Page 1020 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 1020

ี
                       วินิจฉัยว่ำ มีปัญหำต้องวินิจฉัยประกำรแรกว่ำ กำรท่ผู้ต้องหำโต้แย้งว่ำคดีของ
                                                                                               ั
              ผู้ต้องหำอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัวในระหว่ำงกำรสอบสวนน้น
                                                 �
                                                                                            ็
                                                                                 ั
                                                                                     ื
                        ี
                                      ี
              เป็นกรณมปัญหำว่ำ  คดใดจะอย่ในอำนำจของศำลเยำวชนและครอบครวหรอไม่ เหนว่ำ
                                             ู
                      ี
              แม้พนักงำนอัยกำรยังไม่ได้ฟ้องผู้ต้องหำเป็นคดีต่อศำลและกำรด�ำเนินกำรยังอยู่ในระหว่ำง
                                                 ั
                                                                           ื
              กำรสอบสวนก็ตำม แต่กำรสอบสวนเป็นข้นตอนส�ำคัญของกำรฟ้องคดีเน่องจำกประมวลกฎหมำย
              วิธีพิจำรณำควำมอำญำ มำตรำ ๑๒๐ บัญญัติห้ำมมิให้พนักงำนอัยกำรย่นฟ้องคดีใดต่อศำล
                                                                               ื
              โดยมิได้มีกำรสอบสวนในควำมผิดน้นก่อน ท้งในกำรสอบสวนพนักงำนสอบสวนก็ไม่อำจ
                                                        ั
                                               ั
              ด�ำเนินกำรได้โดยล�ำพังในทุกกรณีซ่งบำงกรณีต้องย่นค�ำร้องต่อศำล และศำลท่มีอ�ำนำจพิจำรณำ
                                             ึ
                                                                                 ี
                                                           ื
              ค�ำร้องนั้นต้องเป็นศำลที่มีอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำคดีนั้นนั่นเอง ดังนั้นกำรที่พนักงำนสอบสวน
                                      ่
                                         �
                                      ื
                                                                                           ั
                                                                          ั
                                                                             �
                                                                      ั
                                                                                               ั
                                                      ั
                                                        ู
                           ู
              สถำนตำรวจภธรสบปรำบยนคำร้องขอฝำกขงผ้ต้องหำต่อศำลจงหวดลำปำง และศำลจงหวด
                     �
                   ี
              ล�ำปำงรับพิจำรณำค�ำร้องขอฝำกขังของพนักงำนสอบสวนดังกล่ำว แสดงว่ำศำลจังหวัดล�ำปำง
              เห็นว่ำคดีของผู้ต้องหำอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลจังหวัดล�ำปำงแล้ว เม่อผู้ต้องหำ
                                                                                       ื
              โต้แย้งจึงเป็นกรณีมีปัญหำว่ำคดีน้จะอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและ
                                              ี
                                                 ั
                                ึ
              ครอบครัวหรือไม่ ซ่งต้องเสนอปัญหำน้นให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษเป็นผู้วินิจฉัย
                                                        ั
                                 ิ
                                                                           ี
                                                                ี
                                                               ิ
                                                                  ิ
                                                                                               ั
                           ั
              ตำมพระรำชบญญตศำลเยำวชนและครอบครวและวธพจำรณำคดเยำวชนและครอบครว
                               ั
              พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๑
                                                             ี
                       มีปัญหำต้องวินิจฉัยประกำรต่อมำว่ำ คดีน้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำล
              เยำวชนและครอบครัวหรือไม่  เห็นว่ำ พระรำชบัญญัติศำลเยำวชนและครอบครัวและวิธีพิจำรณำ
              คดีเยำวชนและครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๐ (๕) บัญญัติให้ศำลเยำวชนและครอบครัว
              มีอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำหรือมีค�ำส่งในคดีท่มีกฎหมำยบัญญัติให้เป็นอ�ำนำจหน้ำท่ของ
                                                         ี
                                                 ั
                                                                                            ี
              ศำลเยำวชนและครอบครัว คดีน้พนักงำนสอบสวนกล่ำวหำว่ำ ผู้ต้องหำท�ำร้ำยร่ำงกำยนำย ส.
                                          ี
                                 ึ
              บิดำของผู้ต้องหำซ่งเป็นบุคคลในครอบครัวของผู้ต้องหำจนได้รับบำดเจ็บรุนแรงและ
              ถึงแก่ควำมตำยในเวลำต่อมำ ขอให้ลงโทษผู้ต้องหำตำมพระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำ
              ด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ มำตรำ ๔ ประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๐
               ึ
              ซ่งมำตรำ ๔ วรรคหน่ง แห่งพระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว
                                  ึ
                                                                                 ้
                            ั
              พ.ศ. ๒๕๕๐ บญญัติว่ำ ผู้ใดกระท�ำกำรอันเป็นควำมรุนแรงในครอบครัว ผู้นนกระทำควำมผิด
                                                                                       �
                                                                                 ั
                                                             ี
              ฐำนกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัว คดีในส่วนน้จึงอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของ
                                                       ึ
              ศำลเยำวชนและครอบครัวตำมมำตรำ ๘ วรรคหน่ง เม่อคดีน้พนักงำนสอบสวนกล่ำวหำผู้ต้องหำว่ำ
                                                                ี
                                                           ื
                                                     992
   1015   1016   1017   1018   1019   1020   1021   1022   1023   1024   1025