบครัวไว้ กำรท่มำตรำ ๔ วรรคสอง ได้บัญญัติให้ควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำย
              ตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๕ เป็นควำมผดอนยอมควำมได้ เมอพจำรณำประกอบเหตผล
                                                                                             ุ
                                                                          ิ
                                                                      ื
                                                                      ่
                                                  ิ
                                                     ั
              ในกำรตรำ พ.ร.บ. คุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ จึงถือ
                                         �
                                                                                    ิ
                                                                                               ั
                                 ้
                                                                            ็
              ไดวำควำมผดตำมฟองฐำนทำรำยรำงกำยตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๕ เปนควำมผดทไดบญญต                 ิ
                                               ่
                                           ้
                                                                                           ั
                                                                                       ี
                                                                                       ่
                                                                                         ้
                ้
                          ิ
                  ่
                                                                      ้
                                                                   �
              ไว้ตำมมำตรำ ๔ วรรคสอง แห่ง พ.ร.บ. ค้มครองผถกกระทำดวยควำมรุนแรงในครอบครว
                                                            ู
                                                   ุ
                                                                                               ั
                                                           ู้
                                   ี
              พ.ศ. ๒๕๕๐ ด้วย ส่วนท่โจทก์ฟ้องในควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๖ ด้วย
              เพรำะผู้เสียหำยเป็นบุพกำรีโดยเป็นบิดำของจ�ำเลยอันเป็นบุคคลในครอบครัว
                                                                            ั
              จึงเป็นเหตุฉกรรจ์ของมำตรำ ๒๙๕ ให้ต้องรับโทษหนักข้นเท่ำน้น กรณียังเป็นควำม
                                                                     ึ
                                                                       ื
                                                                          ี
                                                                                               ี
              ผิดตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๕ จึงไม่ใช่ควำมผิดตำมกฎหมำยอ่นท่ให้ด�ำเนินคดีต่อศำลท่ม        ี
                                                                                               ั
                                                    ื
              อ�ำนำจพิจำรณำควำมผิดตำมกฎหมำยอ่นตำมควำมหมำยของมำตรำ ๘ วรรคสอง ดังน้น
              ควำมผิดทั้งสองฐำนจึงอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัว
                                     _______________________________

                                                     971
   994   995   996   997   998   999   1000   1001   1002   1003   1004