Page 1009 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 1009
วินิจฉัย ณ วันที่ ๓๐ เดือน ธันวำคม พุทธศักรำช ๒๕๖๔
อโนชำ ชีวิตโสภณ
(นำงอโนชำ ชีวิตโสภณ)
อธิบดีผู้พิพำกษำศำลเยำวชนและครอบครัวกลำง
ช่วยท�ำงำนชั่วครำวในต�ำแหน่งประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ
ข้อสังเกต
ี
ค�ำวินิจฉัยน้วินิจฉัยตำมพระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงใน
ครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ ซึ่งมำตรำ ๓ บัญญัติว่ำ ในพระรำชบัญญัตินี้ “ศำล” หมำยควำมว่ำ ศำล
เยำวชนและครอบครัวตำมกฎหมำยว่ำด้วยกำรจัดต้งศำลเยำวชนและครอบครัวและวิธีพิจำรณำ
ั
่
ี
้
คดเยำวชนและครอบครัว และมำตรำ ๔ วรรคสอง บญญัติถึงควำมผิดฐำนท�ำรำยรำงกำยตำม
ั
ประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๕ ไว้ด้วย โดยบัญญัติให้ควำมผิดฐำนท�ำร้ำยบุคคลในครอบครัว
แตกต่ำงจำกควำมผดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยบคคลอนตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๕
ื
ิ
ุ
่
ั
โดยก�ำหนดให้ควำมผิดฐำนท�ำร้ำยบุคคลในครอบครัวเป็นควำมผิดอันยอมควำมได้ ดังน้น
ี
ควำมผิดตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๕ จึงถือว่ำเป็นควำมผิดท่ได้บัญญัติไว้ใน
พระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ ซึ่งอยู่ในอ�ำนำจ
ื
พิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัว และควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยผู้อ่นจนเป็น
เหตุให้ผู้ถูกกระท�ำร้ำยรับอันตรำยสำหัสตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๗ เป็นควำมผิด
ท่มำจำกเจตนำท�ำร้ำยเช่นเดียวกับควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำมประมวลกฎหมำยอำญำ
ี
มำตรำ ๒๙๕ เพียงแต่ผลของกำรกระท�ำก่อให้เกิดอันตรำยแก่ผู้ถูกกระท�ำมำกกว่ำ กฎหมำย
จึงแยกมำบัญญัติเป็นมำตรำต่ำงหำกเพ่อระวำงโทษผู้กระท�ำให้สูงข้นเท่ำน้น บทบัญญัต ิ
ั
ึ
ื
มำตรำ ๒๙๗ จึงเป็นบทบัญญัติท่เป็นเหตุฉกรรจ์ของมำตรำ ๒๙๕ น่นเอง จึงถือได้ว่ำ ควำมผิดฐำน
ั
ี
ท�ำร้ำยร่ำงกำยผู้อ่นจนเป็นเหตุให้ผู้ถูกกระท�ำร้ำยรับอันตรำยสำหัสตำมประมวลกฎหมำยอำญำ
ื
มำตรำ ๒๙๗ เป็นควำมผิดตำมที่บัญญัติไว้ในมำตรำ ๔ วรรคสอง แห่งพระรำชบัญญัติคุ้มครอง
ผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของ
ศำลเยำวชนและครอบครัวเช่นเดียวกันกับควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำมมำตรำ ๒๙๕
981
