Page 1003 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 1003

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ  พนักงำนอัยกำร

                         ที่ วยช ๑๐๙/๒๕๖๔                       จังหวัดสมุทรสงครำม         โจทก์

                                                                                   นำย ว.                        จ�ำเลย


                                                                          ี
                                                             ิ
                                                      ั
                                                               ี
                                                                ิ
                                                                                               ั
                       พ.ร.บ. ศำลเยำวชนและครอบครวและวธพจำรณำคดเยำวชนและครอบครว
              พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๐ (๕) บัญญัติให้ศำลเยำวชนและครอบครัวมีอ�ำนำจพิจำรณำ
              พิพำกษำหรือมีค�ำส่งในคดีท่มีกฎหมำยบัญญัติให้เป็นอ�ำนำจหน้ำท่ของศำลเยำวชน
                                                                                ี
                                          ี
                                 ั
              และครอบครัว และมำตรำ ๓ แห่ง พ.ร.บ. คุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรง
                                                                         ี
              ในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ บัญญัติว่ำ ในพระรำชบัญญัติน “ศำล” หมำยควำมว่ำ
                                                                         ้
                                                                     ั
              ศำลเยำวชนและครอบครัวตำมกฎหมำยว่ำด้วยกำรจัดต้งศำลเยำวชนและครอบครัว
              และวิธีพิจำรณำคดีเยำวชนและครอบครัว แสดงให้เห็นเจตนำรมณ์ของพระรำชบัญญัต            ิ
                       ี
              ดังกล่ำวท่ต้องกำรให้กระบวนกำรยุติธรรมของศำลเยำวชนและครอบครัวเข้ำมำมีบทบำท
                                                                             ี
              ในกำรแก้ไขปัญหำกำรใช้ควำมรุนแรงในครอบครัวซ่งเป็นปัญหำท่มีควำมละเอียดอ่อน
                                                                ึ
              ซับซ้อน เกี่ยวพันกับควำมสัมพันธ์และปัญหำในครอบครัวอย่ำงลึกซึ้ง คดีนี้โจทก์ฟ้องว่ำ
              จ�ำเลยท�ำร้ำยผู้เสียหำยซ่งเป็นบุคคลในครอบครัวของจ�ำเลยและขอให้ลงโทษจ�ำเลย
                                      ึ
              ตำม พ.ร.บ. คุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ มำตรำ ๔

                                    ึ
                ึ
              ซ่งมำตรำ ๔ วรรคหน่ง บัญญัติว่ำ ผู้ใดกระท�ำกำรอันเป็นควำมรุนแรงในครอบครัว
              ผู้น้นกระท�ำควำมผิดฐำนกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัว คดีในส่วนน้จึงอยู่ในอ�ำนำจ
                                                                                  ี
                 ั
                                                                                        ึ
              พิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัวตำมมำตรำ ๘ วรรคหน่ง ส่วนท                    ่ ี
              โจทก์ฟ้องว่ำกำรกระท�ำควำมผิดของจ�ำเลยตำมมำตรำ ๔ ดังกล่ำว เป็นกรรมเดียวผิด

              ต่อกฎหมำยหลำยบทกับควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยจนเป็นเหตุให้ผู้ถูกกระท�ำร้ำย

              รับอันตรำยสำหัส และขอให้ลงโทษจ�ำเลยตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๗ มำด้วยน้น เห็นว่ำ
                                                                                       ั
                        �
                                                                                               ั
              กำรกระทำควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยเป็นเหตุให้ผู้ถูกกระท�ำได้รับอันตรำยสำหส
              ตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๗ เป็นควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยเช่นเดียวกับควำมผิดฐำนท�ำร้ำย

              ร่ำงกำยผู้อ่นตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๕ ซ่งเป็นควำมผิดตำมประมวลกฎหมำยอำญำท พ.ร.บ.
                        ื
                                                 ึ
                                                                                          ี
                                                                                          ่
                ุ้
              คมครองผู้ถูกกระทำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ มำตรำ ๔ วรรคสอง บัญญัต        ิ
                                �
              ถึงควำมผิดดังกล่ำวไว้ด้วย โดยบัญญัติให้ควำมผิดฐำนท�ำร้ำยบุคคลในครอบครัวแตก
                                                         ื
              ต่ำงจำกควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยบุคคลอ่นตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๕ โดยก�ำหนดให้


                                                     975
   998   999   1000   1001   1002   1003   1004   1005   1006   1007   1008