Page 1012 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 1012

ี
                                                                                    ื
                                                        ื
              อำญำมำใช้บังคับกับกำรท�ำร้ำยร่ำงกำยผู้อ่นท่เป็นบุคคลในครอบครัวเพ่อเปิดโอกำส
                                                                                 ั
                                                  ั
                                                                         �
              ให้ผู้กระท�ำมีโอกำสกลับตัวและยับย้งกำรกระท�ำควำมผิดซ้ำ รวมท้งสำมำรถรักษำ
              ควำมสัมพันธ์อันดีในครอบครัวระหว่ำงผู้กระท�ำกับผู้ถูกกระท�ำโดยมุ่งถึงควำมสงบสุข
              และกำรอยู่ร่วมกันในครอบครัวเป็นส�ำคัญ รวมท้งสนับสนุนให้ศำลน�ำมำตรกำรต่ำง ๆ
                                                             ั
              ในระบบของศำลเยำวชนและครอบครัวมำบังคับใช้เพ่อช่วยเหลือสำมีภริยำและบุคคล
                                                                  ื
              ในครอบครัวให้ปรองดองกันและปรับปรุงควำมสัมพันธ์ระหว่ำงกันเองและบุคคลใน
                          ึ
                                              ั
              ครอบครัว ซ่งเป็นประโยชน์แก่ท้งผู้ถูกกระท�ำ ผู้กระท�ำ ครอบครัวและสังคมโดยรวม
                                                                                 ื
              มำกกว่ำท่จะให้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลยุตธรรมอ่นท่มุ่งใช้เฉพำะ
                                                                         ิ
                        ี
                                                                                    ี
              มำตรกำรทำงอำญำในกำรพิจำรณำพิพำกษำคดีซ่งย่อมไม่สอดคล้องกับเจตนำรมณ์
                                                               ึ
              ในกำรแก้ไขปัญหำต่ำง ๆในภำพรวม จึงต้องถือว่ำควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำม ป.อ.
              มำตรำ ๒๙๕ เป็นควำมผิดตำมที่บัญญัติไว้ในมำตรำ ๔ วรรคสอง ด้วย ส่วนที่โจทก์ฟ้อง
                                                                                   ื
              จ�ำเลยในควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๖ มำด้วยก็เพ่อให้จ�ำเลยรับ
                                                    ี
                                               ุ
                                   ี
              โทษหนกขนเพรำะผ้เสยหำยเป็นบพกำรของจำเลยซงเป็นเหตฉกรรจ์ของควำมผดตำม
                                                         �
                                                                ่
                                                                ึ
                        ้
                        ึ
                     ั
                                                                                          ิ
                                                                         ุ
                                 ู
              มำตรำ ๒๙๕ นั่นเอง จึงถือได้ว่ำควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยโดยมีเหตุฉกรรจ์ตำม ป.อ.
              มำตรำ ๒๙๖ ที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจ�ำเลยรวมมำกับควำมผิดฐำนกระท�ำควำมรุนแรง
              ในครอบครัวเป็นควำมผิดตำมที่บัญญัติไว้ในมำตรำ ๔ วรรคสอง แห่ง พ.ร.บ. คุ้มครอง
              ผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ ซ่งอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำ
                                                                  ึ
                                                                              �
                                                             ั
                                                                      ิ
                                                     ี
                                             ั
              ของศำลเยำวชนและครอบครวเช่นเดยวกนกบควำมผดฐำนทำร้ำยร่ำงกำยตำม
                                                         ั
              มำตรำ ๒๙๕ คดีในส่วนนี้จึงอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัว
                                       __________________________

                       โจทก์ฟ้องว่ำ  เมื่อวันที่ ๑๖ มิถุนำยน ๒๕๖๔ เวลำกลำงคืนหลังเที่ยง จ�ำเลยใช้มือชก
              ที่ใบหน้ำของนำง ม. ผู้เสียหำย ซึ่งเป็นมำรดำของจ�ำเลยและถือเป็นบุคคลในครอบครัว อย่ำงแรง
              ๑ คร้ง  เป็นเหตุให้ผู้เสียหำยได้รับบำดเจ็บกรำมท้งสองข้ำงบวม กดเจ็บ อ้ำปำกได้เล็กน้อย
                                                           ั
                   ั
                                                                                           ี
              เป็นอันตรำยแก่กำยและจิตใจ อันเป็นกำรกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัว เหตุเกิดท่ต�ำบล
              วังสะพุง  อ�ำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย   ก่อนคดีนี้ขณะที่จ�ำเลยมีอำยุเกินสิบแปดปี จ�ำเลยเคยต้อง

              ค�ำพิพำกษำถึงที่สุดให้ลงโทษจ�ำคุก ๙  ปี และปรับ ๔๒๕,๐๐๐ บำท  ฐำนร่วมกันมีเมทแอมเฟตำมีน
              อันเป็นยำเสพติดให้โทษในประเภท ๑ ไว้ในครอบครองเพื่อจ�ำหน่ำย ตำมคดีอำญำหมำยเลขแดง




                                                     984
   1007   1008   1009   1010   1011   1012   1013   1014   1015   1016   1017